Συντονισμός των Κέντρων.
Η λειτουργία των τεσσάρων κέντρων
Σύμφωνα με τη διδασκαλία του Τέταρτου Δρόμου, ο άνθρωπος δεν είναι ενιαία ύπαρξη αλλά οργανωμένο σύνολο από διαφορετικά κέντρα, κάθε κέντρο με τη δική του λειτουργία, νοημοσύνη θέληση, επυθυμίες. Το διανοητικό κέντρο σκέφτεται, το συναισθηματικό νιώθει, το κινητικό εκτελεί κινήσεις και συνήθειες, ενώ το ενστικτώδες ρυθμίζει τις φυσικές διαδικασίες του σώματος. Κάθε κέντρο έχει τη δική του ταχύτητα και τρόπο έκφρασης. Όταν το ένα εισβάλλει στο έργο του άλλου, δημιουργείται σύγχυση. Συχνά το διανοητικό προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του συναισθηματικού, να “εξηγήσει” τα συναισθήματα αντί να τα βιώσει, ή το συναισθηματικό να κρίνει με βάση συμπάθειες και αντιπάθειες, χωρίς καθαρή σκέψη. Αυτή η ανισορροπία οδηγεί σε εσωτερική τριβή, αναρχία δεν επιτρέπει να φέρει σε πέρας ο άνθρωπος πράγματα. https://www.tetartosdromos.gr/siniditotita-simeni-thelisi/
Η σημασία της αυτοπαρατήρησης
Ο συντονισμός των κέντρων δεν επιτυγχάνεται με διανοητική κατανόηση αλλά με άμεση παρατήρηση. Ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να βλέπει ποιο κέντρο ενεργεί κάθε στιγμή. Όταν μιλά, σκέφτεται ή κινείται, ποιο μέρος μέσα του παίρνει την πρωτοβουλία; Η αυτοπαρατήρηση δείχνει ότι συνήθως τα κέντρα λειτουργούν άναρχα. Το διανοητικό σχολιάζει, το συναισθηματικό αντιδρά, το κινητικό επαναλαμβάνει συνήθειες. Αυτή η πολυφωνία δημιουργεί εσωτερική ασυνεννοησία. Όταν όμως ο άνθρωπος αρχίζει να παρατηρεί χωρίς κριτική, κάτι αλλάζει. Η προσοχή γίνεται ο ενοποιητικός παράγοντας. Μέ τη συνεχή παρατήρηση, ο άνθρωπος μαθαίνει να αναγνωρίζει πότε κάποιο κέντρο λειτουργεί υπερβολικά και πότε άλλο υπολειτουργεί. Η επίγνωση αυτής της ανισορροπίας είναι το πρώτο βήμα προς την εναρμόνιση.Τα τέσσερα κέντρα μας; το διανοητικό, το συναισθηματικό, το κινητικό και το ενστικτώδες είναι έτσι συντονισμένα, ώστε μία κίνηση σε ένα κέντρο να προκαλεί αμέσως μία αντίστοιχη κίνηση σ’ένα άλλο. Ορισμένες κινήσεις ή στάσεις του σώματος, συνδέονται με ορισμένες σκέψεις, ορισμένες σκέψεις συνδέονταιμε ορισμένα αισθήματα, αισθήσεις, συναισθήματα – τα πάντα συνδέονται. Έτσι όπως είμαστε, με όλη τη θέληση που μπορούμε να συγκεντρώσουμε, μπορούμε να αποκτήσουμε κάποιο βαθμό ελέγχου πάνω σε ένα κέντρο, όμως μόνο σε ένα, αλλά κι αυτό ακόμη μόνο για πολύ λίγο χρόνο. Τα άλλα κέντρα θα συνεχίσουν μόνα τους και θα διαφθείρουν αμέσως το κέντρο που θέλουμε να ελέγξουμε και θα το ξαναφέρουν στη μηχανική του κατάσταση.
Η αποκατάσταση της ισορροπίας
Κάθε κέντρο πρέπει να λειτουργεί σύμφωνα με τη φύση του. Το διανοητικό να σκέφτεται καθαρά, το συναισθηματικό να αισθάνεται με ευαισθησία, το κινητικό να εκτελεί με ακρίβεια και το ενστικτώδες να ρυθμίζει χωρίς παρέμβαση. Όταν τα κέντρα βρίσκονται σε αρμονία, ο άνθρωπος ενεργεί με φυσικότητα και δύναμη. Ο συντονισμός όμως δεν είναι αυτόματος, απαιτεί συνειδητή προσπάθεια. Η παρατήρηση των εντάσεων, των αντιδράσεων, των συνηθειών, δείχνει πού υπάρχει δυσαρμονία. Ο άνθρωπος που παρατηρεί βλέπει ότι συχνά σκέφτεται όταν πρέπει να αισθάνεται ή αισθάνεται όταν πρέπει να ενεργεί. Μέσα από την επίγνωση αυτής της σύγχυσης, μπορεί να επιτρέψει σε κάθε κέντρο να κάνει τη δική του εργασία. Η αληθινή ισορροπία δεν σημαίνει ότι όλα λειτουργούν το ίδιο, αλλά ότι λειτουργούν σαν όργανα μιας ορχήστρας υπό την καθοδήγηση της του επιστάτη. https://www.tetartosdromos.gr/i-polaplotita-tou-ine-mas/
Η παρουσία ως ρυθμιστής των κέντρων
Η ανάμνηση του εαυτού είναι ο άξονας γύρω από τον οποίο μπορούν να συντονιστούν τα κέντρα. Χωρίς την ανάμνηση του εαυτού και την αυτοπαρατήρηση, κάθε κέντρο δρα ανεξάρτητα, κυνηγώντας τα δικά του συμφέροντα. Η αίσθηση του “είμαι εδώ” δημιουργεί ένα εσωτερικό σημείο αναφοράς. Όταν ο άνθρωπος θυμάται τον εαυτού του, μπορεί να νιώθει, να σκέφτεται και να κινείται ταυτόχρονα με κάποιο έλεγχο. Η ενέργεια τότε κυκλοφορεί ελεύθερα, χωρίς να εγκλωβίζεται σε ένα μόνο κέντρο. Ο επιστάτης δεν επιβάλλεται στα κέντρα· τα ευθυγραμμίζει με φυσικό τρόπο. Το διανοητικό γίνεται ήσυχο και ακριβές, το συναισθηματικό καθαρό και ευγενές, το κινητικό ευλύγιστο και αποτελεσματικό.Ο άνθρωπος αρχίζει να νιώθει ολόκληρος. Δεν είναι πια κομμάτια που δρουν ξεχωριστά, αλλά ένα ενιαίο ον που λειτουργεί με συνοχή και κατεύθυνση.
Ο συντονισμένος άνθρωπος
Όταν τα κέντρα συντονίζονται, ο άνθρωπος βιώνει εσωτερική αρμονία. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα και οι πράξεις του κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Δεν σπαταλά ενέργεια σε εσωτερικές συγκρούσεις. Η θέλησή του γίνεται σταθερή γιατί δεν χωρίζεται σε αντιφατικές επιθυμίες. Ο συντονισμένος άνθρωπος δεν είναι πια μηχανικός. Η ζωή του αποκτά σαφήνεια και αίσθηση σκοπού. Οι πράξεις του προέρχονται από ενότητα, όχι από συνήθεια. Ο συντονισμός των κέντρων είναι θεμέλιο για κάθε αληθινή εσωτερική εργασία, γιατί μόνο ένας εσωτερικά αρμονικός άνθρωπος μπορεί να προχωρήσει στην αφύπνιση της συνείδησης. Όταν τα κέντρα λειτουργούν υπό την επίβλεψη του επιστάτη, ο άνθρωπος γίνεται όργανο μιας ανώτερης τάξης μέσα του. Δεν κυβερνάται πια από τον έξω κόσμο αλλά από έναν εσωτερικό ρυθμό που είναι ήρεμος, καθαρός και αληθινός. https://www.tetartosdromos.gr/meleti-tou-eaftou-ke-veltiosi/