“Στον Τέταρτο Δρόμο, η πνευματική ανάπτυξη δεν εξαρτάται μόνο από το τι ξέρουμε (Γνώση), αλλά και από το τι είμαστε (Είναι). Η ανισορροπία μεταξύ τους οδηγεί σε στασιμότητα.”. Έχουμε δύο πλευρές που πρέπει να αναπτυχθούν. Είμαστε όλοι στην ίδια θέση. Θέλουμε γνώση, αλλά δεν αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουν εμπόδια μέσα μας που μας εμποδίζουν να αποκτήσουμε τη γνώση αυτή. Στο σύστημα του Τέταρτου Δρόμου δίνετε ιδιαίτερη έμφαση στο είναι. Σύμφωνα με το σύστημα αυτό δεν είναι δυνατόν να αποκτηθεί περισσότερη γνώση έως ότου αλλάξει το είναι μας. Αργότερα κατάλαβα ότι και τα δύο είναι απαραίτητα. Πάρτε το παράδειγμα δύο ανθρώπων: ο ένας ξέρει τις τέσσερις πράξεις της αριθμητικής, ο άλλος δεν τις ξέρει. Ο πρώτος φυσικά θα είναι σε καλύτερη θέση αν και το επίπεδο του «είναι» τους είναι το ίδιο. Έτσι λοιπόν η γνώση μπορεί να αυξηθεί ακόμη και με το ίδιο «είναι».
Τι ορίζουμε ως Γνώση;
Το θέμα είναι ότι δεν έχουμε όλη τη γνώση που είναι δυνατόν έχουμε στο επίπεδό μας – έχουμε πολύ λίγη. Σας δίνω ορισμένες ιδέες για την ανθρώπινη μηχανή· για παράδειγμα, σχετικά με τις τέσσερις λειτουργίες ,τις διάφορες καταστάσεις συνειδητότητας, το γεγονός ότι ζούμε σε μια κατάσταση που κινείται προς τα πάνω και προς τα κάτω,άλλοτε πιο κοντά στη συνειδητότητα του εαυτού κι άλλοτε πιο κοντά στον ύπνο. Αυτά πρέπει να τα αποδείξετε μόνοι σας, να τα επαληθεύσετε. Αν μόνο ακούτε γι’ αυτά τα πράγματα ή τα διαβάζετε, παραμένουν απλώς λόγια. Αν αρχίσετε να τα επαληθεύετε μόνοι σας, όταν κατανοήσετε κάθε λειτουργία μέσα σας και εξακριβώσετε τα δικά σας αισθήματα και τις δικές σας αισθήσεις που συνδέονται με καθεμιά από τις λειτουργίες αυτές, τότε αυτό γίνεται γνώση.Τι σημαίνει το “Είναι” του ανθρώπου;
Το «είναι» αποτελεί κάτι εντελώς ξεχωριστό. Μπορεί να κάνει κανείς κάθε προσπάθεια που είναι δυνατή στην τωρινή του κατάσταση, όμως θα αισθάνετε ότι η γνώση του έχει να του προσφέρει περισσότερα, αλλά το «είναι» του δεν είναι αρκετά κατάλληλο. Είναι λοιπόν ανάγκη να εργαστεί κανείς πάνω στο είναι, να το κάνει δυνατότερο, πιο συγκεκριμένο. Τότε από τα ίδια λόγια θα μπορεί να αποσπάσει περισσότερη γνώση. Η ανάπτυξη μόνο μιας γραμμής, είτε της γνώσης είτε του «είναι» δίνει πολύ άσχημα αποτελέσματα. Το «είναι» περιλαμβάνει όλη τη δύναμή μας για «πράξη». H γνώση δεν είναι παρά βοηθητική· μπορεί να βοηθήσει. Αλλά για να αλλάξουμε το «είναι» πρέπει να αντιληφθούμε, πρέπει να κατανοήσουμε την τωρινή μας κατάσταση. Καθώς αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε την κατάσταση του «είναι» μας αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε τι να κάνουμε με τον εαυτό μας.Το επίπεδο της Κατανόησης.
Οποιαδήποτε στιγμή καταλαβαίνετε κάτι, η κατανόησή σας είναι συνδυασμός της γνώσης σας και του «είναι» σας. Η κατανόηση είναι αποτέλεσμα εμπειρίας – κάποιας εμπειρίας στο «είναι» και κάποιας εμπειρίας στη γνώση. Το «είναι» του ανθρώπου αποτελεί όλα όσα αυτός είναι. Στο «είναι» υπεισέρχονται πολλά πράγματα. Μπορεί να είμαστε πιο ενσυνείδητοι ή πιο κοιμισμένοι, πιο διαιρεμένοι ή πιο ακέραιοι, μπορούμε να λέμε περισσότερα ή λιγότερα ψέματα, να απεχθανόμαστε το ψέμα ή να λέμε ψέματα χωρίς να μας φέρνουν σε αμηχανία, να είμαστε περισσότερο ή λιγότερο συνεπείς, να αισθανόμαστε ή να μην αισθανόμαστε τη μηχανικότητα μας μπορεί να μην έχουμε μεγάλες συγκρούσεις μέσα μας ή μπορεί να αποτελούμαστε από συγκρούσεις, να έχουμε σχετικά λίγα αρνητικά συναισθήματα ή να είμαστε βουτηγμένοι σε αρνητικά συναισθήματα. Γενικά, κατάσταση του «είναι» σημαίνει μεγαλύτερη ή μικρότερη συνοχή των πράξεων. Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι αν ο άνθρωπος είναι ασυνεπής, η ασυνέπεια κάνει τη γνώση του αναξιόπιστη.
