Διαφορά Τέταρτου Δρόμου και των Παραδοσιακών Δρόμων

Ο Τέταρτος Δρόμος δεν ανήκει σε θρησκεία ούτε απαιτεί απομόνωση. Διαδραματίζετε μέσα στην ίδια τη ζωή ανάμεσα στους ανθρώπους, στην εργασία και στις δυσκολίες.

Η πολλαπλότητα του Ανθρώπου

Η θέλησή μας είναι στιγμές επιθυμιών αλλάζει συνεχώς — Ο Άνθρωπος έχει πολλές, ασύνδετες και άσχετες μεταξύ τους σκέψεις, κάθε σκέψη είναι ένα εγώ, όταν λέμε "εγώ" ολα τα εγώ διεκδικούν την αποκλειστικότητα ολόκληρου του ατόμου, ενώ εκφράζεται ένα μόνο εγώ, ο άνθρωπος αισθάνεται ότι μιλάει όλη του η ατομικότητα. Όμως το ένα δεν γνωρίζει την ύπαρξη και τη γνώμη του άλλου, αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουμε την σταθερότητα που χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει ένα κεντρικό εγώ που να κατευθύνει το άτομο, αλλά μια συνεχής εναλλαγή προσωρινών εγώ. Οι αντικρουστήρες επιτρέπουν σε αυτά τα εγώ να συνυπάρχουν χωρίς σύγκρουση, αντικρούωντας, καλύπτοντας την αντίφαση. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να λέει σήμερα κάτι και αύριο το αντίθετο χωρίς να νιώθει ότι ψεύδεται.

Στατική Τριάδα

Ο Νόμος του Επτά

Νόμος του επτά ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΥΣΕΩΝ ΤΗΣ ΟΚΤΑΒΑΣ — Αυτός ο νόμος δείχνει γιατί δεν παρατηρούνται ποτέ ευθείες γραμμές στις δραστηριότητές μας και γιατί, ενώ αρχίζουμε κάτι, συνέχεια κάνουμε κάτι άλλο τελείως δια φορετικό, συχνά το αντίθετο από το πρώτο, αν και δεν το προσέχουμε και εξακολουθούμε να νομίζουμε ότι κάνουμε το ίδιο πράγμα που είχαμε αρχίσει να κάνουμε. Όλα αυτά δεν μπορούν να εξηγηθούν παρά με τη βοήθεια του νόμου της οκτάβας, μαζί με την κατανόηση του ρόλου και της σημασίας των «παύσεων», που αναγκάζουν τη γραμμή της ανάπτυξης της δύναμης να αλλάζει συνέχεια κατεύθυνση, να ακολουθεί μια διακεκομμένη γραμμή, να γυρίζει κυκλικά, να γίνεται το ίδιο της το αντίθετο κ.λπ. Για να ολοκληρώνει ο άνθρωπος μία πράξη πρέπει σε σεγκεκριμένες φάσεις της πορείας κάθε πράξεις να εντείνει τις προσπάθειες και να επαναφέρει στην ευθεία την οκτάβα(πράξη)

Κλίμακα της Δημιουργίας

Μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί μόνος του δίχως βοήθεια, είναι δύσκολο να αρχίσει εργασία στον εαυτό του, διότι ζει σε πολύ άσχημο μέρος του σύμπαντος. Αν κοιτάξουμε το μέρος που βρίσκεται η γη βλέπουμε ότι υπάρχουν μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, και αυτοί οι πλανήτες, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

Οι τρεις παραδοσιακοί δρόμοι.

Από την αρχαιότητα ο άνθρωπος αναζήτησε τρόπους να υπερβεί την άγνοια και τη μηχανικότητα της ύπαρξης. Οι παραδοσιακοί δρόμοι της εσωτερικής εξέλιξης χωρίζονται συνήθως σε τρεις βασικές κατηγορίες. Ο δρόμος του φακίρη επικεντρώνεται στο σώμα και στην κυριαρχία πάνω στις φυσικές ορμές και αισθήσεις. Ο δρόμος του μοναχού επικεντρώνεται στο συναίσθημα, στην πίστη και στην αφοσίωση προς το Θείο. Ο δρόμος του γιόγκι επικεντρώνεται στο νου, στη συγκέντρωση και στη γνώση. Κάθε ένας από αυτούς τους δρόμους μπορεί να οδηγήσει σε βαθιά εσωτερική αλλαγή, αλλά απαιτεί την απομόνωση από τον κόσμο και τη μονομερή ανάπτυξη ενός μέρους του ανθρώπου εις βάρος των άλλων. Ο φακίρης εργάζεται με το σώμα, ο μοναχός με την καρδιά, ο γιόγκι με τον νου. Όλοι όμως παραμένουν μερικοί.Αν και οι δρόμοι αυτοί από πολλές απόψεις είναι πολύ αποτελεσματικοί, το χαρακτηριστικό σ’ αυτούς είναι ότι το πρώτο βήμα είναι το πιο δύσκολο. Από την πρώτη στιγμή κιόλας πρέπει να εγκαταλείψουμε τα πάντα και να κάνουμε ό,τι μας λένε. Αν κρατήσουμε και το παραμικρό, δεν μπορούμε να ακολουθήσουμε κανέναν απ’ αυτούς τους δρόμους. Έτσι, αν και οι τρεις δρόμοι είναι καλοί από πολλές απόψεις, δεν είναι αρκετά ελαστικοί, δεν ταιριάζουν στον τωρινό τρόπο ζωής.

https://www.tetartosdromos.gr/dieresis-tou-sistimatos/

Ο τέταρτος δρόμος

Ο Τέταρτος Δρόμος, όπως τον παρουσίασε ο Γκουρτζίεφ, είναι διαφορετικός. Δεν απορρίπτει τη ζωή ούτε απαιτεί απομόνωση. Είναι ο δρόμος του ανθρώπου που ζει μέσα στον κόσμο, που εργάζεται, που έχει οικογένεια, που αντιμετωπίζει προκλήσεις και συγκρούσεις. Η εργασία του Τέταρτου Δρόμου γίνεται μέσα στην καθημερινή ζωή, όχι μακριά από αυτήν. Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τις περιστάσεις, τις σχέσεις, τις αποτυχίες και τις χαρές ως μέσα αυτοπαρατήρησης και αφύπνισης. Ο Τέταρτος Δρόμος είναι δρόμος ισορροπίας. Δεν επιδιώκει να αναπτύξει ένα μόνο κέντρο αλλά να τα εναρμονίσει όλα: το διανοητικό, το συναισθηματικό, το κινητικό και το ενστικτώδες. Είναι ο δρόμος του συνειδητού ανθρώπου που ζει στον κόσμο, αλλά δεν ταυτίζεται με αυτόν. Αντί για απομόνωση, χρησιμοποιεί τη ζωή ως σχολείο. Από πολλές απόψεις ο δρόμος αυτός είναι πιο δύσκολος από τους άλλους, διότι τίποτε δεν δυσκολότερο από το να αλλάζει κανείς τον εαυτό του εσωτερικά χωρίς να αλλάξει τις εξωτερικές συνθήκες.

Η εργασία μέσα στη ζωή

Ο Τέταρτος Δρόμος είναι για τον τύπο του ανθρώπου που δεν μπορεί να ακολουθήσει τους άλλους δρόμους, δεν απαιτεί αλλαγή εξωτερικών συνθηκών, αλλά εσωτερική αλλαγή του τρόπου ύπαρξης. Ο άνθρωπος εργάζεται εκεί που βρίσκεται, ανάμεσα στους ανθρώπους, μέσα στις δυσκολίες, γιατί εκεί ακριβώς εκδηλώνονται οι μηχανισμοί της ζωής και οι αυτόματες αντιδράσεις και στάσεις του σε αυτούς. Η ζωή είναι ο καθρέφτης που αποκαλύπτει το επίπεδο της συνειδητότητάς μας. Η εργασία δεν είναι φυγή αλλά συμμετοχή με επίγνωση. Ο άνθρωπος που βαδίζει τον Τέταρτο Δρόμο μαθαίνει να χρησιμοποιεί κάθε γεγονός σαν εργασία επάνω στον εαυτό του. Οι προσβολές, οι χαρές, οι φόβοι και οι συγκρούσεις,καλείται να τις μετασχηματήσει, είναι υλικό για την ανάπτυξη του. Μέσα από την αυτο παρατήρηση και τη ανάμνηση του εαυτού, η ζωή παύει να είναι μηχανική διότι το άτομο αποκτά επίγνωση του εαυτού του.

Η έννοια της συνειδητής ισορροπίας

Στους παραδοσιακούς δρόμους δημιουργείται ανάπτυξη ενός κέντρου, αλλά απαιτεί την θυσία των άλλων κέντρων. Στον Τέταρτο Δρόμο, η θυσία είναι στα βλαβερά και περιττα πράγματα. Θυσιάζουμε την ταύτιση, την μηχανικότητα και τις ψευδαίσθησης. Ο άνθρωπος μαθαίνει να ισορροπεί ανάμεσα στη δράση και τη σιωπή, στη σκέψη και στο βίωμα, στην εξωτερική προσπάθεια και στην εσωτερική παρατήρηση. Αυτή η ισορροπία γεννά αρμονία και επίγνωση. Δεν υπάρχει τυφλή πίστη, Υπάρχει προσπάθεια για πλήρη συμμετοχή στη ζωή χωρίς απώλεια της εσωτερικής παρουσίας. Ο Τέταρτος Δρόμος είναι δυναμικός, γιατί προσαρμόζεται στις περιστάσεις, αξιοποιεί τη ροή της ζωής και δεν δημιουργεί εξάρτηση από δόγματα. Είναι ο δρόμος της ελευθερίας μέσα στη δράση

Ο σκοπός του Τέταρτου Δρόμου

Σκοπός του Τέταρτου Δρόμου δεν είναι η γνώση για τη γνώση, ούτε η ηθική τελειότητα, αλλά η αφύπνιση και ανάπτυξη της συνείδησης, και η βίωση ανώτερης κατάσταση συνειδητότητας. Όλα όσα διδάσκει —η παρατήρηση των κέντρων, η ανάμνηση του εαυτού, η εργασία με τα συναισθήματα, η αλλαγή των στάσεων— έχουν έναν κοινό στόχο: να αφυπνίσουν μέσα μας εκείνο το μέρος που μπορεί να έχει επίγνωση και να ελέγχει την ζωή του. Ο άνθρωπος που εργάζεται με τον εαυτό του διακρίνει ότι υπάρχει κάτι πιο πραγματικό πίσω από τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις πράξεις του. Αυτό το κάτι είναι η συνειδητότητα, η οποία είναι ο αληθινός φορέας της ανάπτυξης. Ο Τέταρτος Δρόμος οδηγεί στην ενότητα του ανθρώπου, στη δυνατότητα να ζει συνειδητά μέσα στον κόσμο χωρίς να χάνεται μέσα σε αυτόν. Είναι ένας δρόμος απαιτητικός αλλά πρακτικός, γιατί δεν βασίζεται στην πίστη, αλλά στην εμπειρία της παρουσίας.

https://www.tetartosdromos.gr/

"Θέλετε να προχωρήσετε στην πρακτική εργασία με τον εαυτό σας;"

Αν νιώθετε έτοιμοι να περάσετε από την θεωρία στην πρακτική Εργασία για την αφύπνιση, και τη βαθμιαία απελευθέρωση από τη μηχανικότητα, μπορείτε να κάνετε ένα επόμενο βήμα. Στην Προκαταρκτική Συνάντηση της Σχολής, θα γνωρίσετε τις βασικές αρχές της εργασίας με τον εαυτό σας και, την ευκαιρία να θέσετε τα ερωτήματά σας