Η φύση του ψέματος
Αν θέλαμε να χαρακτηρίσουμε τον άνθρωπο απλά σαν ένα ον, θα τον περιγράφαμε σαν το ον που λέει ψέματα. Εδώ θα παραλείψουμε όλα τα εξωτερικά ψέματα και θα πάρουμε μόνο το ψέμα του ανθρώπου προς τον εαυτό του, για τον εαυτό του. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να βιώσει την πραγματικότητα διότι έχει χαμηλό βαθμό συνειδητότητας. Ο λόγος για τον οποίο βρισκόμαστε στην κατάσταση συνειδητότητας που είμαστε τώρα είναι τα εμπόδια που μας κρατούν χαμηλά, και το ψέμα είναι ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που δεν μπορούμε να φτάσουμε σε μία καλύτερη, πιο αποτελεσματική κατάσταση συνειδητότητας. Σύμφωνα με το σύστημα που μελετάμε τώρα, δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την αλήθεια, παρά μόνο στην κατάσταση της αντικειμενικής συνειδητότητας.
Το πιο σοβαρό ψέμα είναι, ενώ γνωρίζουμε στην εντέλεια ότι δεν γνωρίζουμε και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε την αλήθεια για διάφορα πράγματα, ωστόσο ποτέ δεν ενεργούμε ανάλογα. Σκεφτόμαστε και ενεργούμε πάντα σαν να γνωρίσουμε την αλήθεια. Αυτό είναι ψέμα. Όταν ξέρω πως δεν ξέρω κάτι κι όμως λέω ότι ξέρω ή ενεργώ σαν να το ήξερα, είναι ψέμα.
Η Αυταπάτη της Γνώσης.
Για παράδειγμα, ενώ δεν έχουμε παρατηρήσει και μελετήσει τον εαυτό μας, δεν γνωρίζουμε τίποτα για τον εαυτό μας. Και ενώ είναι αλήθεια πως γνωρίζουμε ότι δεν γνωρίζουμε τίποτα, ωστόσο ποτέ δεν αναγνωρίζουμε και δεν παραδεχόμαστε το γεγονός: δεν το ομολογούμε ποτέ ούτε καν στον εαυτό μας, ενεργούμε, σκεφτόμαστε και μιλαμε σαν να ξέραμε ποιοι είμαστε. Αυτή είναι η προέλευση, η αρχή του ψέματος. Όταν το καταλάβουμε αυτό και προσπαθήσουμε να συνδέσουμε την ιδέα αυτή με όλα όσα σκεφτόμαστε, όσα λέμε, και όσα κάνουμε, θα αρχίσουμε να απομακρύνουμε τα εμπόδια που βρίσκονται στο δρόμο προς τη συνειδητότητα. Αλλά η ψυχολογία του ψέματος είναι πολύ πιο δύσκολη απ’ ό,τι νομίζουμε, γιατί υπάρχουν πολλά είδη ψέματος και πολλές πολύ λεπτές μορφές ψέματος που είναι δύσκολο να τις ανακαλύψουμε μέσα μας. Σε άλλους τις βλέπουμε σχετικά εύκολα, αλλά όχι στον εαυτό μας. Δεν ξέρουμε τι είναι αλήθεια και αν πείτε ότι την γνωρίζετε ή μπορείτε να την γνωρίσετε, θα ήταν ψέμα, διότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει την αλήθεια στην κατάσταση συνειδητότητας που είμαστε.
Το κύριο ψέμα του ανθρώπου.
Μη το σκέφτεστε φιλοσοφικά· πάρτε το σε σχέση με τα γεγονότα. Οι άνθρωποι μιλάνε για τα πάντα σαν να γνώριζαν. Ρωτήστε κάποιον αν υπάρχουν άνθρωποι στο φεγγάρι και θα έχει μια γνώμη γι’ αυτό. Το ίδιο και για όλα τα άλλα. Έχουμε γνώμες για τα πάντα και όλες αυτές οι γνώμες είναι ψέματα, ιδιαίτερα όσα είναι σχετικά με τη γνώση του εαυτό μας. Δεν γνωρίζουμε για τις καταστάσεις συνειδητότητας που μπορεί να αποκτήσει ο άνθρωπος, ή για τις λειτουργίες μας ή ακόμα για την ταχύτητα των λειτουργιών ή για τη μεταξύ τους σχέση. Δεν γνωρίζουμε για το διαχωρισμό των λειτουργιών. Δεν ξέρουμε τίποτα κι όμως νομίζουμε ότι γνωρίζουμε τον εαυτό μας. Το μόνο που έχουμε είναι γνώμες κι αυτές όλες είναι ψέματα. Πρέπει να γνωρίζετε την αξία που έχουν οι γνώμες σας. Το πρώτο ψέμα που λέμε στον εαυτό μας είναι όταν λέμε «εγώ». Είναι ψέμα διότι λέγοντας «εγώ» προϋποθέτουμε ορισμένα πράγματα. Προϋποθέτουμε πως έχουμε ενότητα, πως είμαστε ένας, με κάποια δύναμη. Νομίζουμε αν πούμε «εγώ» σήμερα και «εγώ» αύριο, ότι κανονικά να είναι το ίδιο «εγώ», ενώ στην πραγματικότητα δεν υπάρχει σχέση μεταξύ τους.
Το ψέμα των “εγώ”
Βρισκόμαστε στην τωρινή μας κατάσταση εξαιτίας ορισμένων εμποδίων μέσα μας και το πιο σημαντικό γεγονός που δεν καταλαβαίνουμε είναι ότι δεν έχουμε το δικαίωμα να λέμε «εγώ», γιατί θα είναι ψέμα. Όταν αρχίσετε να παρατηρείτε τον εαυτό σας θα δείτε ότι αυτή είναι η πραγματικότητα, υπάρχουν πολλά «εγώ» μέσα σας που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους και δεν έρχονται ποτέ σε επαφή. Για παράδειγμα, αρχίστε να μελετάτε τα γούστα σας και θα δείτε ότι μπορεί να σας αρέσει το ένα πράγμα τη μια στιγμή και κάποιο άλλο την επόμενη στιγμή και ότι τα δύο αυτά είναι τόσο αντίθετα μειαξύ τους, ώστε θα αντιληφθείτε αμέσως ότι αυτά τα «εγώ» δεν συναντιούνται ποτέ. Αν παρατηρήσετε τις αποφάσεις σας θα δείτε ότι ένα «εγώ» αποφασίζει για κάτι και κάποιο άλλο πρέπει να εκτελέσει την απόφαση: κι αυτό το άλλο είναι απρόθυμο να την εκτελέσει. Αν βρείτε ένα πράγμα για το οποίο δεν λέει κανείς ψέματα στον εαυτό του θα αποτελεί σπάνια εξαίρεση. Αφού μας περικυκλώνουν αυτά τα ψέματα, γεννιόμαστε και μορφωνόμαστε σ’ αυτά τα ψέματα, είμαστε απλώς το αποτέλεσμα, το προϊόν αυτού του ψέματος.
Στο σύστημα αυτό, η λέξη εγώ έχει πέντε διαφορετικές ένοιες.
1)Ο άνθρωπος, στη συνηθισμένη του κατάσταση, είναι μια πολλαπλότητα από εγώ, αυτή, είναι η πρώτη σημασία.
2)Όταν ένας άνθρωπος ξεκινήσει να εργαστεί, παρουσιάζεται ένα «εγώ – παρατηρητής» Η μια ομάδα εγώ, ( στο διάγραμμα, με μαύρο)· αυτή, είναι η δεύτερη σημασία.
3)Η τρίτη σημασία, σημειώνεται με το μικρότερα κύκλο, είναι όταν εμφανιστεί ο Υποεπιστάτης. Αυτός. ελέγχει έναν αριθμό από εγώ.
4)Η τέταρτη σημασία, σημειώνεται με το μεσαίο κύκλο, είναι όταν εμφανιστεί ο Επιστάτης. Αυτός, ελέγχει όλα τα εγώ.
5)Η πέμπτη σημασία αναφέρεται στον Αφέντη σημειώνεται με το μεγάλο έξω κύκλο, επειδή έχει υπερχρονικό σώμα .
Μελέτη και πάλη μετο ψέμα
Για μεγάλο διάστημα το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να παρατηγρούμε και να μελετάμε. Μόνο όταν γνωρίζουμε τα κύρια είδη του ψέματος θα μπορούμε να παλέψουμε μ’ αυτά. Όπως είμαστε δεν μπορούμε να αλλάξουμε τίποτα, διότι, ο άνθρωπος είναι μια τέλεια ισορροπημένη μηχανή – ισορροπημένη με την έννοια ότι το ένα πράγμα ρυθμίζει το άλλο. Τα πράγματα είναι συνδεδεμένα, διότι κάθε πράγμα εξισορροπείται από πολλά άλλα πράγματα. Ο άνθρωπος είναι μηχανή με εντελώς πραγματική, εντελώς συγκεκριμένη έννοια, δεν μπορεί να εκτελέσει οποιαδήποτε πράξη από μόνος του, δεν είναι παρά σταθμός μετάδοσης, αντιδρά στα εξωτερικά ερεθίσματα αυτόματα, και τίποτα περισσότερο και σαν τέτοιος είναι μηχανή, μηχανή, ιδιαίτερα στην κατάσταση συνειδητότητας που βρίσκεται. Και το γεγονός ότι πιστεύουμε πως είμαστε σε εντελώς διαφορετική κατάσταση μας κάνει ακόμη πιο μηχανικούς.
