«Η μηχανική μας θέληση είναι κατακερματισμένη και οδηγεί στο τυχαίο.»
Ο άνθρωπος πιστεύει ότι έχει θέληση, όμως στην πραγματικότητα η θέλησή του είναι σπασμένη σε πολλά κομμάτια. Κάθε “εγώ” έχει τη δική του επιθυμία, τη δική του σκέψη, τις δικες του απωθήσεις και έλξεις και αυτά τα εγώ συγκρούονται μεταξύ τους. Ένα εγώ θέλει να εργαστεί, ένα άλλο θέλει να ξεκουραστεί, ένα τρίτο να αποδείξει κάτι. Έτσι ο άνθρωπος ζει μέσα σε μια εσωτερική αναρχία, χωρίς κάποιο από τα εγώ να συναντηθεί με τα άλλα. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ολοκληρώσει πράματα γιατί η θέλησή του είναι μία συνεχόμενη εναλαγή των επιθυμιών του. Την μία στιγμή λέει “θα το κάνω” και λίγο μετά το ξεχνά. Αυτή η κατάσταση δείχνει ότι δεν υπάρχει ενότητα μέσα του. Η θέληση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς εσωτερική συνοχή. Εργασία πάνω στη θέληση σημαίνει εργασία για τον έλεγχο πάνω στις πράξεις μας. Η πραγματική θέληση βασίζεται στην συνειδητότητα, που προϋποθέτει γνώση κατανόηση και μόνιμο Εγώ. Μόνο όσοι έχουν αυτά τα τρία μπορούν να έχουν πραγματική θέληση. Ο μηχανικός άνθρωπος που δεν εργάζεται για ανάπτυξη δεν έχει πάρα ένα πλήθος από μικρές θελήσεις που είναι εντελώς μηχανικές και συχνά αντιφατικές.
https://www.tetartosdromos.gr/pola-ego-ala-kanene-kiriarho-ego/
Η συνειδητή θέληση και οι μηχανικές επιθυμίες.
Η θέληση διαφέρει ριζικά από την επιθυμία. Η επιθυμία είναι μηχανική, γεννιέται από εξωτερικά ερεθίσματα, από συναισθηματικές αντιδράσεις ή συνήθειες. Ονομάζουμε θέληση όταν κάτι μας ελκύει ή κάτι μας απωθεί. Αυτή η θέληση είναι συνισταμένη των επιθυμιών, και μπορούμε να πούμε είναι θέληση της μηχανής μας. Μόλις αλλάξει η εντύπωση, αλλάζει και η θέληση μας. Για να αναπτύξουμε θέληση πρέπει πρώτα απ’ όλα να γίνουμε ένας. Είμαστε πολλοί, έχουμε εκατοντάδες εγώ και εκατοντάδες θελήσεις. Αν θέλουμε να αναπτύξουμε θέληση, πρέπει να γίνουμε ένας και ενσυνείδητος. Η θέληση εξαρτάται από την ενότητα και τη συνειδητότητα. Πριν μπορέσουμε να μιλήσουμε για τη δυνατότητα θέλησης, πρέπει να έχουμε ένα κεντρικό σημείο, μία μικρή ομόφωνη ομάδα εγώ που συμφωνεί μεταξύ τους και που ελέγχει τα υπόλοιπα εγώ. Θέληση σημαίνει απελευθέρωση από τη μηχανική αυτόματη αντίδαση. Μιλήσαμε το να θέτουμε τα πράγματα υπό έλεγχο. Τι είναι εκείνο μέσα μας που μπορεί να ελέγχει; Σε κάθε συγκεκριμένη γραμμή δράσης ο σκοπός είναι ο παράγοντας που ελέγχει. Στην εργασία πάνω στον εαυτό μας ή στη μελέτη, έχουμε έναν ορισμένο σκοπό. Αυτός ο σκοπός θα ελέγχει τις πράξεις μας.
Χωρίς εσωτερική ενότητα, δεν μπορεί να υπάρξει συνειδητή θέληση.»
Οι δυσκολίες είναι τόσο μεγάλες και ο άνθρωπος είναι τόσος αδύναμος, ώστε δεν μπορεί να κάνει τίποτε μόνος δίχως ομάδα. Για την ώρα η θέλησή μας ανήκει σε εγώ ή σε ομάδες εγώ που βασίζονται σε μία από τις πολλές προσωπικότητες. Αλλά πραγματική θέληση σημαίνει μία θέληση, γι’ αυτό μπορεί να ανήκει σε ένα και μόνο Εγώ ή, αν θέλετε, στην ουσία. Πρώτα λοιπόν πρέπει να είμαστε ένας, και μετά να προσπαθήσουμε να εργαστούμε για να δημιουργήσουμε θέληση. Η ενοποίηση δεν γίνεται αμέσως. Η εργασία πάνω στη θέληση απαιτεί πειθαρχία, σταθερή ασκηση στην ανάμνηση του εαυτού με επίγνωση. Κάθε φορά που ο άνθρωπος ενεργεί ενάντια στη μηχανικότητά του, δυναμώνει τη θέλησή του. Όταν αντιστέκεται στην οκνηρία, στην παρόρμηση, στην αντίδραση, στη συνήθεια, και επιλέγει συνειδητά να ενεργήσει βάσει επιλογής ή σχεδίου, ενισχύει την θέλησή του. Μικρές πράξεις συνειδητής προσπάθειας έχουν μεγάλη σημασία: να ολοκληρώνουμε αυτό που αρχίζουμε, να είμαστε συνεπείς, στο λόγο μας. Η συνειδητοποίηση της εσωτερικής σύγκρουσης προηγείται της ενοποίησης. Οι εσωτερικές συγκρούσεις είναι μόνιμες. Κανείς δεν ζει χωρίς εσωτερικές συγκρούσεις, αυτές είναι κανονικές και υπάρχουν πάντοτε. Αλλά όταν αρχίζουμε να εργαζόμαστε, η σύγκρουση εντείνεται.
https://www.tetartosdromos.gr/anaptiksi-tis-ousias-simeni-siriknosi-tis-prosopikotitas/
Η σχέση της θέλησης με τη συνείδηση.
Είμαστε πολλοί και θέλουμε να γίνουμε ένας· αυτή είναι μία διατύπωση του σκοπού μας. Αντιλαμβανόμαστε ότι είναι άβολο, δυσάρεστο και επικίνδυνο είμαστε πολλοί. Αποφασίζουμε να είμαστε λιγότερο διασπασμένοι· αντί πεντακόσιοι να γίνουμε πέντε. Νιώθω πως πρέπει να κάνω κάτι και δεν θέλω να το κάνω· αυτό είναι σύγκρουση και με τη συνεχή επανάληψη δυναμώνει την αντίσταση και επιφέρει την ενοποίηση. Για να κάνουμε σωστή χρήση της εσωτερικής σύγκρουσης είναι πολύ απλό. Ένα μέρος μας – το μαγνητικό κέντρο – θέλει να ξυπνήσει, αλλά το μεγαλύτερο μέρος μας θέλει να κοιμάται. Πρέπει να αποφασίσετε με ποιον είστε και μετά βοηθήστε τον. Η θέληση ανήκει στην ολότητά μας και είναι μια άλλη πλευρά της συνειδητότητας. Στην κατάσταση συνειδητότητας, μπορούμε να γνωρίζουμε τη διαφορά μεταξύ επιθυμίας και θέλησης. Για να μελετήσουμε πώς να αρχίσουμε εργασία πάνω στη θέληση, πώς να μεταμορφώσουμε τη θέληση, πρέπει να εγκαταλείψουμε τη θέλησή της μηχανής μας. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε σωστά τι σημαίνει «εγκαταλείπω τη μηχανική θέλησή μου».
https://www.tetartosdromos.gr/sintonismos-ton-kentron/
Η ενότητα ως σκοπός της θέλησης.
Η εργασία πάνω στη θέληση οδηγεί στην εσωτερική ενότητα. Όταν η θέληση γίνει σταθερή, τα μέρη του ανθρώπου αρχίζουν να συνεργάζονται αρμονικά. Ο νους υπακούει στη συνείδηση, τα συναισθήματα εξαγνίζονται, το σώμα γίνεται υπάκουο όργανο. Ο άνθρωπος ενεργεί με σταθερότητα. Η ενότητα που προκύπτει δεν είναι απλώς ψυχολογική αλλά υπαρξιακή. Μέσα της ο άνθρωπος παύει να είναι μηχανή και αρχίζει να γίνεται δημιουργός του εαυτού του. Η θέληση που στηρίζεται στη συνειδητότητα συνδέει το εσωτερικό με το εξωτερικό, το είναι με τη δράση. Και τότε κάθε πράξη, ακόμη και η πιο απλή, γίνεται έκφραση μιας ανώτερης τάξης δημιουργίας. Η εργασία πάνω στη θέληση είναι η εργασία για να γίνει ο άνθρωπος πραγματικός — όχι αυτός που νομίζει ότι είναι, αλλά αυτός που μπορεί να είναι όταν οι δυνάμεις του ενοποιηθούν κάτω από το φως της παρουσίας.
https://www.tetartosdromos.gr/o-anthropos-ine-anolokliroto-on/
