Η μηχανικότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ο άνθρωπος νιώθει ότι είναι ελεύθερος, και ότι μπορεί σκέφτεται, να αισθάνεται και να πράττει με δική του βούληση. Αν παρατηρήσει όμως προσεκτικά τον εαυτό του θα δει ότι οι περισσότερες αντιδράσεις του είναι αυτόματες, μηχανικές. Οι σκέψεις του επαναλαμβάνονται, οι πράξεις του εξαρτώνται από τα εξωτερικά ερεθίσματα. Ο άνθρωπος είναι μηχανή, λειτουργεί χωρίς επίγνωση. Πίσω από την ανθρώπινη συμπεριφορά υπάρχουν πλανητικοί και άλλοι μηχανισμοί. Η ταύτιση είναι ο βασικός από αυτούς. Ο άνθρωπος ταυτίζεται με κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα, κάθε φανταστική εικόνα του εαυτού του και έτσι χάνει την επαφή του με την πραγματικότητα και την ελευθερία του. Όμως ο άνθρωπος δικαιούται να έχει επίγνωση του εαυτού του, να έχει συνειδητότητα τώρα, εδώ, όμως δεν την έχει, αν και νομίζει πως την έχει. Η κατάκτηση της επίγνωσης του εαυτού συνδέεται με τη βαθμιαία απελευθέρωση από τη μηχανικότητα, διότι ο άνθρωπος όπως είναι, βρίσκεται παντελώς κάτω από μηχανικούς νόμους. Αλλά όσο αποδίδει στον εαυτό του αυτό που δεν είναι παρά μια δυνατότητα, δεν θα εργαστεί για να επιτύχει την κατάσταση αυτή.
https://www.tetartosdromos.gr/i-polaplotita-tou-ine-mas/
Οι μηχανισμοί που κυβερνούν τον άνθρωπο.
Στη συνέχεια γεννιέται το ερώτημα: γιατί δεν έχει ο άνθρωπος συνειδητότητα του εαυτού αν και έχει όλες τις απαραίτητες δομές και όργανα γι’ αυτή; Ο λόγος είναι ο ύπνος του. Δεν είναι εύκολο να ξυπνήσει κανείς, γιατί οι αιτίες του ύπνου είναι πολλές.Όπως είμαστε δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτε, διότι, ο άνθρωπος είναι μια τέλεια ισορροπημένη μηχανή – ισορροπημένη με την έννοια ότι το ένα πράγμα ρυθμίζει το άλλο. Τα πράγματα φαίνονται ασύνδετα αλλά στην πραγματικότητα είναι συνδεδεμένα, διότι κάθε πράγμα εξισορροπείται από πολλά άλλα πράγματα. Όπως μια μηχανή αντιδρά με κάποια κίνηση όταν πατηθεί ένα κουμπί, έτσι κι άνθρωπος αντιδρά στα εξωτερικά ερεθίσματα χωρίς καμία επιλογή. Η ταύτιση είναι η φυσική κατάσταση του ανθρώπου πριν αρχίσει να εργάζεται σε σχολή.
Διότι ο άνθρωπος, ένα από τα πράγματα που μπορεί να αλλάξει είναι η συνειδητότητα του. Αλλά πρώτα πρέπει να αντιληφθεί κανείς πως είναι μηχανή, για να μπορέσει να σφίξει κάποιες βίδες άλλες να τις ξελασκάρει, κ.ο.κ.
https://www.tetartosdromos.gr/siniditotita-simeni-thelisi/
Η αναγνώριση της μηχανικότητας.
Το πρώτο βήμα προς την ελευθερία είναι να αναγνωρίσουμε τη μηχανικότητά μας. Πρέπει να μελετήσουμε τη μηχανή, διότι από τη μελέτη αρχίζει η δυνατότητα της αλλαγής. Όσο ο άνθρωπος πιστεύει ότι είναι κύριος του εαυτού του, δεν μπορεί να αλλάξει. Η αυτοπαρατήρηση αποκαλύπτει την μηχανικότητα του. Ο παρατηρητής δεν είναι μέρος της μηχανής, Είσαι Εσύ που παρατηρείς την μηχανή. Από εκεί ξεκινά η εργασία. Η κατανόηση της μηχανικότητας είναι η πρόσκληση για αφύπνιση. Γιατί μόνο όποιος γνωρίζει ότι είναι μηχανή μπορεί να αρχίσει να θυμάται τον εαυτό του και να έχει επίγνωση του εαυτού. Όταν θυμώνουμε, ζηλεύουμε ή αντιδρούμε, δεν υπάρχει επιλογή, μόνο αυτόματη αντίδραση. Η παρατήρηση αυτών των αντιδράσεων χωρίς κριτική, φέρνει φως. Αυτό το φως είναι η αρχή της συνειδητότητας. Βλέποντας καθαρά τη μηχανική μας φύση, κάτι μέσα μας αρχίζει να αποστασιοποιείται. Συχνά ακούγεται το ερώτημα: έχουν όλοι οι άνθρωποι τη δυνατότητα ξυπνήσουν; Όχι, όχι όλοι, ελάχιστοι είναι σε θέση να αντιληφθούν πως κοιμούνται και να κάνουν τις απαραίτητες προσπάθειες ξυπνήσουν.
Η εργασία για την απελευθέρωση.
Η απελευθέρωση από τη μηχανικότητα απαιτεί επίμονη εσωτερική εργασία. Στο σύστημα αυτό μας λένε ότι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα ζει σε τέσσερις καταστάσεις συνειδητότητας αλλά ότι όπως είναι ζει μόνο σε δύο. Ταυτόχρονα έχουμε αναλαμπές συνειδητότητας πότε-πότε και αν παρατηρώντας αναρωτηθούμε: τι είναι αυτό που μας εμποδίζει να έχουμε περισσότερες αναλαμπές συνειδητότητας? είναι το γεγονός ότι δεν θυμόμαστε τον εαυτό μας, ότι κοιμόμαστε. Η ανάμνηση του εαυτού, η συνεχής υπενθύμιση της παρουσίας, είναι το κύριο εργαλείο. Μέσα από αυτήν, ο άνθρωπος αρχίζει να βλέπει τις μηχανικές του αντιδράσεις τη στιγμή που συμβαίνουν. Όσο πιο συχνά θυμάται τον εαυτό του, τόσο περισσότερο δημιουργεί απόσταση ανάμεσα στον παρατηρητή και στη μηχανή. Έτσι θα αντιληφθεί πως είναι μηχανή και θα μάθει για τη μηχανή του, πως έχει τη δυνατότητα να δουλεύει σε διάφορες καταστάσεις συνειδητότητας και θα προσπαθήσει να της εξασφαλίσει την κατάστάση “επίγνωσης του εαυτού.”
https://www.tetartosdromos.gr/meleti-tou-eaftou-ke-veltiosi/
Ο άνθρωπος που ξυπνά από τη μηχανικότητα.
Ο άνθρωπος που αρχίζει να ξυπνά δεν σταματά αμέσως να έχει μηχανικές αντιδράσεις, αλλά παύει να ταυτίζεται με αυτές. Η αυτο παρατήρηση γίνεται τότε εργαλείο της αλλαγής του. Κάθε στιγμή συνειδητότητας μειώνει τη δύναμη της μηχανικότητας και αυξάνει την επίγνωση της ύπαρξης του. Ο άνθρωπος που ζει έχοντας επίγνωση δεν αντιδρά αυτόματα στις επιδράσεις αλλά σκόπιμα, συνειδητά. Δεν είναι πια μηχανή αντίδρασης των εντυπώσεων αλλά κύριος της προσοχής του. Με την ανάμνηση του εαυτού η κατάσταση της συνειδητής παρουσίας, είναι εφικτή εδώ και τώρα. Η εργασία δεν τελειώνει ποτέ, γιατί η μηχανικότητα παραμονεύει πάντα. Η ανάμνηση του εαυτού είναι ο πυρήνας της όλης διαδικασίας για την αφύπνιση του ανθρώπου, και είναι η βάση για την επίγνωση του εαυτού, και θα πρέπει να διεισδύσει, να εισχωρήσει στα πάντα μέσα μας.
https://www.tetartosdromos.gr/i-aftoveltiosi-diarkis-pali-pros-ton-eafto/
