Τα κέντρα μας και η ταχύτητά τους.
Η ύπαρξη των τεσσάρων κέντρων
Στον άνθρωπο λειτουργούν τέσσερα βασικά κέντρα — διανοητικό, συναισθηματικό, κινητικό και ενστικτώδες. Κάθε ένα έχει το δικό του πεδίο δράσης, τον δικό του ρυθμό και τη δική του νοημοσύνη. Το διανοητικό κέντρο σκέφτεται, υπολογίζει, θυμάται και συγκρίνει. Το συναισθηματικό αισθάνεται, αντιδρά, συμπαθεί ή αντιπαθεί. Το κινητικό κέντρο εκτελεί κινήσεις, χειρονομίες, συνήθειες. Το ενστικτώδες ρυθμίζει τις αυτόματες λειτουργίες του σώματος και αντιδρά σε φυσικά ερεθίσματα. Αυτά τα κέντρα είναι σαν τέσσερις διαφορετικοί κινητήρες που εργάζονται ταυτόχρονα. Όταν βρίσκονται σε αρμονία, ο άνθρωπος είναι ισορροπημένος, γρήγορος, ακριβής και ήρεμος. Όταν όμως υπάρχει σύγχυση ή ανάμειξη ρόλων, η εσωτερική μηχανή μπλοκάρει, και η ενέργεια χάνεται μέσα από την τριβή των λειτουργιών. https://www.tetartosdromos.gr/i-polaplotita-tou-ine-mas/
Η διαφορά στις ταχύτητες
Τα κέντρα δεν εργάζονται με τον ίδιο ρυθμό. Το καθένα έχει τη δική του φυσική ταχύτητα. Το κινητικό και το ενστικτώδες είναι τα πιο γρήγορα· λειτουργούν σχεδόν ακαριαία, χωρίς σκέψη. Μπορούμε να αποφύγουμε ένα εμπόδιο ή να αντιδράσουμε σωματικά πριν ακόμη το σκεφτούμε. Το συναισθηματικό είναι επίσης γρήγορο, αλλά πιο ευμετάβλητο. Ένα συναίσθημα μπορεί να αλλάξει σε δευτερόλεπτα. Το διανοητικό είναι το πιο αργό,αλλά είναι αυτό στο οποίο έχουμε κάποιον έλεγχο και με το οποίο μπορούμε να ξεκινήσουμε την εργασία, χρειάζεται χρόνο για να σχηματίσει έννοιες, να συγκρίνει, να εξηγήσει. Αυτή η διαφορά ταχυτήτων είναι φυσική και αναγκαία, αλλά γίνεται πρόβλημα όταν τα κέντρα παρεμβαίνουν το ένα στο έργο του άλλου. Όταν, για παράδειγμα, ο νους προσπαθεί να ελέγξει το συναίσθημα, είναι ήδη πολύ αργά. Όταν το συναίσθημα παρεμβαίνει στη σκέψη, δημιουργείται σύγχυση. Η αληθινή εσωτερική αρμονία σημαίνει ότι κάθε κέντρο εργάζεται στη δική του ταχύτητα, κάθε κέντρο είναι προσαρμοσμένο να λειτουργεί με ένα ορισμένο υδρογόνο.( ενέργεια) (κάτω είναι πίνακας υδρογόνων Από τέταρτο δρόμο) Το ένα κέντρο χρειάζεται κατώτερο, το άλλο ανώτερο υδρογόνο. Αν χρησιμοποιήσει λάθος υδρογόνο, αυτό προκαλεί κακή λειτουργία με τη μία ή την άλλη έννοια, ανάλογα με το ποιο υδρογόνο χρησιμοποιείται και πώς χρησιμοποιείται
Η ανάμειξη και οι συνέπειές της
Στην καθημερινή ζωή, τα κέντρα μας σπάνια εργάζονται σωστά. Συχνά, το ένα προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του άλλου. Το διανοητικό προσπαθεί να αισθανθεί, το συναισθηματικό να σκεφτεί, το κινητικό να αποφασίσει. Αυτή η ανάμειξη προκαλεί εσωτερικό χάος. Για παράδειγμα, μια κατάσταση που απαιτεί άμεση δράση μπορεί να καθυστερεί γιατί ο νους προσπαθεί να την αναλύσει. Ή, αντίθετα, μια στιγμή που χρειάζεται σκέψη καταλαμβάνεται από θυμό ή φόβο και η κρίση θολώνει. Κάθε φορά που ένα κέντρο κάνει τη δουλειά άλλου, η ενέργεια σπαταλιέται. Κάθε κέντρο είναι προσαρμοσμένο να λειτουργεί με ένα ορισμένο υδρογόνο. (ενέργεια) Το ένα κέντρο χρειάζεται κατώτερο, το άλλο ανώτερο υδρογόνο. Αν χρησιμοποιήσει λάθος υδρογόνο, αυτό προκαλεί κακή λειτουργία με τη μία ή την άλλη έννοια, ανάλογα με το ποιο υδρογόνο χρησιμοποιείται και πώς χρησιμοποιείται. Συνήθως τα κέντρα προσπαθούν να κλέψουν καλύτερη ενέργεια, μερικές φορές λειτουργούν με χειρότερη ενέργεια, ενώ προσπαθούν να τεμπελιάζουν. https://www.tetartosdromos.gr/meleti-tou-eaftou-ke-veltiosi/
Η παρατήρηση της λειτουργίας των κέντρων
Η πρώτη πρακτική για να αρχίσει να ισορροπεί η λειτουργία των κέντρων είναι η παρατήρηση. Ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να βλέπει ποιο κέντρο δρα τη στιγμή που δρα. Να αναγνωρίζει πότε σκέφτεται, πότε αισθάνεται, πότε κινείται. Αυτή η παρατήρηση απαιτεί παρουσία, όχι ανάλυση. Με την προσπάθεια για ανάμνηση του εαυτού αρχίζουν να ξυπνούν στον άνθρωπο πολλές νέες αισθήσεις, ιδιαίτερα αισθήσεις που συνδέονται με τη δική του την ύπαρξη και με τη σχέση του με τον περιβάλλοντα κόσμο. Με τον καιρό αρχίζει να διακρίνει την ταχύτητα κάθε κέντρου. Κι αυτές οι ταχύτητες με τη σειρά τους, μπορεί να επιφέρουν τη συνειδητοποίηση των διαφορετικών επιδράσεων που επενεργούν σ’ αυτόν και τη δυνατότητα να διαλέξει ανάμεσα απ’ αυτές. Όταν δει καθαρά αυτή τη σειρά, μπορεί να σταματά την ταύτιση τη στιγμή που γεννιέται. Μπορεί να επιλέγει ποιο κέντρο να χρησιμοποιήσει σε κάθε περίσταση. Αυτή η επίγνωση φέρνει τον άνθρωπο να ενεργεί σκόπιμα.
Η αρμονία των ταχυτήτων
Με το συνηθισμένο τρόπο, αναγνωρίζουμε διαφορές στα συναισθήματα – είμαστε περισσότερο ή λιγότερο συναισθηματικοί. Παρατηρώντας με κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, θα δούμε πως το ένα ή το άλλο συναίσθημα πρέπει να αντιστοιχεί σε ορισμένο υδρογόνο.
Η σωστή εργασία των κέντρων δεν σημαίνει να τα επιβραδύνουμε ή να τα επιταχύνουμε, αλλά να τα συντονίσουμε. Όταν τα κέντρα εργάζονται με την ταχύτητά τους, ο άνθρωπος γίνεται όργανο εσωτερικής αρμονίας. Το σώμα κινείται με ακρίβεια, το συναίσθημα ρέει χωρίς υπερβολή, ο νους καθοδηγεί χωρίς να επιβάλλεται. Αυτή η κατάσταση είναι σπάνια, αλλά είναι η αληθινή ανθρώπινη ισορροπία. Εκεί η ενέργεια δεν σπαταλιέται, αλλά συγκεντρώνετα. Η κατανόηση των ταχυτήτων των κέντρων είναι θεμέλιο της εσωτερικής εργασίας. Όσο περισσότερο μαθαίνουμε για αυτά, τόσο καλύτερα μπορούμε να εργαστούμε με αυτά. Αυτό που έχει τώρα σημασία, είναι να καταλάβετε ότι αν δεν θυμόμαστε τον εαυτό μας, είμαστε ανοιχτοί σε εντυπώσεις που μπορεί να βρίσκονται πολύ χαμηλά στην κλίμακα των υδρογόνων και Υδρογόνο σημαίνει μια ορισμένη ύλη. https://www.tetartosdromos.gr/apousia-siniditotitas/