Η διπλή φύση του ανθρώπου
Σύμφωνα με τη διδασκαλία του Τέταρτου Δρόμου, ο άνθρωπος αποτελείται από πολλά διαφορετικά μέρη. Εδώ θα μιλήσουμε για δύο βασικά μέρη του ανθρώπου, αυτά της ουσίας και της προσωπικότητα. Ουσία είναι αυτό που γεννιέται μαζί μας, και προσωπικότητα είναι αυτό που αποκτάμε. Η ουσία είναι δική μας, η προσωπικότητα δεν είναι δική μας. Όλη η εσωτερική ζωή του ανθρώπου, όλες οι προσλήψεις του και οι αντιδράσεις του διαιρούνται στα δύο αυτά μέρη. Υπάρχουν πράγματα στην ουσία που γεννιούνται μαζί μας όπως ορισμένα φυσικά γνωρίσματα, η κατάσταση της υγείας, ορισμένα είδη προδιαθέσεων, κλίσεων, τάσεων κ.ο.κ. Αυτά ανήκουν στην ουσία. Προσωπικότητα είναι αυτό που αποκτάμε στην πορεία της ζωής μας: απόψεις, γνώμες, λέξεις κλπ. Η ουσία είναι αυθόρμητη, ειλικρινής και αληθινή. Η προσωπικότητα είναι επίκτητη, τεχνητή, γεμάτη ψέμα για τον εαυτό της και αρνητικά συναισθήματα. Ο άνθρωπος χρειάζεται και τα δύο για τις επαφές του με τον κόσμο, όμως η μεταξύ τους ισορροπία, σπάνια διατηρείται. Συνήθως η προσωπικότητα κυριαρχεί και καταπιέζει την ουσία η παραμένει στο παρασκήνιο, ανενεργή, και λησμονημένη.
https://www.tetartosdromos.gr/o-anthropos-genithike-gia-na-ekselixthi/
Η ουσία ως πραγματικός εαυτός
Η ουσία είναι αληθινή, είναι το έδαφος που δημιουργείται ο σπόρος του αληθινού εαυτού του ανθρώπου. Ουσία είναι αυτό που στις γραφές ονομάζουμε “παιδί” αυτό που φέρνει κανείς μαζί του όταν γεννιέται, η φυσική του δυνατότητα να αισθάνεται, και να αντιλαμβάνεται το αληθινό. Στην παιδική ηλικία η ουσία είναι ενεργητική, το παιδί δεν έχει ακόμη σχηματίσει προσωπικότητα. Με τον καιρό όμως, μαθαίνει να μιμείται και να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις του δικού του περιβάλλοντος έτσι η ουσία υποχωρεί, γίνεται παθητική και καλύπτεται από την προσωπικότητα. Η ανάπτυξη της ουσίας απαιτεί συνειδητή προσπάθεια, γιατί από μόνη της δεν ωριμάζει. Αν ο άνθρωπος δεν ασχοληθεί με την εσωτερική του εξέλιξη, η ουσία του μένει στο επίπεδο ενός παιδιού, ενώ η προσωπικότητα μεγαλώνει και κυριαρχεί εξωτερικά. Τη διαφορά ανάμεσα στην ουσία και την προσωπικότητα δεν την καταλαβαίνουμε, διότι αυτά τα δύο μπερδεύονται στη ζωή, και είναι ευκολότερο να διακρίνουμε την προσωπικότητα και την ουσία σε άλλους ανθρώπους παρά στον εαυτό μας, διότι η προσωπικότητα αλλάζει συχνά, ενώ η ουσία παραμένει ίδια.
Η προσωπικότητα ως εμπόδιο της Ουσίας.
Είναι σημαντικό καταλάβουμε το διαχωρισμό αυτό, γιατί πολλά πράγματα στον άνθρωπο για τα οποία μιλάμε αναφέρονται στην ουσία, ενώ άλλα αναφέρονται στην προσωπικότητα. Η ουσία μπορεί να αναπτυχθεί, αν η προσωπικότητα εκπαιδευτεί να πάψει να την πιέζει. Η προσωπικότητα έχει πολύ βάρος, είναι πολύ ισχυρή, και ισχυρή προσωπικότητα σημαίνει ισχυρή επίδραση αυτού που δεν είναι δικό μας, αυτού που έχουμε αποκτήσει: τα λόγια άλλων, οι απόψεις και οι θεωρίες άλλων. Όλο αυτό περιβάλλει την ουσία σαν όστρακο, έτσι που τίποτα δεν μπορεί να φτάσει σ’ αυτή με άμεσο τρόπο· όλα πρέπει να περνάνε από την προσωπικότητα. Έτσι η ουσία δεν μπορεί να αναπτυχθεί, αλλά αν γίνει πιο διαφανής η προσωπικότητα, οι εντυπώσεις και οι εξωτερικές επιδράσεις θα την διαπεράσουν και θα φτάσουν στην ουσία, θα φτάσουν σ’ αυτό που είμαστε και τότε η ουσία θα αρχίσει να αναπτύσσεται. Στη συνηθισμένη ζωή ούτε καν ξέρουμε για την ύπαρξη των δύο αυτών αρχών.
. https://www.tetartosdromos.gr/sindesi-me-ta-anotera-kentra/
Η πάλη ανάμεσα στην ουσία και την προσωπικότητα
Μέσα στον άνθρωπο θα έπρεπε να υπάρχει μια συνεχής πάλη ανάμεσα στην ουσία και την προσωπικότητα. Σε μια ορισμένη περίοδο στα πρώτα παιδικά χρόνια η ουσία μπορεί να είναι ισχυρότερη από την προσωπικότητα, αλλά τόσο μία όσο και η άλλη δεν είναι ακόμα αναπτυγμένες. Στη μελέτη του εαυτού, μιλάμε για το διαχωρισμό αυτό, αλλά η ουσία και η προσωπικότητα είναι μπερδεμένες, ώστε για μεγάλο διάστημα ο διαχωρισμός αυτός παραμένει θεωρητικός, γιατί είναι αδύνατον να τις διακρίνουμε με την παρατήρηση. Μετά, καθώς εργάζεται κανείς, αρχίζει βαθμιαία να βλέπει ότι κάποια πράγματα είναι βαθιά ριζωμένα μέσα μας, ενώ άλλα λιγότερο, είναι πιο εξωτερικά. Έτσι, λίγο-λίγο, μπορεί να διακρίνει κανείς την ουσία. Διότι όλες οι μόνιμες ιδιότητες βρίσκονται στην ουσία. Όταν εκπαιδευτεί η προσωπικότητα να χάσει λίγο από το βάρος της, πολλές ιδιότητες περνάνε στην ουσία και γίνονται μόνιμες. Έτσι αναπτύσσεται η ουσία. Στην προσωπικότητα τα πράγματα έρχονται και εξαφανίζονται, αλλά εκείνο που περνάει στην ουσία παραμένει.
Η ανάπτυξη της ουσίας
Η ανάπτυξη της ουσίας είναι η δημιουργία και η ανάπτυξη του αληθινού του εαυτού. Αλλά για να γίνει η ανάπτυξη της ουσίας ,πρώτα πρέπει να εγαστούμε με τη προσωπικότητα, να την εκπαιδεύσουμε, να την κάνουμε πιο παθητική, να την καθαρίσουμε από το περιττό και το ψευδές. Έτσι θα δώσουμε χώρο στη ουσία για να γίνει πιο ενεργητική. Η ουσία αναπτύσσεται μέσα από τις εμπειρίες της, την αυτοπαρατήρηση, και τη συνειδητή προσπάθεια. Κάθε φορά που θυμόμαστε τον εαυτό μας, κάθε φορά που δεν ταυτιζόμαστε με τις μηχανικές αντιδράσεις της προσωπικότητας, η ουσία μεγαλώνει λίγο περισσότερο. Η ανάπτυξη της ουσίας σημαίνει αύξηση της συνειδητότας, αφύπνιση της συνείδησης και της κατανόησης. Είναι η μετάβαση από το επιφανειακό στο ουσιαστικό, από το δανεισμένο στο αυθεντικό. Όταν η ουσία ωριμάσει, ο άνθρωπος γίνεται αληθινά ελεύθερος, γιατί ζει με επίγνωση του εαυτού του.
.https://www.tetartosdromos.gr/anaptiksi-tis-ousias-simeni-siriknosi-tis-prosopikotitas/
