Η Επίγνωση ως Βάση Αυτοελέγχου
Κύκλοι της Ανθρωπότητας
Την επίγνωση νομίζω πρέπει να την δούμε σε δύοδιαφορετικά στάδια. Στην επίγνωση του εαυτού όπως ακούγεται, και, στη προσθήκη του ανώτερου συναισθήματος που εισχωρεί μέσα στην επίγνωση και τότε γίνεται απολαυστική εμπειρία ελέγχου.Αυτή ανήκει στον άνθρωπο που αφύπνισε το ανώτερο συναισθηματικό κέντρο .Σε κάθε περίπτωση η επίγνωση διαρκεί μόνο όσο διαρκεί η προσπάθεια ανάμνησης και επίγνωσης.
Η αφύπνιση ως έξοδος από τη μηχανικότητα
Η αφύπνιση χρησιμεύει στο να ξεκινήσει ο άνθρωπος την ανάμνηση και παρατήρηση του εαυτού του με σκοπό να φέρει επίγνωση στην ζωή του.Στην κατάσταση του ύπνου,(δεύτερη κατάσταση) ο άνθρωπος αντιδρά αυτόματα, μηχανικά σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Επαναλαμβάνει τις ίδιες αντιδράσεις,και τις ίδιες συνήθειες πιστεύοντας ότι επιλέγει ενώ στην πραγματικότητα οδηγείται από τα ερεθίσματα. Ο άνθρωπος που αποκτά επίγνωση του εαυτού του βλέπει, και λειτουργεί δίχω ταύτιση. Η έξοδος από τη μηχανικότητα του δίνει πραγματική ελευθερία. Ο άνθρωπος αρχίζει να αποκτά συνοχή και καθώς αυξάνεται η ανάμνηση και παρατήρηση του εαυτού, αυξάνεται και η επίγνωση, μειώνουν τηνκυριαρχία τους οι αντικρουστήρες, και οι αντιφάσεις γίνονται ορατές. https://www.tetartosdromos.gr/i-anaptiksi-tis-sinidisis-skopos/
Η επίγνωση ως βάση αυτοελέγχου
Ο έλεγχος του εαυτού αρχίζει μόνο με την επίγνωση του εαυτού, στον ανθρώπου με την ικανότητα να βλέπει τι συμβαίνει μέσα του τη στιγμή που συμβαίνει. Όσο ο άνθρωπος βρίσκεται σε ύπνο, οι αντιδράσεις του είναι μηχανικές, δεν υπάρχει έλεγχος. Με την εμφάνιση της επίγνωση, ο άνθρωπος βλέπει την παρόρμηση και την μετατρέπει σε ελεγχόμενη πράξη. Αυτό είναι το βήμα του πραγματικού αυτοελέγχου γιατί βασίζεται στη επίγνωση. Ο έλεγχος της κατάστασης δεν σημαίνει ότι ο άνθρωπος ελέγχει τα γεγονότα ή τους άλλους αλλά ότι ελέγχει τη δική του δράση σε αυτά. Χωρίς επίγνωση ο άνθρωπος παρασύρεται και αντιδρά στα εξωτερικά ερεθίσματα σαν πραγματική μηχανή. Ο έλεγχος της κατάστασης προκύπτει από την επίγνωση του εαυτού και όχι από προσπάθεια κυριαρχίας στους άλλους ανθρώπους, διατηρεί σταθερότητα.
Η επίγνωση ως προϋπόθεση πραγματικού ελέγχου
Η εργασία για το ξύπνημα δεν έχει αξία αν παραμείνει θεωρητική ή αν δεν οδηγεί σε ουσιαστικό έλεγχο του εαυτού. Ωστόσο ο έλεγχος δεν προηγείται της επίγνωσης αλλά γεννιέται από αυτήν. Χωρίς επίγνωση ο άνθρωπος νομίζει ότι ελέγχει ενώ στην πραγματικότητα ελέγχετε. Αργότερα η επίγνωση θα δει και θα αποκαλύψει αυτή την αυταπάτη. Όταν ο άνθρωπος αντιληφθεί πώς η μηχανικότητα τον κινεί, τότε διακρίνει ότι δεν είναι κύριος του εαυτού του. Αυτή η αναγνώριση είναι απαραίτητη βάση στην εργασία. Αν δεν δούμε ότι κοιμόμαστε δεν μπορεί να υπάρξει εργασία για αλλαγή. Η ανάμνηση του εαυτού και η παρατήρηση, θα φέρουν την επίγνωση όπου χρησιμεύει να θέσει τα πράγματα στη σωστή τους θέση και να μετατρέψει την ψευδαίσθηση ελέγχου σε δυνατότητα αληθινού ελέγχου. https://www.tetartosdromos.gr/
Η εργασία για ξύπνημα και η μεταμόρφωση της ζωής
Η εργασία έχει νόημα γιατί αλλάζει την ποιότητα της ζωής ακόμη και πριν υπάρξει πλήρης έλεγχος. Μέσα από την επίγνωση ο άνθρωπος παύει να είναι απορροφημένος από τις καταστάσεις. Βιώνει δυσκολίες αλλά δεν χάνεται μέσα σε αυτές.Η ζωή παραμένει απαιτητική, όμως αποκτά νόημα. Επίγνωση του εαυτού δεν στοχεύει στην κυριαρχία πάνω στη ζωή των άλλων ,αλλά σε ελεγχόμενη συμμετοχή στις σχέσεις τους. Ο άνθρωπος βλέπει τη ζωή ως πεδίο μάθησης. Χωρίς την εργασία η ζωή επαναλαμβάνεται μηχανικά και ο έλεγχος παραμένει ψευδής. Η επίγνωση είναι η βάση για μια υπεύθυνη και ουσιαστική ζωή. Όσο αυξάνεται η επίγνωση του εαυτού τόσο ο άνθρωπος αποκτά περισσότερο έλεγχο και γίνετε υπέυθυνος στις πράξεις του,τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Αυτή είναι πηγή δύναμης και αυτογνωσίας.
