Παρατηρητής: Πρώτο βήμα προς την Αφύπνιση και Συνειδητότητα

Η στάση του παρατηρητή δεν είναι αφηρημένη θεωρία αλλά πρακτική δεξιότητα. Όταν θυμώνουμε, αντί να ταυτιζόμαστε με τον θυμό, λέμε: «παρατηρώ ότι νιώθω θυμό».

Η πολλαπλότητα του Ανθρώπου

Η θέλησή μας είναι στιγμές επιθυμιών αλλάζει συνεχώς — Ο Άνθρωπος έχει πολλές, ασύνδετες και άσχετες μεταξύ τους σκέψεις, κάθε σκέψη είναι ένα εγώ, όταν λέμε "εγώ" ολα τα εγώ διεκδικούν την αποκλειστικότητα ολόκληρου του ατόμου, ενώ εκφράζεται ένα μόνο εγώ, ο άνθρωπος αισθάνεται ότι μιλάει όλη του η ατομικότητα. Όμως το ένα δεν γνωρίζει την ύπαρξη και τη γνώμη του άλλου, αυτός είναι ο λόγος που δεν έχουμε την σταθερότητα που χρειαζόμαστε. Δεν υπάρχει ένα κεντρικό εγώ που να κατευθύνει το άτομο, αλλά μια συνεχής εναλλαγή προσωρινών εγώ. Οι αντικρουστήρες επιτρέπουν σε αυτά τα εγώ να συνυπάρχουν χωρίς σύγκρουση, αντικρούωντας, καλύπτοντας την αντίφαση. Έτσι ο άνθρωπος μπορεί να λέει σήμερα κάτι και αύριο το αντίθετο χωρίς να νιώθει ότι ψεύδεται.

Στατική Τριάδα

Ο Νόμος του Επτά

Νόμος του επτά ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΥΣΕΩΝ ΤΗΣ ΟΚΤΑΒΑΣ — Αυτός ο νόμος δείχνει γιατί δεν παρατηρούνται ποτέ ευθείες γραμμές στις δραστηριότητές μας και γιατί, ενώ αρχίζουμε κάτι, συνέχεια κάνουμε κάτι άλλο τελείως δια φορετικό, συχνά το αντίθετο από το πρώτο, αν και δεν το προσέχουμε και εξακολουθούμε να νομίζουμε ότι κάνουμε το ίδιο πράγμα που είχαμε αρχίσει να κάνουμε. Όλα αυτά δεν μπορούν να εξηγηθούν παρά με τη βοήθεια του νόμου της οκτάβας, μαζί με την κατανόηση του ρόλου και της σημασίας των «παύσεων», που αναγκάζουν τη γραμμή της ανάπτυξης της δύναμης να αλλάζει συνέχεια κατεύθυνση, να ακολουθεί μια διακεκομμένη γραμμή, να γυρίζει κυκλικά, να γίνεται το ίδιο της το αντίθετο κ.λπ. Για να ολοκληρώνει ο άνθρωπος μία πράξη πρέπει σε σεγκεκριμένες φάσεις της πορείας κάθε πράξεις να εντείνει τις προσπάθειες και να επαναφέρει στην ευθεία την οκτάβα(πράξη)

Κλίμακα της Δημιουργίας

Μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

Ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να αναπτυχθεί μόνος του δίχως βοήθεια, είναι δύσκολο να αρχίσει εργασία στον εαυτό του, διότι ζει σε πολύ άσχημο μέρος του σύμπαντος. Αν κοιτάξουμε το μέρος που βρίσκεται η γη βλέπουμε ότι υπάρχουν μεγαλύτεροι πλανήτες, πιο ισχυροί από τη γη, και αυτοί οι πλανήτες, επηρεάζουν και ελέγχουν τη γη και τις δικές μας κινήσεις.

Παρατηρητής: Πρώτο βήμα προς την Αφύπνιση και Συνειδητότητα

Η έννοια του αυτο παρατηρητή

Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ον που διαθέτει μια μοναδική ικανότητα, να στρέφει το βλέμμα προς τον εαυτό του. Για να ξεκινήσουμε την μελέτη του εαυτού μας είναι ανάγκη να βρούμε μεθόδους παρατήρησης του εαυτού μας. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να έχουμε κάποια κατανόηση των διαιρέσεων των τεσσάρων λειτουργιών μας. Με την παρατήρηση του εαυτού μπορούμε να διαχωρίσουμε αυτές τις λειτουργίες και να τις παρατηρήσουμε την κάθε μία ξεχωριστά. Αν εφαρμόσουμε στην πράξη την παρατήρηση για λίγο καιρό, θα διαπιστώσουμε ότι αυτό που είναι πραγματικά δύσκολο στην παρατήρηση, είναι ότι ξεχνάμε να παρατηρούμε. Αρχίζουμε να παρατηρούμε, και τα συναισθήματά μας, συνδέονται με κάποια σκέψη και ξεχνάμε την παρατήρηση του εαυτού. Εξάλλου, μετά από λίγο καιρό, αν συνεχίσουμε να παρατηρείμε, θα προσέξουμε ένα άλλο ενδιαφέρον πράγμα, ότι γενικά δεν θυμόμαστε τον εαυτό μας. Αν μπορούσαμε να θυμόμάστε τον εαυτό μας θα είχαμε επίγνωση του εαυτού, και θα μπορούσαμε να παρατηρούμε συνεχώς, και για όσο θα θέλαμε.

Ο παρατηρητής και επίγνωση του εαυτού.

Έτσι λοιπόν, ταυτόχρονα με την παρατήρηση του εαυτού, προσπαθούμε να έχουμε επίγνωση του εαυτού μας κρατώντας την αίσθηση του είμαι εδώ. Τίποτε περισσότερο.
Η ιδέα του αυτο παρατηρητή εμφανίζεται ήδη από την αρχαιότητα. Ο Σωκράτης προέτρεπε τους ανθρώπους να εξετάζουν τη ζωή τους, θεωρώντας ότι η ανεξέταστη ζωή δεν αξίζει να βιώνεται. Οι θεωρίες της επίγνωσης του εαυτού περιγράφουν την ιδέα αυτή σαν την ικανότητα να στεκόμαστε ως παρατηρητές των σκέψεων και συναισθημάτων μας . Αυτός ο διαχωρισμός του παρατηρητή από το αντικείμενο που παρατηρεί ενισχύει τη συνειδητότητα. Η φιλοσοφία και η ψυχολογία συμφωνούν στο σημείο αυτό ότι, ο παρατηρητής είναι εργαλείο μελέτης και κατανόησης για την αφύπνιση.

Η πρακτική λειτουργία της παρατήρησης.

Ο παρατηρητής δεν είναι αφηρημένη ένοια, αλλά πρακτική, βιωματική δεξιότητα. Η δεξιότητα αυτή στην αρχή, είναι ένα εγώ που παρατηρεί, σκέψεις, συναισθήματα, πράξεις. Η παρατήρηση γίνετε ουδέτερα, δίχως δυνατότητα ελέγχου ή παρέμβασης, δίχως κριτική σκέψη. Μετα από αρκετό καιρό παρατήρησης, ο παρατηρητής αναπτύσεται, συγκεντρώνει δηλαδή μια αρκετά μεγάλη ομάδα από εγώ και, δημιουργείται ο υπο επιστάτης ο οποίος όχι μόνο παρατηρεί, αλλά μπορεί και ελεγχει άλλα εγώ, αποτρέποντας τις λάθος λειτουργίες τους και ενθαρύνοντας τις ωφέλιμες λειτουργίες τους. Για ένα µεγάλο διάστηµα παρατηρούμε και μαθαίουμε όσα µπορούμε περισσότερα για τις τέσσετις λειτουργίες, τη διανοητική, τη συναισθηματική, την ενστικτώδη και τη κινητική λειτουργία.

Η συμβολή στη μελέτη του εαυτού.

Η μελέτη του εαυτού χωρίς παρατηρητή μοιάζει με προσπάθεια να δούμε το πρόσωπό μας χωρίς καθρέφτη. Ο παρατηρητής είναι το εργαλείο που μας επιτρέπει να δούμε τον εαυτό μας σε διάφορετικές στιγμές δράσης. Παρατηρώντας τις αντιδράσεις, τις σκέψεις μας, ή τα συναισθήματα μας αποκτούμε γνώσεις του εαυτού μας, για την μελέτη και βελτίωση του, διαφορετικά δεν θα μπορούσαμε να έχουμε αυτές τις γνώσεις βιωματικά. Η γνώση αυτή δεν είναι θεωρητική αλλά βιωματική. Μαθαίνουμε ποιοι είμαστε μέσα από την ίδια μας τη συμπεριφορά. Η μελέτη μάς διδάσκει να αναγνωρίζουμε τους μηχανισμούς που επαναλαμβάνονται και να εντοπίζουμε τις αιτίες των αντιδράσεων μας. Έτσι, η αυτογνωσία γίνεται πράξη.

Ο παρατηρητής ως δρόμος ελευθερίας

Στο τέλος, η ανάπτυξη του παρατηρητή οδηγεί στη δημιουργία μόνιμου ή αληθινού εγώ, περνώντας τα στάδια του υποεπιστάτη και του επιστάτη. Ο παρατηρητής μας φέρνει στην αφύπνιση του εαυτού και την συνειδητότητα μας. Η μελέτη του εαυτού είναι αναγκαιότητα για όποιον θέλει να κατανοήσει, και να αφυπνήσει τον εαυτό του, να αποκτήσει την τρίτη κατάσταση συνειδητότητας. Η διαδικασία αυτή είναι μονόδρομος για την ολοκλήρωση.

τα πολλά εγώ η πολλαπλότητα του ανθρώπου. — Στο σύστημα αυτό, η λέξη εγώ έχει πέντε διαφορετικές έννοιες. 1)Ο άνθρωπος, στη συνηθισμένη του κατάσταση, είναι μια πολλαπλότητα από εγώ, αυτή, είναι η πρώτη σημασία. 2)Όταν ένας άνθρωπος ξεκινήσει να εργαστεί, παρουσιάζεται ένα «εγώ - παρατηρητής» Η μια ομάδα εγώ, ( στο διάγραμμα, με μαύρο)· αυτή, είναι η δεύτερη σημασία. 3)Η τρίτη σημασία, σημειώνεται με το μικρότερα κύκλο, είναι όταν εμφανιστεί ο Υποεπιστάτης. Αυτός. ελέγχει έναν αριθμό από εγώ. 4)Η τέταρτη σημασία, σημειώνεται με το μεσαίο κύκλο, είναι όταν εμφανιστεί ο Επιστάτης. Αυτός, ελέγχει όλα τα εγώ. 5)Η πέμπτη σημασία αναφέρεται στον Αφέντη σημειώνεται με το μεγάλο έξω κύκλο, επειδή έχει υπερχρονικό σώμα . Γνωρίζει το παρελθόν καθώς και το μέλλον, αν και πρέπει. να υπάρχουν διαφορετικοί βαθμοί σ' αυτό.

"Θέλετε να προχωρήσετε στην πρακτική εργασία με τον εαυτό σας;"

Αν νιώθετε έτοιμοι να περάσετε από την θεωρία στην πρακτική Εργασία για την αφύπνιση, και τη βαθμιαία απελευθέρωση από τη μηχανικότητα, μπορείτε να κάνετε ένα επόμενο βήμα. Στην Προκαταρκτική Συνάντηση της Σχολής, θα γνωρίσετε τις βασικές αρχές της εργασίας με τον εαυτό σας και, την ευκαιρία να θέσετε τα ερωτήματά σας.