Γεννιέται ο Άνθρωπος με Ψυχή;

Έχει ο άνθρωπος ψυχή από τη γέννησή του ή πρέπει να εργαστεί για αυτή; Ανακαλύψτε τη σοκαριστική αλήθεια για τη δημιουργία της ψυχής σύμφωνα με το Τέταρτο Δρόμο

Slide 1 Heading

Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.

Click Here

Slide 2 Heading

Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.

Click Here

Slide Heading

Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.

Click Here

Νόμος του Επτά

Νόμοι Τέταρτου Δρόμου

ολόκληρη η κλίμακα της δημιουργίας οι νόμοι και επιδράσεις — Ολόκληρη η κλίμακα της ακτίνας της δημιουργίας, από πάνω προς τα κάτω ο ένας κόσμος μέσα στον άλλο προσθέτουν και τους δικούς τους νόμους, έτσι αυξάνονται οι νόμοι και επιδράσεις όσο κατεβαίνουμε προς τα κάτω, η γη βρίσκεται κάτω από πάρα πολλούς νόμους.

ΣΤΑΤΙΚΗ ΤΡΙΑΔΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΤΑΔΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑ ΚΑΝΕΙΣ — Η ιδέα αυτή αναφέρεται στην «ανάμνηση». Οι άνθρωποι, συχνά, ρωτάνε αν θυμάται κανείς άλλες ζωές, αλλά ξεχνάνε ότι αυτό δεν είναι δυνατόν δίχως τη λειτουργία των ανώτερων κέντρων Η Στατική τριάδα δείχνει πως ξεκινάει κανείς με την ανάμνηση του εαυτού, εισχωρεί στον αληθινό εαυτό,και μικραίνει συνεχώς την δύναμη της ψεύτικης προσωπικότητας,και δυναμώνει την Ουσία του και πως, με μακρόχρονη εργασία.φτάνει στα ανώτερα κέντρα.

Πολλαπλότητά μας

Η θέλησή μας είναι στιγμές επιθυμιών αλλάζει συνεχώς — Ο Άνθρωπος έχει πολλές, ασύνδετες και άσχετες μεταξύ τους σκέψεις, κάθε σκέψη είναι ένα εγώ, όταν λέμε "εγώ" ολα τα εγώ διεκδικούν την αποκλειστικότητα ολόκληρου του ατόμου,ενώ εκφράζεται ένα μόνο εγώ. Ο άνθρωπος αισθάνεται ότι μιλάει όλη του η ατομικότητα. Όμως το ένα δεν γνωρίζει την ύπαρξη και τη γνώμη του άλλου, αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουμε την σταθερότητα που χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει ένα κεντρικό εγώ που να κατευθύνει το άτομο, αλλά μια συνεχής εναλλαγή προσωρινών εγώ. Οι αντικρουστήρες επιτρέπουν σε αυτά τα εγώ να συνυπάρχουν χωρίς σύγκρουση, αντικρούωντας, καλύπτοντας την αντίφαση. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να λέει σήμερα κάτι και αύριο το αντίθετο χωρίς να νιώθει ότι ψεύδεται.

Μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί μόνος του δίχως βοήθεια, είναι δύσκολο να αρχίσει εργασία στον εαυτό του, διότι ζει σε πολύ άσχημο μέρος του σύμπαντος. Αν κοιτάξουμε το μέρος που βρίσκεται η γη βλέπουμε ότι υπάρχουν μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, και αυτοί οι πλανήτες, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

NEW BLOG

Γεννιέται ο Άνθρωπος με Ψυχή;

Οι περισσότερες θρησκευτικές και φιλοσοφικές παραδόσεις θεωρούν δεδομένο ότι ο άνθρωπος γεννιέται έχοντας μια έτοιμη, αθάνατη ψυχή. Μας έχουν μάθει να πιστεύουμε ότι η ψυχή είναι ένα φυσικό δώρο που μας συνοδεύει από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής μας. Στη διδασκαλία του Τέταρτου Δρόμου, η προσέγγιση είναι εντελώς διαφορετική και, για πολλούς, σοκαριστική: ο άνθρωπος δεν γεννιέται με ψυχή. Η ψυχή είναι δυνατότητα που πρέπει να δημιουργηθεί,.”Η φύση δίνει στον άνθρωπο δυνατότητες, αλλά δεν αναπτύσσει αυτές τις δυνατότητες.Την ανάπτυξη του πρέπει να την κάνει μόνος του. (Τέταρτος Δρόμος).”

Η Κατάσταση της Ανθρώπινης Μηχανής

Ο άνθρωπος στην φυσική του κατάσταση είναι ένα αυτόματο. Λειτουργεί αποκλειστικά με βάση εξωτερικά ερεθίσματα, άγεται και φέρεται από τα αρνητικά συναισθήματα και κυβερνάται από εκατοντάδες αντικρουόμενα «Εγώ». Πώς είναι δυνατόν μια ύπαρξη που βρίσκεται σε κατάσταση πνευματικού ύπνου, μια ύπαρξη που δεν έχει έναν σταθερό εαυτό και μια ενιαία θέληση, να έχει ψυχή; Ο Γκουρτζίεφ τόνιζε ότι αν ο άνθρωπος ζήσει και πεθάνει ως μηχανή, δεν υπάρχει τίποτα μέσα του που να μπορεί να επιβιώσει μετά τον θάνατο του φυσικού σώματος. Χωρίς συνειδητή εργασία για την κρυστάλλωση του, τα εσωτερικά μας κέντρα απλώς αποσυντίθενται και επιστρέφουν στη γενική μάζα της φύσης. Η ψυχή δεν είναι δικαίωμα, είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιας και επίπονης εργασίας.

Πώς Δημιουργείται η Ψυχή;

Η ψυχή, σύμφωνα με την εσωτερική εργασία, είναι το αποτέλεσμα μιας χημικής διαδικασίας (εσωτερική αλχημεία). Είναι η σταθεροποίηση και η ένωση όλων των “εγώ” μας κάτω από ένα μόνιμο, Κυρίαρχο Εγώ Αφέντη. Η δημιουργία της ψυχής απαιτεί ενότητα, καθαρότητα από αρνητικά συναισθήματα και αρνητικές στάσεις που γεννούν αρνητικά συναισθήματα, ταυτίσεις που είναι η βάση για αρνητικά συναισθήματα. Η προσέγγιση της ψυχής αρχίζει με την καθολική αγάπη και αυτή προϋποθέτει όχι μόνο την αποβολή όλων των εμποδίων που δημιουργούν είδος μόνωσης, της ψυχής από την συνειδητότητά μας, αλλά και μετατρέποντας τα αρνητικά συναισθήματα σε θετικά συναισθήματα. Κατόπιν μπορούμε να σκεφτούμε για την εργασία με τη δημιουργία ψυχής. Κάθε προσπάθεια που κάνουμε να θυμόμαστε και να έχουμε επίγνωση του εαυτό μας, εισχωρούμε στο πεδίο που δημιουργείται η ψυχή και δημιουργούμε κομματάκι – κομματάκι την Αθάνατη ψυχή μας.

Η Φιλοσοφική Ρίζα: Από τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη στον Τέταρτο Δρόμο

[Παράγραφος 1]

Αν ανατρέξουμε στην αρχαία ελληνική γραμματεία, η αγωνία για την κατανόηση της ψυχής δεν είναι νέα. Για τον Πλάτωνα, η ψυχή είναι θεϊκή, αθάνατη και βρίσκεται φυλακισμένη στο σώμα, χωρισμένη σε τρία μέρη: το λογιστικόν (νους), το θυμοειδές (συναίσθημα) και το επιθυμητικόν (ένστικτο). Από την άλλη, ο Αριστοτέλης στο έργο του «Περί Ψυχής» φέρνει μια πιο γειωμένη προσέγγιση: η ψυχή είναι η «εντελέχεια» του σώματος, δηλαδή η ίδια η ζωτική δύναμη και η ολοκλήρωση της ανθρώπινης μηχανής.

[Παράγραφος 2]

Πού συναντιούνται με τον Τέταρτο Δρόμο; Και οι δύο φιλόσοφοι αναγνώρισαν ότι ο άνθρωπος είναι μια τριαδική ύπαρξη (κέντρα) που βρίσκεται σε εσωτερική σύγκρουση. Όμως, εκεί που η κλασική φιλοσοφία βλέπει την ψυχή ως κάτι δεδομένο που απλώς πρέπει να καθαριστεί, ο Τέταρτος Δρόμος φέρνει τη ριζοσπαστική ανατροπή: τα τρία αυτά μέρη, τα διαιρεί σε τέσσερα (κέντρα) (εξηγεί πως ενστικτώδη και κινητική λειτουργία είναι δύο διαφορετικές λειτουργίες,) και ότι αυτές λειτουργούν σήμερα εντελώς μηχανικά και ασύνδετα. Η ψυχή δεν είναι ένα έτοιμο δώρο της γέννησης, αλλά η τελική αριστοτελική «εντελέχεια». Αυτη χρειάζεται συνειδητή κρυστάλλωση που πρέπει να κερδηθεί με σκληρή εσωτερική εργασία, ώστε ο άνθρωπος να πάψει να είναι μηχανή.

Το Συμπέρασμα της Εργασίας

Η ψυχή υπήρξε πάντοτε το πιο αινιγματικό στοιχείο της ανθρώπινης ύπαρξης, είναι η πνοή που κινεί το σώμα αλλά και το άυλο πεδίο όπου γεννιούνται οι σκέψεις τα συναισθήματα και οι επιθυμίες. Ο Σωκράτης μιλούσε για τη μαιευτική τέχνη της ψυχής λέγοντας ότι μέσα σε κάθε άνθρωπο υπάρχει κάτι που περιμένει να γεννηθεί. Η μελέτη και δημιουργία της ψυχής δεν είναι μια θεωρητική συζήτηση. Είναι η πιο επείγουσα ανάγκη της ζωής μας. Η Εργασία, μάς καλεί να ξυπνήσουμε από την αυταπάτη ότι είμαστε ήδη ολοκληρωμένοι. Μόνο αν παραδεχτούμε ότι είμαστε σε ύπνο θα βρούμε τη δύναμη και την πειθαρχία να ξεκινήσουμε το έργο της αφύπνισης, της απόκτησης συνειδητότητας και ενότητας, τότε θα μπορούμε να μιλάμε για το πως να δημιουργήσουμε την ψυχή μας.