«Αυτή είναι μια σύντομη εισαγωγή. Η πλήρης ανάλυση βρίσκεται στο: https://www.tetartosdromos.gr/kefaleo-proto/
Μηχανικότητα
Όταν με την αυτοπαρατήρηση δούμε, και ανακαλύψουμε στη μνήμη μας, με πόσο απόλυτα μηχανικό τρόπο γίνονται τα πιο βδελυρά πράγματα, εκείνα που αργότερα δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς μπορέσαμε να τα κάνουμε, τότε θα ξέρουμε τι είναι η μηχανικότητα. Σε όλη μας τη ζωή κάνουμε μηχανικά ό,τι δεν θα κάναμε ποτέ ενσυνείδητα. Αν εξετάσουμε τη ζωή μας, χρόνο με το χρόνο βλέπουμε πράγματα που δεν θα είχαμε κάνει ποτέ ενσυνείδητα ή πράγματα που δεν κάναμε τα οποία θα τα είχαμε κάνει αν ήμασταν ενσυνείδητοι. Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε τη μηχανικότητα.
Η Προσοχή και τα επίπεδά της.
Η μελέτη της προσοχής αποτελεί σημαντικό μέρος της μελέτης του εαυτού. Ο άνθρωπος μπορεί να έχει ένα από τα τρία διαφορετικά επίπεδα προσοχής. Το χαμηλότερο είναι το μηχανικό επίπεδο, στο μηχανικό επίπεδο ενεργούμε δίχως προσοχή, και με κανένα έλεγχο. Αυτή είναι η λειτουργία στα μηχανικά μέρη των κέντρων. Το δεύτερο επίπεδο είναι να κάνουμε πράγματα με τα συναισθηματικά μέρη των κέντρων, δίχως καμία σκποπιμότητα και έλεγχο. Εδώ η προσοχή έλκεται από το αντικείμενο ή την δραστηριότητα που ενδιαφέρουν το άτομο. Υπάρχει ταύτιση και η προσοχή διατηρείται στο αντικείμενο από την έλξη του ίδιου του αντικειμένου. Αυτή είναι η λειτουργία των συναισθηματικών τμημάτων των κέντρων. Το τρίτο επίπεδο είναι όταν χρησιμοποιούμε τα διανοητικά μέρη των κέντρων, τότε κάνουμε τα πράγματα με σκοπιμότητα και έλεγχο, εδώ η προσοχή μας ελέγχεται. Αν ελέγχουμε την προσοχή, η φαντασία εξαφανίζεται, διότι η φαντασία λειτουργεί μηχανικά, χωρίς προσοχή. Τα διανοητικά τμήματα ελέγχουν την προσοχή για αυτό εδώ δεν υπάρχει φαντασία. Όταν εστιάσουμε την προσοχή μας σε κάτι, σταματάει η φαντασία. Επιπλέον όταν δίνουμε προσοχή σε αυτό που κάνουμε τότε, θα συνδεθούμε με τη διατήρηση της προσοχής σ’ αυτό που κάνουμε. Αυτή είναι λειτουργία στα διανοητικά τμήματα των κέντρων.
Αξιολόγηση & μορφοποιητική σκέψη.
Η αξιολόγηση είναι η σωστή λειτουργία του διανοητικού τμήματος του κέντρου. Υπάρχουν διάφοροι βαθμοί, αλλά τώρα θα μιλήσουμε για αξιολόγηση και μορφοποίηση. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε τη σημασία της λέξης «μορφοποιητικός». Υπάρχουν δύο μέθοδοι νοητικών συμπερασμάτων: η «μορφοποίηση» και η «αξιολόγηση». Η «μορφοποίηση» είναι ένα συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε με την ελάχιστη προσπάθεια, αποφεύγοντας τις δυσκολίες. Είναι εύκολο, γιατί σχηματίζει μόνο του στερεότυπες φράσεις, στερεότυπες γνώμες, σαν σφραγίδα. Από την άλλη η «αξιολόγηση» είναι συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε, όταν συγκεντρώνουμε όλο το διαθέσιμο υλικό, όλα όσα γνωρίζουμε για κάποιο δεδομένο θέμα και προσπαθούμε να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα.
Τα διαφορετικά κέντρα.
Επαλήθευση με παρατήρηση και προσοχή.
Είναι πολύ εύκολο να διακρίνουμε τα τρία αυτά μέρη όταν παρατηρούμε τον εαυτό μας. Η μηχανική σκέψη μετατρέπεται σε φαντασία. Τα μηχανικά μέρη δεν χρειάζονται προσοχή. Τα συναισθηματικά μέρη χρειάζονται έντονο ενδιαφέρον και ταύτιση, η προσοχή έλκεται, χωρίς προσπάθεια ή πρόθεση, έλκεται και διατηρείται από την έλξη του ίδιου του αντικειμένου. Στα διανοητικά τμήματα πρέπει και μπορούμε να ελέγχουμε την προσοχή μας. Όταν συνηθίσουμε να ελέγχουμε την προσοχή, θα γίνουν κατανοητές αμέσως οι διαφορές των κέντρων.
Η μορφοποιητική σκέψη και ανάπτυξη.
Η μορφοποιητική σκέψη δεν είναι σκέψη, είναι συσκευή καταγραφής υπηρετεί πολλούς σκοπούς, αλλά δεν είναι για να σκεφτόμαστε. Οι άνθρωποι Νο1, Νο 2 και Νο 3 μπορούν να ζήσουν μόνο με τη μορφοποιητική συσκευή. Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων δεν χρησιμοποιούν τίποτε άλλο. Βέβαια αναπτύσσεται το είναι τους σε κάποιο βαθμό, μόνο που η ανάπτυξη αυτή, δεν είναι ατομική, είναι συνολική ανάπτυξη σαν να μιλάμε για ένα παιδί ή για έναν ενήλικα. Αλλά το είναι τους δεν αναπτύσσεται πέρα από ένα ορισμένο επίπεδο, και εμάς μας ενδιαφέρει η ανάπτυξη του είναι, προς την κατεύθυνση του ανθρώπου Νο 4.
Ταύτιση Και σκέψη.
«Αυτή είναι μια σύντομη εισαγωγή. Η πλήρης ανάλυση βρίσκεται στο:https://www.tetartosdromos.gr/meleti-tou-eaftou-ke-veltiosi/
