Το Αδιανόητο της Πραγματικότητας
Αν παρατηρήσουμε σαν τρίτοι, αντικειμενικά την καθημερινότητα του μέσου ανθρώπου, θα βρεθούμε μπροστά σε μια αδιανόητη πραγματικότητα. Ο άνθρωπος ενώ ζει στη δεύτερη κατάσταση συνειδητότητας, (κατάσταση μισοΰπνου, ταύτισης και όλα αυτά που συμπεριλαμβάνει η δεύτερη κατάσταση), αυτός ζει με την ψευδαίσθηση ότι ενεργεί ενσυνείδητα, σαν να έχει επίγνωση του εαυτού του και της κατάστασης. Στην πραγματικότητα όμως, η δράση του είναι εξ΄ολοκλήρου μηχανική, η ύπαρξή του είναι ένα ανοιχτό σύστημα διαρροής, από το οποίο χάνεται καθημερινά κάθε σταγόνα πολύτιμης ενέργειας.
Ο άνθρωπος καταναλώνει το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς σε πέντε συγκεκριμένους μηχανικούς ,αυτοματισμούς:
Αρνητικά Συναισθήματα:
Αρνητικά Συναισθήματα:Είναι πολλά που έχουν περάσει στη ζωή μας σαν κανονικότητα, όπου βρεθεί ο άνθρωπος,το σκουλίκι που έχει μέσα του, θέλει να εκφραστεί. Θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα αρνητικό συναίσθημα που ανυποψίαστοι το θρέφουν πολλοί άνθρωποι, αυτό που στην πραγματικότητα είναι το πλέον δηλητηριώδες, ο αυτοοίκτος
Αυτοοίκτος: Ο άνθρωπος είναι εθισμένος στο να υποφέρει. Ξοδεύει ώρες θυμώνοντας, ζηλεύοντας, παραπονιούμενος ή βυθισμένος σε έναν βολικό αυτοοίκτο, πως δεν έχει αυτά που δικαιούτε και πρέπει να έχει ή θεωρώντας ότι για όλα φταίνε οι άλλοι.
Ταυτίση:
Στην κατάσταση της ταύτισης, ο άνθρωπος χάνει εντελώς τον εαυτό του μέσα στα αντικείμενα, στις καταστάσεις ή στις γνώμες των άλλων. Όταν ταυτίζεται, παύει να υπάρχει ως οντότητα. Γίνεται ένα με το ίδιο το πράγμα ή το άτομο που κοιτάζει, ή με αυτό που σκέφτεται.
Ψέμα:
Το ψέμα είναι ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που μας εμποδίζουν να φτάσουμε σε μία καλύτερη, πιο αποτελεσματική κατάσταση συνειδητότητας, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την αλήθεια, παρά μόνο στην κατάσταση της αντικειμενικής συνειδητότητας.
Οι άνθρωποι μιλάνε για τα πάντα σαν να γνώριζαν. Ρωτήστε κάποιον αν υπάρχουν άνθρωποι στο φεγγάρι και θα έχει μια γνώμη γι’ αυτό. Το ίδιο και για όλα τα άλλα. Έχουμε γνώμες για τα πάντα και όλες αυτές οι γνώμες είναι ψέματα, ιδιαίτερα όσα είναι σχετικά με τη γνώση του εαυτό μας. άρθρο του ψέματος https://www.tetartosdromos.gr/meleti-tou-psematos/
Περιττή Ομιλία & Κριτική:
Μια ασταμάτητη, μηχανική ανάγκη να μιλάει κανείς χωρίς σκοπό, χωρίς να έχει κάτι να πει. Να σχολιάζει, να κουτσομπολεύει και να κρίνει τις πράξεις των άλλων, την ίδια στιγμή που ο ίδιος παραμένει εντελώς τυφλός για τα δικά του ελαττώματα.
Φαντασία & Ψεύτικη Εικόνα:
Φαντασία: Ο άνθρωπος ζει μέσα σε διάφορες μορφές φαντασίας, όπως το ονειροπόλημα,τους συνειρμούς που καθώς ξετυλίγονται γίνονται μόνο φαντασία, και το κυριότερο, ζει μέσα στην εντελώς φανταστική εικόνα που έχει κατασκευάσει για τον εαυτό του. άρθρο :φαντασία:https://www.tetartosdromos.gr/taftisi-to-empodio-stin-ergasia/
Αυτή είναι η φυσική κατάσταση του μηχανικού ανθρώπου,του ανθρώπου που δεν παρατηρεί και δεν μελετά τον εαυτό του.
