Μηχανικότητα Και η Προσοχή

Tizian -Targuinius and Lizeta
Όταν με την αυτοπαρατήρηση δούμε, με πόσο μηχανικό τρόπο γίνονται τα πιο βδελυρά πράγματα, που αργότερα δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς μπορέσαμε να τα κάνουμε, τότε θα ξέρουμε τι είναι η μηχανικότητα.
Slide 1 Heading
Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.
Click Here
Slide 2 Heading
Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.
Click Here
Slide Heading
Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.
Click Here

Νόμος του Επτά

Νόμος του επτά ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΥΣΕΩΝ ΤΗΣ ΟΚΤΑΒΑΣ
Αυτός ο νόμος δείχνει γιατί δεν παρατηρούνται ποτέ ευθείες γραμμές στις δραστηριότητές μας και γιατί, ενώ αρχίζουμε κάτι, συνέχεια κάνουμε κάτι άλλο τελείως δια φορετικό, συχνά το αντίθετο από το πρώτο, αν και δεν το προσέχουμε και εξακολουθούμε να νομίζουμε ότι κάνουμε το ίδιο πράγμα που είχαμε αρχίσει να κάνουμε. Όλα αυτά δεν μπορούν να εξηγηθούν παρά με τη βοήθεια του νόμου της οκτάβας, μαζί με την κατανόηση του ρόλου και της σημασίας των «παύσεων», που αναγκάζουν τη γραμμή της ανάπτυξης της δύναμης να αλλάζει συνέχεια κατεύθυνση, να ακολουθεί μια διακεκομμένη γραμμή, να γυρίζει κυκλικά, να γίνεται το ίδιο της το αντίθετο κ.λπ. Για να ολοκληρώνει ο άνθρωπος μία πράξη πρέπει σε σεγκεκριμένες φάσεις της πορείας κάθε πράξεις να εντείνει τις προσπάθειες και να επαναφέρει στην ευθεία την οκτάβα(πράξη)

"Νόμοι"

ολόκληρη η κλίμακα της δημιουργίας οι νόμοι και επιδράσεις
Ολόκληρη η κλίμακα της ακτίνας της δημιουργίας, από πάνω προς τα κάτω ο ένας κόσμος μέσα στον άλλο προσθέτουν και τους δικούς τους νόμους, έτσι αυξάνονται οι νόμοι και επιδράσεις όσο κατεβαίνουμε προς τα κάτω, η γη βρίσκεται κάτω από πάρα πολλούς νόμους.
ΣΤΑΤΙΚΗ ΤΡΙΑΔΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΤΑΔΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑ ΚΑΝΕΙΣ
Η ιδέα αυτή αναφέρεται στην «ανάμνηση». Οι άνθρωποι, συχνά, ρωτάνε αν θυμάται κανείς άλλες ζωές, αλλά ξεχνάνε ότι αυτό δεν είναι δυνατόν δίχως τη λειτουργία των ανώτερων κέντρων Η Στατική τριάδα δείχνει πως ξεκινάει κανείς με την ανάμνηση του εαυτού, εισχωρεί στον αληθινό εαυτό,και μικραίνει συνεχώς την δύναμη της ψεύτικης προσωπικότητας,και δυναμώνει την Ουσία του και πως, με μακρόχρονη εργασία.φτάνει στα ανώτερα κέντρα.

Πολλαπλότητά μας

Η θέλησή μας είναι στιγμές επιθυμιών αλλάζει συνεχώς
Ο Άνθρωπος έχει πολλές, ασύνδετες και άσχετες μεταξύ τους σκέψεις, κάθε σκέψη είναι ένα εγώ, όταν λέμε "εγώ" ολα τα εγώ διεκδικούν την αποκλειστικότητα ολόκληρου του ατόμου, ενώ εκφράζεται ένα μόνο εγώ, ο άνθρωπος αισθάνεται ότι μιλάει όλη του η ατομικότητα. Όμως το ένα δεν γνωρίζει την ύπαρξη και τη γνώμη του άλλου, αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουμε την σταθερότητα που χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει ένα κεντρικό εγώ που να κατευθύνει το άτομο, αλλά μια συνεχής εναλλαγή προσωρινών εγώ. Οι αντικρουστήρες επιτρέπουν σε αυτά τα εγώ να συνυπάρχουν χωρίς σύγκρουση, αντικρούωντας, καλύπτοντας την αντίφαση. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να λέει σήμερα κάτι και αύριο το αντίθετο χωρίς να νιώθει ότι ψεύδεται.
Μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.
Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί μόνος του δίχως βοήθεια, είναι δύσκολο να αρχίσει εργασία στον εαυτό του, διότι ζει σε πολύ άσχημο μέρος του σύμπαντος. Αν κοιτάξουμε το μέρος που βρίσκεται η γη βλέπουμε ότι υπάρχουν μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, και αυτοί οι πλανήτες, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

«Αυτή είναι μια σύντομη εισαγωγή. Η πλήρης ανάλυση βρίσκεται στο: https://www.tetartosdromos.gr/kefaleo-proto/ 

Η Φύση της Μηχανικότητας. 

Όταν με την αυτοπαρατήρηση δούμε, και ανακαλύψουμε στη μνήμη μας, με πόσο απόλυτα μηχανικό τρόπο γίνονται τα πιο βδελυρά πράγματα, εκείνα  που αργότερα δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς μπορέσαμε να τα κάνουμε, τότε θα ξέρουμε τι είναι η μηχανικότητα. Σε όλη μας τη ζωή κάνουμε μηχανικά ό,τι δεν θα κάναμε ποτέ ενσυνείδητα. Αν εξετάσουμε τη ζωή μας, χρόνο με το χρόνο βλέπουμε πράγματα που δεν θα είχαμε κάνει ποτέ ενσυνείδητα ή πράγματα που δεν κάναμε τα οποία θα τα είχαμε κάνει αν ήμασταν ενσυνείδητοι. Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε τη μηχανικότητα για να καταλάβουμε την φύση της.

https://www.tetartosdromos.gr/psychologia-einai-i-meleti-tou-eautou/

Τρία εν Δυνάμει Επίπεδα Προσοχής του Ανθρώπου.

 Η μελέτη της προσοχής αποτελεί σημαντικό μέρος της μελέτης του εαυτού. Ο άνθρωπος μπορεί να έχει ένα από τα τρία διαφορετικά επίπεδα προσοχής. Το χαμηλότερο είναι το μηχανικό επίπεδο, στο οποίο ενεργούμε δίχως προσοχή, και με κανένα έλεγχο. Αυτή είναι η λειτουργία στα μηχανικά μέρη των κέντρων. Το δεύτερο επίπεδο είναι να κάνουμε πράγματα με τα συναισθηματικά μέρη των κέντρων, δίχως καμία σκοπιμότητα και έλεγχο. Εδώ η προσοχή έλκεται από το αντικείμενο ή την δραστηριότητα που ενδιαφέρουν το άτομο. Υπάρχει ταύτιση και η προσοχή διατηρείται στο αντικείμενο από την έλξη του ίδιου του αντικειμένου. Αυτή είναι η λειτουργία των συναισθηματικών τμημάτων των κέντρων. Το τρίτο επίπεδο είναι όταν χρησιμοποιούμε τα διανοητικά μέρη των κέντρων, τότε κάνουμε τα πράγματα με έλεγχο της προσοχής, εδώ, η προσοχή μας ελέγχεται. Όταν  ελέγχουμε την προσοχή, η φαντασία εξαφανίζεται, διότι η φαντασία λειτουργεί μηχανικά, χωρίς προσοχή. Τα διανοητικά τμήματα ελέγχουν και κατευθύνουν την προσοχή για αυτό εδώ δεν υπάρχει φαντασία. Όταν εστιάσουμε την προσοχή μας σε κάτι, σταματάει η φαντασία. Επιπλέον όταν δίνουμε προσοχή σε αυτό που κάνουμε τότε, θα συνδεθούμε με τη διατήρηση της προσοχής σ’ αυτό που κάνουμε. Αυτή είναι λειτουργία στα διανοητικά τμήματα των κέντρων.

https://www.tetartosdromos.gr/o-anthropos-ine-anoloklirotos/

Αξιολόγηση & μορφοποιητική σκέψη.

Η αξιολόγηση είναι η σωστή λειτουργία του διανοητικού τμήματος του διανοητικού κέντρου. Υπάρχουν διάφοροι βαθμοί, αλλά τώρα θα μιλήσουμε για αξιολόγηση και μορφοποίηση. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε τη σημασία της λέξης «μορφοποιητικός». Υπάρχουν δύο μέθοδοι νοητικών συμπερασμάτων: η «μορφοποίηση» και η «αξιολόγηση». Η «μορφοποίηση» είναι ένα συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε με την ελάχιστη προσπάθεια, αποφεύγοντας τις δυσκολίες. Είναι εύκολο, γιατί σχηματίζει μόνο του στερεότυπες φράσεις, στερεότυπες γνώμες, σαν σφραγίδα. Από την άλλη η «αξιολόγηση» είναι συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουμε, όταν συγκεντρώνουμε όλο το διαθέσιμο υλικό, όλα όσα γνωρίζουμε για κάποιο δεδομένο θέμα και προσπαθούμε να βγάλουμε κάποιο συμπέρασμα.

https://www.tetartosdromos.gr/ithiki-ke-sinidisi/

Τα διαφορετικά κέντρα.

Κάποια θέματα άλλοτε μπορεί να μας ενδιαφέρουν και άλλοτε το ίδιο θέμα να μην μας ενδειαφέρει. Αυτό γίνετε διότι βρισκόμαστε σε διαφορετικά κέντρα. Στο ένα κέντρο μπορεί να ενδιαφέρεστε για το συγκεκριμένο θέμα, σε άλλο κέντρο δεν ενδιαφέρεστε. Ας υποθέσουμε πως βρίσκεται κανείς στο ενστικτώδες κέντρο, αυτό δεν μπορεί να ενδιαφέρεται για εσωτερικές ιδέες, ενδιαφέρεται για φαγητό και για παρόμοια πράγματα. Αλλά αν βρίσκεστε στο διανοητικό κέντρο, μπορεί να ενδιαφέρετε. Έχουμε τέσσερα δωμάτια στο σπίτι μας, εξαρτάται σε ποιο δωμάτιο είμαστε. Το κάθε μέρος ενός κέντρου χωρίζεται σε τρία μέρη: διανοητικό, συναισθηματικό και κινητικό ή μηχανικό μέρος. Το κινητικό μέρος κάθε κέντρου είναι το πιο μηχανικό, και είναι το τμήμα, εκείνο που χρησιμοποιούμαι  συχνότερα. Αυτό δείχνει σε ποιο βαθμό περιορίζουμε τον εαυτό μας, δεν χρησιμοποιούμε τα διανοητικά τμήματα, χρησιμοποιούμε μόνο τα πιο αδύνατα τμήματά μας. Αν κάνουμε κάτι μηχανικά, τα χέρια μπορούν να το κάνουν ακόμα  και αν σκεφτόμαστε κάτι άλλο, αυτα εξακολουθούν να το κάνουν μηχανικά. Αυτό είναι το μηχανικό μέρος του κέντρου. Αν η δουλειά μας χρειάζεται σταθερή σκέψη, επινοητικότητα, προσαρμοστικότητα, είμαστε υποχρεωμένοι να δουλεύουμε με τα διανοητικά μέρη.
 
 

Επαλήθευση με παρατήρηση και προσοχή.

Είναι πολύ εύκολο να διακρίνουμε τα τρία αυτά μέρη όταν παρατηρούμε τον εαυτό μας. Η μηχανική σκέψη μετατρέπεται σε φαντασία. Τα μηχανικά μέρη δεν χρειάζονται προσοχή. Τα συναισθηματικά μέρη χρειάζονται έντονο ενδιαφέρον και ταύτιση, η προσοχή έλκεται, χωρίς προσπάθεια ή πρόθεση, έλκεται και διατηρείται από την έλξη του ίδιου του αντικειμένου. Στα διανοητικά τμήματα πρέπει και μπορούμε να ελέγχουμε την προσοχή μας. Όταν συνηθίσουμε να ελέγχουμε την προσοχή, θα γίνουν κατανοητές αμέσως οι διαφορές των κέντρων.

Η μορφοποιητική σκέψη και ανάπτυξη.

Η μορφοποιητική σκέψη δεν είναι σκέψη, είναι συσκευή καταγραφής υπηρετεί πολλούς  σκοπούς, αλλά δεν είναι για να σκεφτόμαστε. Οι άνθρωποι Νο1, Νο 2 και Νο 3 μπορούν να ζήσουν μόνο με τη μορφοποιητική συσκευή. Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων δεν χρησιμοποιούν τίποτε άλλο. Βέβαια αναπτύσσεται το είναι τους σε κάποιο βαθμό, μόνο που η ανάπτυξη αυτή, δεν είναι ατομική, είναι συνολική ανάπτυξη σαν να μιλάμε για ένα παιδί ή για έναν ενήλικα. Αλλά το είναι τους δεν αναπτύσσεται πέρα από ένα ορισμένο επίπεδο, και εμάς μας ενδιαφέρει η ανάπτυξη του είναι, προς την κατεύθυνση του ανθρώπου Νο 4.

Ταύτιση Και σκέψη.

Το να σκεφτόμαστε για τις ιδέες του συστήματος είναι ένας τρόπος να σταματήσουμε την ταύτιση. Η ταύτιση περιορίζει τη σκέψη, την κάνει ελαττωματική, την δεσμεύει, δεν μπορούμε να σκεφτούμε, ούτε να βγάζουμε συμπεράσματα. Κατεβάζει το επίπεδο της φυσιολογικής διανοητικής ικανότητας του ανθρώπου. Η σκέψη για τις ιδέες του συστήματος σταματάει την ταύτιση, επειδή δεν μπορούμε να τις σκεφτούμε αν ταυτιζόμαστε μ’ αυτές. Η σκέψη με ταύτιση άλλωστε, δεν μας δίνει κανένα αποτέλεσμα.
 

«Αυτή είναι μια σύντομη εισαγωγή. Η πλήρης ανάλυση βρίσκεται στο:https://www.tetartosdromos.gr/meleti-tou-eaftou-ke-veltiosi/

"Θέλετε να προχωρήσετε στην πρακτική εργασία με τον εαυτό σας;"

Αν νιώθετε έτοιμοι να περάσετε από την θεωρία στην πρακτική Εργασία για την αφύπνιση, και τη βαθμιαία απελευθέρωση από τη μηχανικότητα, μπορείτε να κάνετε ένα επόμενο βήμα. Στην Προκαταρκτική Συνάντηση της Σχολής, θα γνωρίσετε τις βασικές αρχές της εργασίας με τον εαυτό σας και, την ευκαιρία να θέσετε τα ερωτήματά σας.

Η πυκνότητα της ύλης στην γη είναι χονδοειδής
Η πυκνότητα της ύλης στην γη είναι χονδροειδής, βαρια, για αυτό είναι όλα δύσκολα τα πράγματα εδώ. Η ταύτιση,η μίμηση, η φαντασία η αρνητικότητα και άλλες χαμηλές εκδηλώσεις, μας φέρνουν κοντύτερα στην επίδραση της σελήνης, και οι επιρροες της κάνουν ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα.Το σχέδιο εξηγεί πως η ακτίνα της δημιουργίας είναι καθοδική, όσο κατεβαίνει αυξάνονται οι νόμοι κάτω από τους οποίους βρισκόμαστε. Στην προσπάθεια ανάμνησης, και επίγνωσης του εαυτού, βάζουμε τον εαυτό μας σε λιγότερους νόμους και σε ανώτερες επιδράσεις.

Τελευταία άρθρα