Η αφύπνιση της συνείδησης, ο σκοπός του ανθρώπου και το χαρακτικό του Φλαμαριόν στον Τέταρτο Δρόμο
Η συνείδηση δεν είναι μόνο ατομική εμπειρία αλλά και κοινωνική δύναμη. Η ανάπτυξή της συμβάλλει στην οικοδόμηση δικαιοσύνης αλληλεγγύης, καi αίσθηση ευθύνης.

Η πολλαπλότητα του Ανθρώπου

Η θέλησή μας είναι στιγμές επιθυμιών αλλάζει συνεχώς
Ο Άνθρωπος έχει πολλές, ασύνδετες και άσχετες μεταξύ τους σκέψεις, κάθε σκέψη είναι ένα εγώ, όταν λέμε "εγώ" ολα τα εγώ διεκδικούν την αποκλειστικότητα ολόκληρου του ατόμου, ενώ εκφράζεται ένα μόνο εγώ, ο άνθρωπος αισθάνεται ότι μιλάει όλη του η ατομικότητα. Όμως το ένα δεν γνωρίζει την ύπαρξη και τη γνώμη του άλλου, αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουμε την σταθερότητα που χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει ένα κεντρικό εγώ που να κατευθύνει το άτομο, αλλά μια συνεχής εναλλαγή προσωρινών εγώ. Οι αντικρουστήρες επιτρέπουν σε αυτά τα εγώ να συνυπάρχουν χωρίς σύγκρουση, αντικρούωντας, καλύπτοντας την αντίφαση. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να λέει σήμερα κάτι και αύριο το αντίθετο χωρίς να νιώθει ότι ψεύδεται.

Στατική Τριάδα

Στατική Τριάδα δείχνει πως μπορεί να δημιιουργείσουμε μόνιμο εγώ σε βάρος της προσωπικότητας.
Η Στατική τριάδα δείχνει πως ξεκινάει κανείς με την ανάμνηση του εαυτού να εισχωρεί στον αληθινό εαυτό,να μικραίνει συνεχώς την δύναμη της ψεύτικης προσωπικότητας και πως η εργασία φτάνει στα ανώτερα κέντρα,με μακρόχρονη εργασία.

Ο Νόμος του Επτά

Νόμος του επτά ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΥΣΕΩΝ ΤΗΣ ΟΚΤΑΒΑΣ
Αυτός ο νόμος δείχνει γιατί δεν παρατηρούνται ποτέ ευθείες γραμμές στις δραστηριότητές μας και γιατί, ενώ αρχίζουμε κάτι, συνέχεια κάνουμε κάτι άλλο τελείως δια φορετικό, συχνά το αντίθετο από το πρώτο, αν και δεν το προσέχουμε και εξακολουθούμε να νομίζουμε ότι κάνουμε το ίδιο πράγμα που είχαμε αρχίσει να κάνουμε. Όλα αυτά δεν μπορούν να εξηγηθούν παρά με τη βοήθεια του νόμου της οκτάβας, μαζί με την κατανόηση του ρόλου και της σημασίας των «παύσεων», που αναγκάζουν τη γραμμή της ανάπτυξης της δύναμης να αλλάζει συνέχεια κατεύθυνση, να ακολουθεί μια διακεκομμένη γραμμή, να γυρίζει κυκλικά, να γίνεται το ίδιο της το αντίθετο κ.λπ. Για να ολοκληρώνει ο άνθρωπος μία πράξη πρέπει σε σεγκεκριμένες φάσεις της πορείας κάθε πράξεις να εντείνει τις προσπάθειες και να επαναφέρει στην ευθεία την οκτάβα(πράξη)

Κλίμακα της Δημιουργίας

ολόκληρη η κλίμακα της δημιουργία νόμοι και επιδράσεις
ολόκληρη η κλίμακα της δημιουργίας οι νόμοι και επιδράσεις
Μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.
Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί μόνος του δίχως βοήθεια, είναι δύσκολο να αρχίσει εργασία στον εαυτό του, διότι ζει σε πολύ άσχημο μέρος του σύμπαντος. Αν κοιτάξουμε το μέρος που βρίσκεται η γη βλέπουμε ότι υπάρχουν μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, και αυτοί οι πλανήτες, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

Η αφύπνηση της συνείδησης είναι σκοπός.

Η σημασία της συνείδησης

Η συνείδηση αποτελεί ένα από τα πιο μυστηριώδη και ταυτόχρονα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του ανθρώπου. Δεν περιορίζεται στην απλή γνώση του εαυτού αλλά επεκτείνεται στην επίγνωση και στον έλεγχο των πράξεων του ανθρώπου, στη συμπεριφορά στις σχέσεις του και τις αρχές των αξιών που έχει. Είναι το εσωτερικό βλέμμα που μας επιτρέπει να κάνουμε το τάδε πράγμα ή μας απαγορεύει να το κάνουμε. Με τη συνείδηση αντιλαμβανόμαστε ότι υπάρχουμε και ότι οι πράξεις και συμπεριφορά μας έχουν βαρύτητα. Η ανάπτυξη της συνείδησης δεν είναι ακριβώς ανάπτυξη, δεν την αναπτύσει κάποιος από το τίποτα, διότι η συνείδηση είναι κάτι που υπάρχει στον άνθρωπο, χρειάζετε απλώς να την αφυπνίσει και να την διευρύνει ο καθένας. Όσο περισσότερο διευρύνεται, τόσο περισσότερο ανοίγεται ο άνθρωπος σε έναν κόσμο νοήματος, ευθύνης και δημιουργίας. Σε αυτό το πλαίσιο μπορούμε να πούμε ότι η ίδια η ζωή έχει ως έναν από τους ύψιστους σκοπούς της, την καλλιέργεια και την αφύπνιση της συνείδησης.

Ιστορικές και φιλοσοφικές προσεγγίσεις

Από την αρχαιότητα οι στοχαστές προσπάθησαν να ερμηνεύσουν τη συνείδηση. Ο Σωκράτης τόνιζε το «γνώθι σαυτόν», προτρέποντας τον άνθρωπο να εξετάζει τον εαυτό του και να καλλιεργεί την επίγνωση. Ο Πλάτων μιλούσε για ανάμνηση της ψυχής, μια πορεία προς την αλήθεια που δεν ολοκληρώνεται χωρίς την αφύπνιση της συνείδησης. Ο Καντ είδε τη συνείδηση ως ηθικό δικαστήριο, μια εσωτερική αρχή που μας καθιστά υπεύθυνους για τις πράξεις μας. Οι υπαρξιστές, όπως ο Σαρτρ, την κατανόησαν ως χώρο ελευθερίας, όπου ο άνθρωπος αναλαμβάνει την ευθύνη να δημιουργήσει τον εαυτό του. Σε όλες αυτές τις προσεγγίσεις υπάρχει το κοινό νήμα ότι η αφύπνιση της συνείδησης είναι αναγκαία για να ζήσει ο άνθρωπος με πληρότητα.

Η συνείδηση υπάρχει σε κάθε κανονικό άνθρωπο.

Αυτή είναι γνώση σχολής και μπορεί να υπάρχει μόνο σε σχολές. Σκοπός του συστήματος είναι να οδηγήσει τον άνθρωπο στη συνείδηση. Η συνείδηση είναι μια ορισμένη ικανότητα που υπάρχει σε κάθε κανονικό άνθρωπο. Στην πραγματικότητα είναι μια διαφορετική έκφραση της συνειδητότητας, μόνο που η συνειδητότητα λειτουργεί περισσότερο στη διανοητική πλευρά, και η συνείδηση περισσότερο στην ηθική πλευρά· βοηθάει να αντιληφθούμε τι είναι καλό και τι είναι κακό στη συμπεριφορά μας.
Η συνείδηση είναι μια κατάσταση στην οποία αν βρεθούμε, δεν μπορούμε να κρύψουμε: τίποτε από τον εαυτό μας, και πρέπει να αφυπνιστεί και να αναπτυχθεί στον άνθρωπο. Σε μια στιγμή συνείδησης, είτε το επιθυμείτε είτε όχι, θα νιώσετε όλα τα συναισθήματά σας πάνω στο ίδιο αντικείμενο ταυτόχρονα.

Η Δύναμη της συνείδησης.

Συνείδηση μπορούμε να πούμε πως είναι μια συναισθηματική αίσθηση της αλήθειας σε ένα δεδομένο θέμα. Αν μπορείτε να νιώσετε μαζί όλα όσα νιώσατε ποτέ σε σχέση
με το ίδιο άτομο, την ίδια χώρα, το ίδιο σπίτι, το ίδιο βιβλίο ή οτιδήποτε άλλο, αυτό θα ήταν μια στιγμή συνείδησης και θα δείτε πόσες αντιφάσεις υπάρχουν στα συναισθήματά σας. Αν δεν την είχατε ποτέ την εμπειρία αυτή, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσα διαφορετικά αισθήματα είναι δυνατόν να έχετε. Σε μια κατάσταση συνείδησης τα βλέπουμε όλα μαζί. Γι’ αυτό η κατάσταση αυτή είναι τόσο δυσάρεστη. Η συνείδηση δεν βρίσκεται πολύ μακριά, αλλά την αντικρούουμε με πολλές μεθόδους για να μην την αισθανόμαστε, όπως με τη φαντασία, τα αρνητικά συναισθήματα, τις δικαιολογίες κ.λπ, διότι είναι πολύ ενοχλητική.

Η ανάπτυξη της συνείδησης ως σκοπός ζωής.

Στην αρχή, όταν η συνείδηση εκδηλώνεται μέσα μας, στρέφεται εναντίον μας, και αρχίζουμε να βλέπουμε όλες μας τις εξωτερικές αντιφάσεις. Συνήθως δεν μπορούμε να τις δούμε διότι βρισκόμαστε στο ένα ή στο άλλο μικρό διαμέρισμα, αλλά συνείδηση μπορεί να τα δει όλα από επάνω και να μας δείξει ότι εδώ νιώσαμε κάτι, εκεί κάτι άλλο, κι εδώ ξανά κάτι εντελώς διαφορετικό, όλα πάνω στο ίδιο αντικείμενο. Όταν αντιληφθείτε την ύπαρξη αυτών των αντιφατικών συναισθημάτων, αυτό θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τη μηχανικότητά σας και την έλλειψη κατανόησης του εαυτού σας – την έλλειψη γνώσης του εαυτού σας. Μπορούμε να πούμε ότι η αφύπνηση- ανάπτυξη της συνείδησης είναι, ο σκοπός που καθιστά την ανθρώπινη ύπαρξη ουσιαστική.

"Θέλετε να προχωρήσετε στην πρακτική εργασία με τον εαυτό σας;"

Αν νιώθετε έτοιμοι να περάσετε από την θεωρία στην πρακτική Εργασία για την αφύπνιση, και τη βαθμιαία απελευθέρωση από τη μηχανικότητα, μπορείτε να κάνετε ένα επόμενο βήμα. Στην Προκαταρκτική Συνάντηση της Σχολής, θα γνωρίσετε τις βασικές αρχές της εργασίας με τον εαυτό σας και, την ευκαιρία να θέσετε τα ερωτήματά σας.

Η πυκνότητα της ύλης στην γη είναι χονδοειδής
Η πυκνότητα της ύλης στην γη είναι χονδροειδής, βαρια, για αυτό είναι όλα δύσκολα τα πράγματα εδώ. Η ταύτιση,η μίμηση, η φαντασία η αρνητικότητα και άλλες χαμηλές εκδηλώσεις, μας φέρνουν κοντύτερα στην επίδραση της σελήνης, και οι επιρροες της κάνουν ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα.Το σχέδιο εξηγεί πως η ακτίνα της δημιουργίας είναι καθοδική, όσο κατεβαίνει αυξάνονται οι νόμοι κάτω από τους οποίους βρισκόμαστε. Στην προσπάθεια ανάμνησης, και επίγνωσης του εαυτού, βάζουμε τον εαυτό μας σε λιγότερους νόμους και σε ανώτερες επιδράσεις.

Τελευταία άρθρα