Πληρωμή Ειναι Κανόνας για την Ανάπτυξη
Ό,τι δημιουργείται αποκτά αξία μόνο όταν αναγνωρίζεται από μια ομάδα ατόμων και η αναγνώριση αυτή συχνά αποτυπώνεται με ανταποδοτικούς όρους Η πληρωμή είναι δηλαδή το σημείο όπου συναντώνται η προσπάθεια και η χρησιμότητα της προσπάθειας. Η πληρωμή είναι απαραίτητη όχι μόνο σε μία σχολή αλλά, και στους ίδιους τους ανθρώπους, διότι χωρίς πληρωμή δεν θα αποκτήσουν τίποτε. Μπορούμε να πληρώσουμε με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο και ο καθένας πρέπει να βρει τον τρόπο μόνος του. Κανένας δεν μπορεί να αποκτήσει τίποτε αν δεν το πληρώσει. Τίποτε δεν χαρίζεται, μόνο αγοράζεται. Είναι λίγο μυστήριο, αλλά απλό. Αυτό αποτελεί κοσμικό νόμο. Η ιδέα της πληρωμής τονίζεται ιδιαίτερα στην Καινή Διαθήκη, στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, κεφ. ιγ΄ σε διάφορες όμορφες παραβολές. https://www.tetartosdromos.gr/i-anaptiksi-tis-sinidisis-skopos/
Πληρωμή προκαταβολικά
Ο άνθρωπος πρέπει να είναι καλός έμπορος, πρέπει να ξέρει τι να αγοράσει και πόσα να πληρώσει. Τα πράγματα δεν πέφτουν από τον ουρανό, δεν βρίσκονται τυχαία· πρέπει να τα αγοράσουμε. Αυτό που μπορεί να αποκτήσει κανείς είναι ανάλογο μ’ αυτό που είναι διατεθειμένος να πληρώσει. Και οφείλει να πληρώσει προκαταβολικά· δεν γίνεται πίστωση. Μερικοί , αρνούνται να πληρώσουν και δεν παίρνουν τίποτε. Όλα όσα μελετάμε εδώ είναι πώς να πληρώνουμε προκαταβολικά. Πληρωμή προκαταβολικά σημαίνει ότι αν κάνουμε κάποια εργασία και θέλουμε να αποκτήσουμε κάτι που σχετίζεται μ’ αυτή, τότε αν κάνουμε αυτή τη εργασία χρήσιμη για τη σχολή, έχουμε πληρώσει το δικαίωμα να το αποκτήσουμε. Η πληρωμή αποτελεί σημαντικότατη αρχή στην εργασία και πρέπει να κατανοηθεί. Συνήθως τα θέλουμε όλα τζάμπα και γι’ αυτό δεν παίρνουμε τίποτε. Αν θέλαμε κάτι εντελώς ασήμαντο, θα το πληρώναμε. Είμαστε πρόθυμοι να πληρώσουμε για οτιδήποτε άλλο, αλλά γι’ αυτή την γνώση δεν είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε τίποτε και έτσι, σαν αποτέλεσμα, δεν παίρνουμε τίποτε.
Η πληρωμή ως μηχανισμός αξίας
Η πληρωμή αποτελεί τη γλώσσα της αξίας Όταν κάποιος πληρώνει για ένα πράγμα ή μια υπηρεσία ουσιαστικά δηλώνει ότι αυτή έχει σημασία και ότι αξίζει να συντηρηθεί ή να επαναληφθεί Η ανταμοιβή δεν είναι απλώς αποτέλεσμα συναλλαγής αλλά σήμα προς την ομάδα για το τι θεωρείται χρήσιμο δίκαιο ή επιθυμητό
Όταν οι άνθρωποι συνηθίζουν να απολαμβάνουν κάτι χωρίς αντάλλαγμα η αλυσίδα της ανάπτυξης διακόπτεται Η πληρωμή λοιπόν είναι στήριγμα της δημιουργικότητας και της εξέλιξης
Ερώτηση. Η πληρωμή σχετίζεται με κάποια απώλεια για μας; Ουσπένσκυ: Απώλεια ή προσπάθεια. Μπορεί να κερδίζουμε με τον τρόπο αυτό, αλλά μπορεί να το θεωρούμε απώλεια. Η πληρωμή έχει πολλές πλευρές. Η πρώτη πληρωμή είναι, φυσικά, να μπούμε στον κόπο να μελετήσουμε και να κατανοήσουμε αυτά που ακούμε. Αυτό δεν είναι ακόμη καθαυτό πληρωμή, αλλά δημιουργεί τη δυνατότητα πληρωμής. Η πληρωμή, με την αληθινή έννοια της λέξης, πρέπει να είναι χρήσιμη όχι μόνο σε μας αλλά και σε κάποιον άλλο –στη σχολή. Αλλά αν δεν είμαστε χρήσιμοι στον εαυτό μας, δεν μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι ούτε και στη σχολή. σας. Πάντοτε σημαίνει κάποια προσπάθεια, κάποια «πράξη» διαφορετική, και πρέπει να είναι απαραίτητη, χρήσιμη για την εργασία. Ερωτηση:. Δεν καταλαβαίνω τη διαφορά ανάμεσα στις προσπάθειες και στην πληρωμή. Ουσπένσκυ: Οι προσπάθειες μπορεί να αποτελούν πληρωμή, αλλά πρέπει να είναι χρήσιμες, και όχι μόνο σε σας. Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε την εργασία γενικά και τις ανάγκες της εργασίας. Όταν τα κατανοήσουμε όλα αυτά, θα βρούμε τρόπους για να κάνουμε κάτι χρήσιμο. Η στάση εξαρτάται από εσάς τον ίδιο και από την κατανόησή σας· η ευκαιρία εξαρτάται από τις περιστάσεις. https://www.tetartosdromos.gr/dieresis-tou-sistimatos/
Η ηθική διάσταση της πληρωμής
Ερ. Υπάρχει σχέση ανάμεσα στην εργασία πάνω στον εαυτό και στην πληρωμή; Ουσπένσκυ: Αν δεν εργάζεστε πάνω στον εαυτό σας, δεν θα μπορείτε να πληρώσετε. Αυτή είναι η σχέση. Ποιος θα πληρώσει; Η προσωπικότητα δεν μπορεί να πληρώσει. Στην αρχή λοιπόν πληρωμή σημαίνει προσπάθεια, μελέτη, χρόνο, πολλά πράγματα. Αλλά αυτό δεν είναι παρά η αρχή. Όπως είπα, η ιδέα είναι ότι όταν επιδιώκει κανείς να επιτύχει κάτι στην εργασία, παίρνει μόνο τόσα για όσα πληρώνει. Αυτό είναι φυσικός νόμος, ο νόμος της ισορροπίας. Ερώτηση: Η πληρωμή είναι θυσία; Απ.Ουσπένσκυ: Ναι, αλλά θυσιάζουμε μόνο ανύπαρκτα, φανταστικά πράγματα. Όλες οι αξίες μας είναι φανταστικές. Στην εργασία αποκτάει κανείς νέες αξίες και χάνει τις φανταστικές. Είναι ανάγκη να μελετήσουμε πολλά πράγματα για να μάθουμε τι να πληρώνουμε και πώς να πληρώνουμε. Στη ζωή έχουμε πίστωση, ενώ εδώ δεν μας γίνεται πίστωση. Πληρώνοντας πρέπει να πάρουμε κάτι, αλλά δεν ξέρουμε τι θα πάρουμε.
Πληρωμή και ανάπτυξη
Ερώτηση:. Πρέπει να είναι κανείς πρόθυμος να πληρώνει; Ουσπένσκυ: Ναι, αλλά είναι δύσκολο, καθόλου εύκολο. Γενικά, η πληρωμή πρέπει να είναι δύσκολη για μας και χρήσιμη για την εργασία. Αλλά αυτή η εξήγηση είναι πολύ γενική. Συχνά, δεν μπορούμε να ορίσουμε τα πράγματα ώσπου να φτάσουμε σε γεγονότα. Δεν μπορούμε να έχουμε και παλιά και καινούργια πράγματα· δεν υπάρχει χώρος γι’ αυτά, γι’ αυτό, πρέπει πρώτα να κάνουμε χώρο. Αυτό συμβαίνει ακόμη και για τα συνηθισμένα πράγματα. Αν θέλει κανείς πολλά, πρέπει να δώσει πολλά. Αν θέλει λίγα, θα δώσει λίγα. Μετρήστε το και θα καταλάβετε.
Παρατήρηση και Αλλαγή
Ερώτηση: Μήπως ξεγελάμε τον εαυτό μας σχετικά με το ότι θέλουμε να αλλάξουμε; Ουσπένσκυ: Πολύ συχνά. Η παρατήρηση αυτή είναι πολύ καλή, διότι συχνά πείθουμε τον εαυτό μας ότι θέλουμε να αλλάξουμε αλλά ταυτόχρο- θέλουμε να κρατήσουμε και τα πιο ασήμαντα πράγματα. Πού
βρίσκεται λοιπόν η αλλαγή; Δεν μπορεί να γίνει αλλαγή αν θέλουμε κρατήσουμε τα πάντα. Αν σκεφτόμαστε να αλλάξουμε, πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να παραιτηθούμε από τα περιττα πράγματα.
Νομίζω ότι σχεδόν όλοι, με την εξαίρεση πολύ ακραίων περιπτώσεων μπορούν να αφιερώσουν αρκετό χρόνο για να πάρουν μέρος στην εργασία χωρίς να αλλάξουν τη ζωή τους και τις δουλειές τους,πρέπει να σκέφτονται την εργασία και να κοιτάζουν την πρακτική πλευρά και τι μπορούν να κάνουν. Δεν υπάρχει τίποτε στη ζωή που να μην μπορεί να γίνει εργασία αν προσπαθούμε να θυμόμαστε τον εαυτό να μην ταυτιζόμαστε κ.ο.κ. Ερώτηση. Μπορείτε να αναφέρετε μια πρακτική εφαρμογή του συστήματος? Ουσπένσκυ: Για παράδειγμα, η δυνατότητα, με την ανάμνηση του εαυτού,να αυξήσουμε τη συνειδητότητά μας. Αυτό είναι αμέσως πρακτικό. Και υπάρχουν και πολλά άλλα. Αποσπάσματα από τον Τέταρτο Δρόμο. https://www.tetartosdromos.gr/
