Από την αρνητική φαντασία στον παραλογισμό.

Η φαντασία είναι ένα από τα πιο ισχυρά χαρακτηριστικά του ανθρώπινου νου, καθώς επιτρέπει τη δημιουργία ιδεών, εικόνων και νοητικών σεναρίων που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα, αλλά τα επιθυμεί το ίδιο το άτομο. Όταν η φαντασία χρωματίζεται από αρνητικό συναίσθημα, τότε προβλέπει το χειρότερο δυνατό αποτέλεσμα, αυτή  την ονομάζουμε αρνητική φαντασία. Αυτός είναι μηχανισμός που μας εμφανίζει απίθανες απειλές. (Δημιουργεί), φαντάζεται απειλές και ταυτόχρονα σενάρια για να προστατεύσει το άτομο από το απροσδόκητο. Όμως όταν αυτά τα σενάρια είναι συχνά, ο άνθρωπος αρχίζει να τα βιώνει ως πραγματικά, και έχουμε το πέρασμα από την αρνητική φαντασία στον παραλογισμό, συμβαίνει μέσα από μια σταδιακή διάβρωση της ικανότητας να διαχωρίζουμαι το φανταστικό από το πραγματικό. Έτσι δημιουργείται ένα ψυχικό τοπίο όπου η φαντασία,  γίνεται πηγή φόβου και παραμόρφωσης της πραγματικότητας. https://www.tetartosdromos.gr/pii-ehoun-tin-dinatotita-veltiosis/

Ο Ρόλος της ταύτισης στα  σενάρια.

Κάθε φορά που ο νους επεξεργάζεται ένα αρνητικό σενάριο, το φαντάζεται λεπτομερώς και το επαναλαμβάνει. Με την επανάληψη γίνετε ταύτιση, που είναι μία σταδιακή προσκόλληση σε σκέψεις,  αποκτά μεγαλύτερη ισχύ και γίνεται πιο πειστικό. Έτσι, ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει αυτά τα εσωτερικά σενάρια σαν πραγματικές πιθανότητες ή ακόμα και σαν βέβαιες εξελίξεις. Ο μηχανισμός της ταύτισης μετατρέπει τη φαντασία σε “προσκόληση”, ακόμα κι αν δεν υπάρχει καμία εξωτερική απόδειξη ότι όσα φανταζόμαστε θα συμβούν. Αυτή η διαδικασία είναι βαθιά στον άνθρωπο, και ταυτόχρονα επικίνδυνη, διότι η ταύτιση δημιουργεί μια ψευδή αίσθηση πραγματικότητας. Η σκέψη γίνεται γεγονός μέσα στον νου, και η συναισθηματική απόκριση ακολουθεί σαν να είναι όντως γεγονός. Το αποτέλεσμα είναι ότι το άτομο αρχίζει να ζει σύμφωνα με αυτό που φοβάται ότι μπορεί να συμβεί. https://www.tetartosdromos.gr/epanemfanisi/ 

Εξαντλεί ψυχικά τον άνθρωπο.

  Όταν η αρνητική φαντασία και η ταύτιση αποκτήσουν ισχύ στον άνθρωπο, αλλάζει ο τρόπος που αυτός βλέπει τον κόσμο. Οι σχέσεις  γεμίζουν υποψία, η ζωή μοιάζει απειλητική. Η προσοχή επικεντρώνεται στο κάθε πιθανό αρνητικό αποτέλεσμα και όχι στις πραγματικές συνθήκες. Έτσι δημιουργούνται συμπεριφορές ανησυχίας και υπερ-ανάλυση κάθε μικρής λεπτομέρειας. Η πραγματικότητα γίνεται ένας καθρέφτης των εσωτερικών φόβων. Αυτός ο τρόπος ζωής εξαντλεί ψυχικά τον άνθρωπο, αφού απαιτεί συνεχώς αναζήτηση απειλών και φανταστικών κινδύνων. Αυτή η διολίσθηση  στον φαύλο κύκλο αυτό, δεν μπορεί να σταματήσει με μηχανικό τρόπο.Σκοπός μας είναι όχι η ανάλυση μιας αφύσικής, βλαβερής κατάστασης που οδηθεί τον άνθρωπο σε πλάνες και δύσκολες συνθήκες, αλλά πως  το άτομο θα βγει έξω από αυτή την κατάσταση.

Κατανοώντας τον μηχανισμό

 Για να δει και να κατανοήσει κάποιος την μηχανικότητα του, χρειάζετε να θυμάται και να παρατηρητεί τον εαυτό του για αρκετο διαστήμα, σαν κάτι τρίτο,αποστασιωπημένος από αυτόν. Έτσι θα δει και θα  κατανόησει, πως πρόκειται για κάποιο μηχανισμό που ενεργοποιείται αυτόματα, μηχανικά, θα δει ότι όλες αυτές σκέψεις αυτού του φαύλου κύκλου, δεν είναι δικές του, και αποφασίζει να μην τις πιστεύει πια. Αυτό αποτελεί το πρώτο βήμα για την αποδυναμωση του μηχανισμού αυτού. Αλλά ο μηχανισμός αυτός δεν σημαίνει ότι εξαφανίζστηκε, είναι εκεί, έτοιμος, να επανέλθει. Είναι βέβαιο πως ο άνθρωπος χρειάζετε έναν ηνίοχο να οδηγεί και να ελέγχει την μηχανή του από την μηχανικότητα.

Για να γίνει αυτό χρειάζεται μελέτη των  τεσσάρων μας κέντρων, https://www.tetartosdromos.gr/ta-kentra-mas-ke-i-tahitita-tous/

Επίσης χρειάζεται να μελετήσει τον εαυτό του και να αλλάξει τις νοητικές του στάσεις.https://www.tetartosdromos.gr/psichologia-ine-i-meleti-tou-eautou/

Αυτή είναι μία δικιμασμένη και ασφαλή διαδικασία που χρειάζτε κάποιος να κάνει για αρκετό διάστημα με σκοπό να μπορεί να δρά σκόπιμα,συνειδητά. 

https://www.tetartosdromos.gr/home/

is/