Ο Νόμος του Τυχαίου

Η ζωή κάτω από τον νόμο του τυχαίου

 Η ζωή του μηχανικού ανθρώπου, ελέγχεται από το τυχαίο, διότι τα πράγματα στην καθημερινή ζωή του συμβαίνουν μηχανικά,τυχαία. Δεν υπάρχει λογική σ’ αυτά. Αν αντιληφθούμε τι σημαίνει το ότι ο άνθρωπος κοιμάται:  ότι δεν είναι σε θέση να «πράττει», το ότι δεν μπορεί να θυμάται τον εαυτό του, τις συνεχείς σκέψεις που ξετυλίγονται δίχως έλεγχο μέσα του, τα ονειροπολήματα, την ταύτιση,τις νοερές συζητήσεις που γίνονται μέσα του, τη συνεχή παρεκκλιση του προς τη γραμμή της ελάχιστης αντίστασης σε ότι κάνει.

Οι άνθρωποι νομίζουν ότι τα συμπτωματικά γεγονότα είναι σπάνια αλλά στην πραγματικότητα τα περισσότερα γεγονότα που μας συμβαίνουν είναι συμπτωματικά, συμπτωματικό γεγονός σημαίνει  συνδυασμό περιστάσεων που δεν εξαρτάται από τις πράξεις του ίδιου του ανθρώπου ούτε από τη θέληση κάποιου άλλου. Το τυχαίο γεγονός συμβαίνει όταν διασταυρώνονται δύο γραμμές γεγονότων. Ας υποθέσουμε ότι ένας άνθρωπος στέκεται κάτω από τη στέγη ενός σπιτιού για να προφυλαχτεί από τη βροχή, και πέφτει ένα τούβλο πάνω στο κεφάλι του. Αυτό θα ήταν ένα τυχαίο γεγονός. 

https://www.tetartosdromos.gr/o-anthropos-ine-anolokliroto-on/

Η μηχανικότητα ως πηγή του τυχαίου

Στον Τέταρτο Δρόμο, ο νόμος του τυχαίου συνδέεται άμεσα με τη μηχανικότητα. Όσο ο άνθρωπος δεν έχει επίγνωση του εαυτού του, λειτουργεί μηχανικά, δηλαδή αντιδρά σε εξωτερικά ερεθίσματα χωρίς επίγνωση. Υπάρχουν άνθρωποι που τα σημαντικά γεγονότα της ζωής τους είναι αποτέλεσμα του τυχαίου. Και υπάρχουν άλλοι που τα σημαντικά γεγονότα της ζωής τους είναι πάντοτε το αποτέλεσμα των προηγούμενων πράξεών τους, δηλαδή, εξαρτώνται από την αιτία και το αποτέλεσμα.

Ο πρώτος τύπος ανθρώπων, δηλαδή οι άνθρωποι που εξαρτώνται από το τυχαίο ποτέ δεν πλησιάζουν εργασία σχολής, ή αν συμβεί αυτό, φεύγουν πολύ γρήγορα, διότι ένα τυχαίο γεγονός μπορεί να τους φέρει και ένα άλλο μπορεί με την ίδια ευκολία να τους απομακρύνει. Στην εργασία μπορούν να έρθουν μόνο εκείνοι που η ζωή τους ελέγχεται από το νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος, δηλαδή εκείνοι που έχουν ελευθερωθεί σε σημαντικό βαθμό από το νόμο του τυχαίου ή που δεν υπήρξαν ποτέ ολοκληρωτικά κάτω από το νόμο αυτό.

Η επίδραση του τυχαίου στην εξέλιξη

Ο νόμος του τυχαίου δεν περιορίζεται στα εξωτερικά γεγονότα, αλλά επηρεάζει και την εσωτερική ζωή. Όσο ο άνθρωπος βρίσκεται υπό την επιρροή του, η ανάπτυξή του είναι αποσπασματική και ασυνεχής. Μπορεί να ξεκινήσει με ενθουσιασμό μια εσωτερική εργασία και μετά από λίγο να την εγκαταλείψει χωρίς λόγο. Μπορεί να νιώθει κάποτε έμπνευση, αλλά να την χάνει χωρίς να καταλαβαίνει πώς. Το τυχαίο τον τραβά προς κάθε κατεύθυνση και τον εμποδίζει να βαδίσει σε σταθερή πορεία. Για να υπάρξει αληθινή εξέλιξη, χρειάζεται κάτι να σταθεί πάνω από αυτόν τον νόμο, κάτι που να μπορεί να οργανώσει την εργασία, τη σκέψη και τη δράση του προς έναν συνειδητό σκοπό.

Η έξοδος από τον νόμο του τυχαίου

Η απελευθέρωση από τον νόμο του τυχαίου αρχίζει με τη γέννηση της επίγνωσης του εαυτού μας. Όταν ο άνθρωπος να θυμάται τον εαυτό του, και παρατηρεί τις αντιδράσεις του,τότε διακρίνει το σκόπιμο από το μηχανικό, έτσι εισέρχεται σε έναν ανώτερο νόμο, τον νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα εξωτερικά γεγονότα παύουν να είναι απρόβλεπτα, αλλά ότι ο άνθρωπος αποκτά έναν εσωτερικό άξονα, ένα κέντρο βάρους στην εργασία του για να αποκτήσει συνειδητότητα. Ο νους, η καρδιά και το σώμα μαθαίνουν να συνεργάζονται, και η ζωή αποκτά ρυθμό και συνοχή. Η έξοδος από τον νόμο του τυχαίου είναι η αρχή της αληθινής ελευθερίας, γιατί τότε ο άνθρωπος αρχίζει να δρα σκόπιμα αντί να αντιδρά μηχανικά. 

Η εσωτερική σταθερότητα ως αντίβαρο

Ο μόνος τρόπος να σταθεί κανείς πάνω από το τυχαίο είναι να χτίσει μέσα του ένα σταθερό κέντρο βάρους. Αυτό το κέντρο δεν είναι διανοητικό ούτε συναισθηματικό, είναι η παρουσία του ίδιου του εαυτού. Όταν η προσοχή συγκεντρώνεται στον εαυτό και όχι στις μεταβαλλόμενες εξωτερικές συνθήκες, τότε το τυχαίο χάνει τη δύναμή του. Ο άνθρωπος δεν εξαρτάται πια από την καλή ή την κακή τύχη, από τη συμπάθεια ή την απόρριψη των άλλων, αλλά από τη δική του εσωτερική ισορροπία. Ο Τέταρτος Δρόμος διδάσκει ότι η ελευθερία αρχίζει εκεί όπου σταματά η ταύτιση. Όσο πιο βαθιά είναι η ανάμνηση του εαυτού, τόσο λιγότερο κυβερνά το τυχαίο. Η ζωή μπορεί να συνεχίσει να φέρνει απρόβλεπτα γεγονότα, αλλά ο εσωτερικός άνθρωπος μένει ακίνητος, παρατηρητής και δημιουργός μέσα στην κίνηση των πραγμάτων. https://www.tetartosdromos.gr/siniditotita-simeni-thelisi/