Η Ευκολία του Ύπνου και η Χαμένη Δίψα για τη Ζωή

Γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος βολεύτηκε στον πνευματικό ύπνο; Ανακαλύψτε πώς οι καθημερινές ανέσεις σβήνουν τη δίψα για ζωή και τι σημαίνει πραγματική αφύπνιση.

Slide 1 Heading

Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.

Click Here

Slide 2 Heading

Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.

Click Here

Slide Heading

Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.

Click Here

Η πολλαπλότητα του Ανθρώπου

Η θέλησή μας είναι στιγμές επιθυμιών αλλάζει συνεχώς — Ο Άνθρωπος έχει πολλές, ασύνδετες και άσχετες μεταξύ τους σκέψεις, κάθε σκέψη είναι ένα εγώ, όταν λέμε "εγώ" ολα τα εγώ διεκδικούν την αποκλειστικότητα ολόκληρου του ατόμου,ενώ εκφράζεται ένα μόνο εγώ. Ο άνθρωπος αισθάνεται ότι μιλάει όλη του η ατομικότητα. Όμως το ένα δεν γνωρίζει την ύπαρξη και τη γνώμη του άλλου, αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουμε την σταθερότητα που χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει ένα κεντρικό εγώ που να κατευθύνει το άτομο, αλλά μια συνεχής εναλλαγή προσωρινών εγώ. Οι αντικρουστήρες επιτρέπουν σε αυτά τα εγώ να συνυπάρχουν χωρίς σύγκρουση, αντικρούωντας, καλύπτοντας την αντίφαση. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να λέει σήμερα κάτι και αύριο το αντίθετο χωρίς να νιώθει ότι ψεύδεται.

Στατική Τριάδα

Ο Νόμος του Επτά

Νόμος του επτά ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΥΣΕΩΝ ΤΗΣ ΟΚΤΑΒΑΣ — Αυτός ο νόμος δείχνει γιατί δεν παρατηρούνται ποτέ ευθείες γραμμές στις δραστηριότητές μας και γιατί, ενώ αρχίζουμε κάτι, συνέχεια κάνουμε κάτι άλλο τελείως δια φορετικό, συχνά το αντίθετο από το πρώτο, αν και δεν το προσέχουμε και εξακολουθούμε να νομίζουμε ότι κάνουμε το ίδιο πράγμα που είχαμε αρχίσει να κάνουμε. Όλα αυτά δεν μπορούν να εξηγηθούν παρά με τη βοήθεια του νόμου της οκτάβας, μαζί με την κατανόηση του ρόλου και της σημασίας των «παύσεων», που αναγκάζουν τη γραμμή της ανάπτυξης της δύναμης να αλλάζει συνέχεια κατεύθυνση, να ακολουθεί μια διακεκομμένη γραμμή, να γυρίζει κυκλικά, να γίνεται το ίδιο της το αντίθετο κ.λπ. Για να ολοκληρώνει ο άνθρωπος μία πράξη πρέπει σε σεγκεκριμένες φάσεις της πορείας κάθε πράξεις να εντείνει τις προσπάθειες και να επαναφέρει στην ευθεία την οκτάβα(πράξη)

Κλίμακα της Δημιουργίας

Ψυχολογία είναι η μελέτη του εαυτού

Μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί μόνος του δίχως βοήθεια, είναι δύσκολο να αρχίσει εργασία στον εαυτό του, διότι ζει σε πολύ άσχημο μέρος του σύμπαντος. Αν κοιτάξουμε το μέρος που βρίσκεται η γη βλέπουμε ότι υπάρχουν μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, και αυτοί οι πλανήτες, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

NEW BLOG

Η Ευκολία του Ύπνου και η Χαμένη Δίψα για τη Ζωή

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι ανέσεις και οι ευκολίες έχουν φτάσει στο αποκορύφωμά τους. Ο άνθρωπος πατώντας κουμπιά απολαμβάνει πολλά για τα οποία χρειαζόταν πολύ κόπο και χρόνο. Σχεδόν τα πάντα γύρω μας είναι σχεδιασμένα για να μειώνουν την προσπάθεια, να απαλύνουν την τριβή και να μας προσφέρουν μια έτοιμη, προστατευμένη καθημερινότητα. Μέσα σε αυτή την τεχνητή ασφάλεια, όμως, συντελείται ένα αόρατο δράμα: ο σύγχρονος άνθρωπος βολεύτηκε στην ευκολία του ύπνου που ζει, δίχως επίγνωση, δίχως αίσθηση της ύπαρξής του. Έχασε τη βαθιά, εσωτερική δίψα για την ίδια τη ζωή και τη θέση της πήρε ένας γλυκός, καθημερινός λήθαργος που τον αποκοιμίζει όλο και πιο βαθιά.

Η Παγίδα της Καθημερινής Άνεσης

Ο πνευματικός ύπνος δεν σημαίνει ότι είμαστε αδρανείς. Μπορεί να τρέχουμε όλη μέρα, να δουλεύουμε, να διασκεδάζουμε και να εκτελούμε τις υποχρεώσεις μας με απόλυτη ακρίβεια. Όμως, όλα αυτά γίνονται μηχανικά, αυτόματα, χωρίς συνειδητότητα, δίχως σκόπιμη, ελεγχόμενη προσοχή. Η ευκολία και η ρουτίνα λειτουργούν σαν ένα ισχυρό ναρκωτικό. Η άνεση γίνεται η φυλακή μας, επειδή μέσα της τίποτα δεν μας αναγκάζει να ξυπνήσουμε.

Η Χαμένη Δίψα για Ύπαρξη

Όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση ύπνου, η ανάγκη του για πραγματική αναζήτηση ατονεί. Η δίψα για τη ζωή —αυτή η ιερή ανησυχία που σπρώχνει την ψυχή να γνωρίσει τον εαυτό της και να συνδεθεί με κάτι ανώτερο— αντικαθίσταται από μικρές, μηχανικές απολαύσεις. Ικανοποιούμαστε με το να καταναλώνουμε εικόνες, προϊόντα και έτοιμες ιδέες, νομίζοντας ότι ζούμε έντονα. Στην πραγματικότητα, απλώς διακοσμούμε τους τοίχους του κελιού μας. Η αληθινή ζωή απαιτεί αφύπνιση της συνείδησης, απαιτεί να νιώθουμε, να αισθανόμαστε την ίδια την ύπαρξής μας σε κάθε δευτερόλεπτο, κάτι που ο κοιμισμένος άνθρωπος αποφεύγει γιατί του κοστίζει σε προσπάθεια.

Το Κάλεσμα για την Πραγματική Αφύπνιση

Η αφύπνιση δεν είναι μια θεωρητική ιδέα, ούτε συμβαίνει τυχαία. Είναι μια συνειδητή διαδικασία ενάντια στη βολή του ύπνου. Για να ξυπνήσει κανείς, πρέπει πρώτα να νιώσει τον τρόμο της κατάστασής του: να συνειδητοποιήσει ότι τα χρόνια περνούν μέσα σε μια αέναη μηχανική επανάληψη. Η διδασκαλία του Τέταρτου Δρόμου μας θυμίζει ότι το πρώτο βήμα είναι η σπάσιμο της αυτοματοποιημένης μας συμπεριφοράς,και απαιτεί να θυμάται και να παρατηρεί ο άνθρωπος τον εαυτό του. Όταν αρχίζουμε να παρατηρούμε τον εαυτό μας χωρίς να τον κρίνουμε τότε παίρνουμε την προσοχή μας από τα πράγματα που μας αποσπούν, η χαμένη δίψα επιστρέφει. Και μαζί της, επιστρέφει η ίδια η ζωή.