«Αυτή είναι μια σύντομη εισαγωγή. Η πλήρης ανάλυση βρίσκεται στο: https://www.tetartosdromos.gr/kefaleo-proto/
Μηχανικότητα
Όταν με την αυτοπαρατήρηση δούμε, και ανακαλύψουμε στη μνήμη μας, με πόσο απόλυτα μηχανικό τρόπο γίνονται τα πιο βδελυρά πράγματα εκείνα , που αργότερα δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς μπορέσαμε να τα κάνουμε, τότε θα ξέρουμε τι είναι η μηχανικότητα. Σε όλη μας τη ζωή κάνουμε μηχανικά ό,τι δεν θα κάναμε ποτέ ενσυνείδητα. Αν εξετάσουμε τη ζωή μας, χρόνο με το χρόνο βλέπουμε πράγματα που δεν θα είχαμε κάνει ποτέ ενσυνείδητα ή πράγματα που δεν κάναμε τα οποία θα τα είχαμε κάνει αν ήμασταν ενσυνείδητοι. Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε τη μηχανικότητα.
Η Προσοχή και τα επίπεδά της.
Είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε τα συναισθηματικά μέρη των κέντρων και να μελετήσουμε τα πράγματα εκείνα που μας έλκουν και διατηρούν την προσοχή μας, διότι αυτά προκαλούν φαντασία. Η μελέτη της προσοχής αποτελεί σημαντικό μέρος της μελέτης του εαυτού. Μπορούμε να έχουμε προσοχή χωρίς ταύτιση, διότι η προσοχή ελέγχεται. Η ταύτιση δεν ελέγχεται διότι είναι μηχανική. Μπορούμε να ενεργούμε μηχανικά και να κάνουμε πολλά πράγματα, χωρίς προσοχή,με τα μηχανικά μέρη των κέντρων. Σε περιπτώσεις που κάνουμε πράγματα με τα συναισθηματικά μέρη των κέντρων, η προσοχή έλκεται και διατηρείται από την έλξη του αντικειμένου, και μόνο στην τρίτη περίπτωση όταν χρησιμοποιούμε τα διανοητικά μέρη των κέντρων η προσοχή ελέγχεται. Αν ελέγχουμε την προσοχή η φαντασία εξαφανίζεται, διότι η φαντασία λειτουργεί στα μηχανικά μέρη των κέντρων, χωρίς προσοχή. Αν εστιάσουμε την προσοχή μας σε κάτι, σταματάει η φαντασία. Αν κάνουμε κάποια δουλειά και δίνουμε την προσοχή μας σ’ αυτή, τότε, μέρος της προσοχής μας θα συνδεθεί με τη διατήρηση της προσοχής σ’ αυτό που κάνουμε.
Αξιολόγηση & μορφοποιητική σκέψη.
Η αξιολόγηση είναι η σωστή λειτουργία του διανοητικού κέντρου. Υπάρχουν διάφοροι βαθμοί, αλλά τώρα μιλάμε για αξιολόγηση και μορφοποίηση. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε τη σημασία της λέξης «μορφοποιητικός». Υπάρχουν δύο μέθοδοι νοητικών συμπερασμάτων: η «μορφοποίηση» και η «αξιολόγηση». Η «μορφοποίηση» είναι ένα συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε με την ελάχιστη προσπάθεια, αποφεύγοντας τις δυσκολίες. Είναι εύκολο, γιατί σχηματίζεται μόνο του – στερεότυπες φράσεις, στερεότυπες γνώμες, σαν σφραγίδα. Η «αξιολόγηση» είναι συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε, όταν συγκεντρώνουμε όλο το διαθέσιμο υλικό, όλα όσα γνωρίζουμε για κάποιο δεδομένο θέμα και προσπαθούμε να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα.
Τα διαφορετικά κέντρα.
Επαλήθευση με παρατήρηση και προσοχή.
Είναι πολύ εύκολο να διακρίνουμε τα τρία αυτά μέρη όταν παρατηρούμε τον εαυτό μας. Η μηχανική σκέψη μετατρέπεται σε φαντασία. Τα μηχανικά μέρη δεν χρειάζονται προσοχή. Τα συναισθηματικά μέρη χρειάζονται έντονο ενδιαφέρον και ταύτιση, προσοχή χωρίς προσπάθεια ή πρόθεση, διότι η προσοχή έλκεται και διατηρείται από την έλξη του αντικειμένου. Αλλά στα διανοητικά μέρη πρέπει να ελέγχουμε την προσοχή μας. Όταν συνηθίσουμε να ελέγχουμε την προσοχή, θα γίνουν κατανοητές αμέσως οι διαφορές των κέντρων.
Η μορφοποιητική σκέψη και ανάπτυξη.
Η μορφοποιητική σκέψη δεν είναι σκέψη, είναι συσκευή καταγραφής υπηρετεί πολλούς σκοπούς, αλλά δεν είναι για να σκεφτόμαστε. Οι άνθρωποι Νο1, Νο 2 και Νο 3 μπορούν να ζήσουν μόνο με τη μορφοποιητική συσκευή. Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων δεν χρησιμοποιούν τίποτε άλλο. Βέβαια αναπτύσσεται το είναι τους σε κάποιο βαθμό, μόνο που η ανάπτυξη αυτή, δεν είναι ατομική, είναι συνολική ανάπτυξη σαν να μιλάμε για ένα παιδί ή για έναν ενήλικα. Αλλά το είναι τους δεν αναπτύσσεται πέρα από ένα ορισμένο επίπεδο, και εμάς μας ενδιαφέρει η ανάπτυξη του είναι, προς την κατεύθυνση του ανθρώπου Νο 4.
Ταύτιση Και σκέψη.
«Αυτή είναι μια σύντομη εισαγωγή. Η πλήρης ανάλυση βρίσκεται στο:https://www.tetartosdromos.gr/meleti-tou-eaftou-ke-veltiosi/
