Η λειτουργία των τεσσάρων κέντρων.

(τέσσερα είδη νου)

Ο άνθρωπος έχει ένα όνομα, αυτό του δίνει την αίσθηση της ενότητας του εαυτού του, ότι είναι μία ενιαία ύπαρξη. Αλλά ο άνθρωπος είναι ένα οργανωμένο σύνολο, με τέσσερα διαφορετικά είδη νου, τέσσερα κέντρα, με κάθε κέντρο να έχει τη δική του λειτουργία, τη δική του νοημοσύνη, τη δική του θέληση, επιθυμίες και ταχύτητα. Το διανοητικό κέντρο σκέφτεται, το συναισθηματικό νιώθει, το κινητικό εκτελεί κινήσεις, ενώ το ενστικτώδες ρυθμίζει τις φυσικές διαδικασίες του σώματος. Συχνά το ένα εισβάλλει στο έργο του άλλου, και δημιουργείται σύγχυση, το διανοητικό προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του συναισθηματικού, να “εξηγήσει” τα συναισθήματα, ή το συναισθηματικό να κρίνει με βάση συμπάθειες και αντιπάθειες, χωρίς καθαρή σκέψη. Αυτή η ανισορροπία οδηγεί σε εσωτερική τριβή, και αναρχία που δεν επιτρέπει να φέρει σε πέρας ο άνθρωπος πράγματα.  https://www.tetartosdromos.gr/siniditotita-simeni-thelisi/

Η σημασία της αυτοπαρατήρησης

Ο συντονισμός των κέντρων επιτυγχάνεται μόνο με την παρατήρηση. Ο άνθρωπος που παρατηρεί, γνωρίζει ποιο κέντρο ενεργεί κάθε στιγμή, όταν μιλά, σκέφτεται ή κινείται, και προσοχή θα του δείξει ποιο μέρος του κέντρου.  Η αυτοπαρατήρηση δείχνει ότι συνήθως τα κέντρα λειτουργούν άναρχα. Αυτή η πολυφωνία δημιουργεί εσωτερική ασυνεννοησία. Όταν όμως ο άνθρωπος ξεκινήσει την εργασία, με την παρατηρήρηση, κάτι αλλάζει. Μέ τη συνεχή παρατήρηση, ο άνθρωπος μαθαίνει να αναγνωρίζει πότε κάποιο κέντρο λειτουργεί υπερβολικά και πότε άλλο υπολειτουργεί. Η επίγνωση αυτής της ανισορροπίας είναι το πρώτο βήμα προς την εναρμόνιση. Τα τέσσερα κέντρα μας είναι έτσι συντονισμένα, ώστε μία κίνηση σε ένα κέντρο να προκαλεί αμέσως μία αντίστοιχη κίνηση σ’ένα άλλο. Ορισμένες κινήσεις ή στάσεις του σώματος, συνδέονται με ορισμένες σκέψεις, ορισμένες σκέψεις συνδέονται με ορισμένα αισθήματα, αισθήσεις, συναισθήματα – τα πάντα συνδέονται. Έτσι όπως είμαστε, με όλη τη θέληση που μπορούμε να συγκεντρώσουμε, μπορούμε να αποκτήσουμε κάποιο βαθμό ελέγχου μόνο πάνω σε ένα κέντρο, αλλά κι αυτό ακόμη μόνο για πολύ λίγο χρόνο. Τα άλλα κέντρα θα διαφθείρουν αμέσως το κέντρο που θέλουμε να ελέγξουμε και θα το ξαναφέρουν στη μηχανική του κατάσταση.

Η αποκατάσταση της ισορροπίας

Κάθε κέντρο πρέπει να λειτουργεί σύμφωνα με τη φύση του. Το διανοητικό να σκέφτεται καθαρά, το συναισθηματικό να αισθάνεται με ευαισθησία, το κινητικό να εκτελεί με ακρίβεια και το ενστικτώδες να ρυθμίζει χωρίς παρέμβαση. Όταν τα κέντρα βρίσκονται σε αρμονία, ο άνθρωπος ενεργεί με φυσικότητα και δύναμη. Ο συντονισμός όμως δεν είναι αυτόματος, απαιτεί συνειδητή προσπάθεια. Η παρατήρηση των εντάσεων, των αντιδράσεων, των συνηθειών, δείχνει πού υπάρχει δυσαρμονία. Ο άνθρωπος που παρατηρεί βλέπει ότι συχνά σκέφτεται όταν πρέπει να αισθάνεται ή αισθάνεται όταν πρέπει να ενεργεί. Μέσα από την επίγνωση αυτής της σύγχυσης, μπορεί να επιτρέψει σε κάθε κέντρο να κάνει τη δική του εργασία. Η αληθινή ισορροπία δεν σημαίνει ότι όλα λειτουργούν το ίδιο, αλλά ότι λειτουργούν σαν όργανα μιας ορχήστρας υπό την καθοδήγηση της του επιστάτη. https://www.tetartosdromos.gr/i-polaplotita-tou-ine-mas/

Η παρουσία ως ρυθμιστής των κέντρων

Η ανάμνηση του εαυτού (με επίγνωση εννοείται) είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο μπορούν να συντονιστούν τα κέντρα. Χωρίς την ανάμνηση του εαυτού και την αυτοπαρατήρηση, κάθε κέντρο δρα ανεξάρτητα, κυνηγώντας τα δικά του συμφέροντα. Η αίσθηση του “είμαι εδώ” δημιουργεί ένα εσωτερικό σημείο αναφοράς μιά ενότητα. Όταν ο άνθρωπος θυμάται  τον εαυτού του, μπορεί να νιώθει, να σκέφτεται και να κινείται ταυτόχρονα με κάποιο έλεγχο. Η ενέργεια τότε κυκλοφορεί ελεύθερα, χωρίς να εγκλωβίζεται σε ένα μόνο κέντρο. Ο επιστάτης δεν επιβάλλεται στα κέντρα· τα ευθυγραμμίζει  με φυσικό τρόπο. Το διανοητικό γίνεται ήσυχο και ακριβές, το συναισθηματικό καθαρό και ευγενές, το κινητικό ευλύγιστο και αποτελεσματικό. Ο άνθρωπος αρχίζει να νιώθει ένας ,ολόκληρος. Δεν είναι πια κομμάτια που δρουν ξεχωριστά, αλλά ένα ενιαίο ον που λειτουργεί με συνοχή και κατεύθυνση.

Ο συντονισμένος άνθρωπος

Όταν τα κέντρα συντονίζονται, ο άνθρωπος βιώνει εσωτερική αρμονία. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι πράξεις του κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Δεν σπαταλά ενέργεια σε εσωτερικές συγκρούσεις. Η θέλησή του γίνεται σταθερή γιατί δεν χωρίζεται σε αντιφατικές επιθυμίες. Ο συντονισμένος άνθρωπος δεν είναι πια μηχανικός. Η ζωή του αποκτά σαφήνεια και αίσθηση σκοπού. Οι πράξεις του προέρχονται από ενότητα, όχι από συνήθεια. Ο συντονισμός των κέντρων είναι θεμέλιον, η βάση για την ανάπτυξη και συνειδητότητα στον άνθρωπο. γιατί μόνο με συντονισμένα κέντρα ένας άνθρωπος μπορεί να προχωρήσει την εργασία του στα ανώτερα κέντρα. Όταν τα κέντρα λειτουργούν υπό την επίβλεψη του επιστάτη, ο άνθρωπος γίνεται ον μιας ανώτερης τάξης  δημιουργίας. Δεν κυβερνάται πια από τον έξω κόσμο αλλά από έναν εσωτερικό επιστάτη που είναι ήρεμος, καθαρός και έχει  τον έλεγχο. https://www.tetartosdromos.gr/meleti-tou-eaftou-ke-veltiosi/