Η ουσία του νόμου του επτά
Ο νόμος του επτά περιγράφει τη ροή κάθε διαδικασίας ως μη γραμμική αλλά γεμάτη καμπές και παρεκκλίσεις. Καμία κίνηση δεν προχωρά σε ευθεία γραμμή από την αρχή στο τέλος της. Αντίθετα, διακόπτεται, αλλάζει ρυθμό, αλλάζει πορεία και χρειάζεται ενίσχυση η προσπάθεια κατά τις αλλαγές της κατεύθυνσης για να γίνει και πάλι ευθεία και φτάσει στον στόχο. Η εικόνα της μουσικής κλίμακας, με τα ημιτόνια και τα διαστήματα που απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή, αποτυπώνει τον νόμο αυτόν. Σε κάθε του προσπάθεια ο ανθρώπος οφείλει να λάβει υπόψη, ότι η αρχική ενέργεια εξασθενεί, αλλάζει κατεύθυνση και ότι χρειάζεται extra προσπάθεια για να την επαναφέρει στη ευθεία γραμμή κατευθυνσης. Ο νόμος του επτά δείχνει πως η ευθεία πορεία μιας πράξης είναι κάτι ζωντανό, όχι μηχανικό.
Ο νόμος του επτά στη φύση
Στη φύση βλέπουμε καθαρά την εφαρμογή του νόμου. Οι εποχές ακολουθούν κύκλους με μεταβάσεις που δεν είναι απόλυτα ευθύγραμμες. Η ανάπτυξη ενός φυτού έχει φάσεις άνθησης, στασιμότητας και ανανέωσης. Ο κύκλος της ημέρας, με πρωί, μεσημέρι, απόγευμα και νύχτα, φανερώνει ότι κάθε πορεία έχει διαβαθμίσεις. Τίποτε δεν εξελίσσεται σε μία συνεχόμενη ευθεία. Ο άνθρωπος που παρατηρεί τη φύση κατανοεί ότι η δική του δράση υπακούει στους ίδιους ρυθμούς. Η γνώση του νόμου του επτά μάς βοηθά να συμφιλιωθούμε με τις μεταβολές, να τις περιμένουμε και να προσαρμοζόμαστε και να τις αξιοποιούμε αντί να απογοητευόμαστε.
Η εφαρμογή στις ανθρώπινες πράξεις
Κάθε έργο που ξεκινάμε, από το πιο μικρό έως το πιο μεγάλο, συναντά την επίδραση του νόμου του επτά. Ξεκινάμε με ενθουσιασμό, αλλά κάποια στιγμή η ενέργεια μειώνεται. Εμφανίζονται δυσκολίες, η πρόθεση χάνει την αρχική της ένταση. Αν δεν υπάρχει ανανέωση, το έργο μένει ημιτελές. Αυτό το βλέπουμε σε κάθε προσπάθεια μάθησης, σε κάθε δημιουργικό σχέδιο, σε κάθε απόφαση αλλαγής στη ζωή μας. Η κατανόηση αυτού του νόμου μας δίνει τη σοφία να γνωρίζουμε ότι οι διακοπές και οι παρεκκλήσεις αυτές είναι φυσικές. Μας λέει ότι χρειάζονται στήριξη για την επαναφορά τους στη σωστή πορεία τους προκειμένου να ολοκληρωθεί η πράξη. Η συνεχής ανανέωση του σκοπού είναι το κλειδί.
Η ψυχολογική διάσταση του νόμου
Στο εσωτερικό του ανθρώπου, ο νόμος του επτά εκδηλώνεται ως εναλλαγές διάθεσης, συναισθημάτων και σκέψεων. Δεν μπορούμε να παραμείνουμε για πολύ στην ίδια ένταση. Η χαρά, ο ενθουσιασμός, η αποφασιστικότητα φθίνουν με τον χρόνο. Για να διατηρηθεί η κατεύθυνση χρειάζονται στιγμές αυτοπαρατήρησης και υπενθύμισης του στόχου. Η μουσική εικόνα του νόμου, μας διδάσκει ότι σε ορισμένα σημεία της πορείας απαιτείται νέα ώθηση, μια τρίτη δύναμη που θα ξαναδώσει ώθηση στη κίνηση. Αυτό έχει εφαρμογή στη μελέτη του εαυτού, στην πνευματική εργασία αλλά και σε κάθε ανθρώπινη σχέση. Η ψυχολογική ισορροπία δεν είναι στατική αλλά στηρίζεται στην κατανόηση και αποδοχή αυτών των αλλαγών.
Ο νόμος του επτά ως εργαλείο ολοκλήρωσης
Ο νόμος του επτά είναι απαραίτητος στις πράξεις γιατί μας προφυλάσσει από την αυταπάτη της ευθείας γραμμής. Στη ζωή δεν προχωρά τίποτα χωρίς διακοπές, οι πράξεις δεν ολοκληρώνονται χωρίς νέα προσπάθεια. Όταν το γνωρίζουμε αυτό, γινόμαστε πιο ανθεκτικοί στις δυσκολίες και πιο προσεκτικοί στη διαχείριση της ενέργειάς μας. Η επιμονή αποκτά βαθύτερη διάσταση, γιατί δεν είναι τυφλή αλλά συνειδητή. Ο άνθρωπος που κατανοεί τον νόμο του επτά μαθαίνει να ανανεώνει την πρόθεσή του, να αντέχει τις παρεκκλίσεις και να οδηγεί τα έργα του σε ολοκλήρωση. Έτσι ο νόμος του επτά γίνεται όχι μόνο φιλοσοφική αρχή αλλά πρακτικό εργαλείο για μια ζωή πιο συνειδητή και δημιουργική.
