Χρόνιο Άγχος & Έλλειψη Ενέργειας

Ο άνθρωπος λειτουργεί σαν μηχανή με τρύπιες δεξαμενές. Αν δεν μάθουμε να εντοπίζουμε αυτές τις μηχανικές απώλειες, καμία ποσότητα ύπνου ή ξεκούραση είναι αρκετή

Slide 1 Heading

Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.

Click Here

Slide 2 Heading

Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.

Click Here

Slide Heading

Η Ανάμνηση του εαυτού είναι το ξόρκι που νικά τη λήθη.

Click Here

Νόμος του Επτά

Νόμοι Τέταρτου Δρόμου

ολόκληρη η κλίμακα της δημιουργίας οι νόμοι και επιδράσεις — Ολόκληρη η κλίμακα της ακτίνας της δημιουργίας, από πάνω προς τα κάτω ο ένας κόσμος μέσα στον άλλο προσθέτουν και τους δικούς τους νόμους, έτσι αυξάνονται οι νόμοι και επιδράσεις όσο κατεβαίνουμε προς τα κάτω, η γη βρίσκεται κάτω από πάρα πολλούς νόμους.

ΣΤΑΤΙΚΗ ΤΡΙΑΔΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΣΤΑΔΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΟΧΩΡΑ ΚΑΝΕΙΣ — Η ιδέα αυτή αναφέρεται στην «ανάμνηση». Οι άνθρωποι, συχνά, ρωτάνε αν θυμάται κανείς άλλες ζωές, αλλά ξεχνάνε ότι αυτό δεν είναι δυνατόν δίχως τη λειτουργία των ανώτερων κέντρων Η Στατική τριάδα δείχνει πως ξεκινάει κανείς με την ανάμνηση του εαυτού, εισχωρεί στον αληθινό εαυτό,και μικραίνει συνεχώς την δύναμη της ψεύτικης προσωπικότητας,και δυναμώνει την Ουσία του και πως, με μακρόχρονη εργασία.φτάνει στα ανώτερα κέντρα.

Πολλαπλότητά μας

Η θέλησή μας είναι στιγμές επιθυμιών αλλάζει συνεχώς — Ο Άνθρωπος έχει πολλές, ασύνδετες και άσχετες μεταξύ τους σκέψεις, κάθε σκέψη είναι ένα εγώ, όταν λέμε "εγώ" ολα τα εγώ διεκδικούν την αποκλειστικότητα ολόκληρου του ατόμου,ενώ εκφράζεται ένα μόνο εγώ. Ο άνθρωπος αισθάνεται ότι μιλάει όλη του η ατομικότητα. Όμως το ένα δεν γνωρίζει την ύπαρξη και τη γνώμη του άλλου, αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουμε την σταθερότητα που χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει ένα κεντρικό εγώ που να κατευθύνει το άτομο, αλλά μια συνεχής εναλλαγή προσωρινών εγώ. Οι αντικρουστήρες επιτρέπουν σε αυτά τα εγώ να συνυπάρχουν χωρίς σύγκρουση, αντικρούωντας, καλύπτοντας την αντίφαση. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να λέει σήμερα κάτι και αύριο το αντίθετο χωρίς να νιώθει ότι ψεύδεται.

Μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί μόνος του δίχως βοήθεια, είναι δύσκολο να αρχίσει εργασία στον εαυτό του, διότι ζει σε πολύ άσχημο μέρος του σύμπαντος. Αν κοιτάξουμε το μέρος που βρίσκεται η γη βλέπουμε ότι υπάρχουν μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, και αυτοί οι πλανήτες, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

NEW BLOG

Πόσες φορές ξυπνάμε το πρωί νιώθοντας ήδη εξαντλημένοι, παρόλο που κοιμηθήκαμε αρκετές ώρες; Η χρόνια πνευματική και σωματική κόπωση είναι το μόνιμο βάρος του σύγχρονου ανθρώπου. Στη διδασκαλία του Τέταρτου Δρόμου, αυτή η διαρκής απώλεια ενέργειας, οφείλεται στη μηχανική διαρροή της ενέργειάς μέσα από αρνητικές και αλυσίδα από συνειρμικές σκέψεις, τα αρνητικά συναισθήματα( που είναι η μεγαλύτερη διαρροή,) η περιττή ομιλία, μιλάμε ακατάπαυτα ακόμη και όταν δεν έχουμε πραγματικά να πούμε κάτι, και η φαντασία . Αν αναρωτιόμαστε πώς να σταματήσουμε αυτή την εξάντληση και να επιστρέψουμε πάλι στην ισορροπία, η λύση έχει δύο στάδια: Πρώτος παράγοντας σε κάθε λειτουργία είναι αν βρίσκεται κάτω από τον έλεγχό μας ή όχι?

Πού χάνεται η δύναμή μας; Οι εσωτερικές διαρροές ενέργειας.

Το πρώτο, είναι να μελετήσουμε τις λειτουργίες μαθαίνοντας να τις διαχωρίζουμε, και να αναγνωρίζουμε την καθεμία ξεχωριστά. Κάθε λειτουργία έχει τη δική της λειτουργία, την ειδικότητά της. Πρέπει να τις μελετήσουμε ξεχωριστά, για να καταλάβουμε τις διαφορές τους, έχοντας υπόψη ότι ελέγχονται από διαφορετικά κέντρα ή είδη νου, εντελώς ανεξάρτητα. Προσπαθούμε πάντοτε να τα περιορίσουμε όλα σε ένα νου. Μέσα μας ζούνε τέσσερις άνθρωποι. Εδώ κάνουμε το κύριο λάθος με τον εαυτό μας, γιατί παίρνουμε τον εαυτό μας σαν έναν, σαν πάντα τον ίδιο. Η παρατήρηση των λειτουργιών, συνδέεται με τη μελέτη των καταστάσεων και των βαθμών συνειδητότητας. Η συνειδητότητα και οι λειτουργίες είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Να κινούμαστε, να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε, να έχουμε αισθήσεις – αυτά είναι λειτουργίες, μπορούν να υπάρχουν ανεξάρτητα από το αν είμαστε ενσυνείδητοι ή όχι. Με άλλα λόγια μπορούν να γίνονται είτε μηχανικά είτε ενσυνείδητα. Το να είναι κανείς ενσυνείδητος είναι κάτι εντελώς θαυμαστό. Αν είμαστε ενσυνείδητοι, αυξάνεται η οξύτητα των λειτουργιών μας. Τις λειτουργίες μπορούμε να τις συγκρίνουμε με μηχανές που δουλεύουν σε διάφορους βαθμούς φωτός. Οι μηχανές αυτές, έχουν τη δυνατότητα να δουλεύουν καλύτερα στο φως παρά στο σκοτάδι, κάθε στιγμή που υπάρχει περισσότερο φως μηχανές δουλεύουν καλύτερα. Η συνειδητότητα είναι φως και μηχανές είναι λειτουργίες.

Η ψευδαίσθηση της χαλάρωσης και το χρόνιο άγχος.

Ο πιο σημαντικός παράγοντας σε κάθε λειτουργία είναι. αν βρίσκεται κάτω από τον έλεγχό μας ή όχι. Το χρόνιο άγχος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η μόνιμη, μηχανική υπερλειτουργία των μηχανικών τμημάτων των κέντρων μας, η οποία συνεχίζεται ακόμα και όταν νομίζουμε ότι ξεκουραζόμαστε. Η παρατήρηση των λειτουργιών απαιτεί μακρόχρονη εργασία. Αν κάνετε μια προσπάθεια να παρατηρήσετε τις λειτουργίες σας, θα αντιληφθείτε ότι συνήθως, ό,τι και να κάνετε, ό,τι και να σκεφτείτε, ό,τι και να αισθάνεστε, δεν θυμάστε τον εαυτό σας. Δεν αντιλαμβάνεστε ότι είστε παρών, ότι είστε εδώ. Καθώς τις μελετάμε θα δούμε αναπόφευκτα ότι η μηχανή μας δεν δουλεύει σωστά· μερικές λειτουργίες είναι εντάξει, ενώ άλλες όχι. Έτσι λοιπόν πρέπει να καθιερώσουμε τρόπο να αξιολογούμε τις λειτουργίες από την άποψη του αν είναι χρήσιμες ή βλαβερές για να έχουμε ανάμνηση του εαυτού. να αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξή μας. Υπάρχουν λοιπόν δύο τομείς μελέτης: μελέτη των λειτουργιών των κέντρων μας και μελέτη των λειτουργιών που μας εμποδίζουν να θυμόμαστε τον εαυτό μας,να έχουμε επίγνωση του εαυτού.

Η οικονομία των κέντρων και η διαχείριση των αποθεμάτων μας.

Για να σταματήσει η χρόνια εξάντληση, πρέπει να μάθουμε να κάνουμε μια σωστή εσωτερική οικονομία. Στον Τέταρτο Δρόμο, κάθε κέντρο μας —το διανοητικό, το συναισθηματικό και το κινητικό— παράγει και καταναλώνει ένα συγκεκριμένο είδος ενέργειας. Όταν εμείς επιτρέπουμε στο ένα κέντρο να υπερλειτουργεί εις βάρος των άλλων, δημιουργείται μια βαθιά εσωτερική χρεοκοπία. Το άγχος είναι το ξεκάθαρο σημάδι ότι τα αποθέματά μας έχουν στερέψει, επειδή η μορφοποιητική μας συσκευή λειτουργεί ασταμάτητα στο κόκκινο. Η λύση έρχεται όταν ο εσωτερικός Παρατηρητής αναλαμβάνει να μοιράσει σωστά την προσοχή, βάζοντας ένα φρένο στις περιττές νοητικές και συναισθηματικές σπατάλες της καθημερινότητας.

Η αξία της ομάδας στην ανάκτηση της δύναμής μας.

Η προσπάθεια να αλλάξουμε τις μηχανικές μας συνήθειες και να σταματήσουμε τη διαρροή της ενέργειας είναι εξαιρετικά δύσκολη όταν παλεύουμε μόνοι μας. Το περιβάλλον, οι υποχρεώσεις και οι παλιές μας αντιδράσεις τείνουν να μας παρασύρουν συνεχώς πίσω στον γνώριμο λήθαργο της κόπωσης και του άγχους. Για να κρατήσουμε την προσοχή μας ενεργή και να προστατεύσουμε τα ψυχικά μας αποθέματα, χρειαζόμαστε τη σταθερότητα και τη μεθοδικότητα που προσφέρει μια κλειστή ομάδα εργασίας. Μέσα από την κοινή προσπάθεια, ο καθένας μας γίνεται ο καθρέφτης του άλλου, βοηθώντας τον να παραμείνει σε εγρήγορση και να ανακτήσει την πραγματική, εσωτερική του δύναμη.