Η Συνειρμική Σκέψη δεν μπορεί να είναι Σκόπιμη

Η συνειρμική σκέψη δεν είναι απλώς μια ιδιορρυθμία του νου· είναι θεμέλιο της μνήμης, της φαντασίας, (και όταν έχουμε επίγνωση του εαυτού μας, μπορούμε να έχουμε και επίγνωση του συνειρμού,)τότε μπορεί να διαλέξουμε σκεψη απο συνειρμό για δημιουργικότητα.  Από την αρχαιότητα μέχρι τη σύγχρονη ψυχολογία και νευροεπιστήμη, μελετήθηκε ως ένας μηχανισμός που εξηγεί τόσο τη δύναμη όσο και την ευθραυστότητα της ανθρώπινης σκέψης.
Είναι μια εντελώς μηχανική διαδικασία, μια αλυσίδα από τυχαίες, και μηχανικές  αντιδράσεις που πυροδοτούνται από επίσης μηχανικά ερεθίσματα ή παλαιές αναμνήσεις. Η σκέψη του ανθρώπου μπορεί να είναι μια οργανωμένη διαδικασία λογικής ανάλυσης. Αντίθετα, η λειτουργεία των αλυσιδωτών μηχανικών συνειρμών μας οδηγούν από μια ιδέα σε μια άλλη, από μια εικόνα σε ένα συναίσθημα, από μια ανάμνηση σε μια πρόβλεψη. Αυτός ο μηχανικός τρόπος σκέψης ονομάζεται συνειρμική σκέψη και αποτελεί έναν από τους μηχανισμούς της ανθρώπινης νοητικής δραστηριότητας.

Τι είναι η συνειρμική σκέψη

Μια λέξη, μια εικόνα ή ένας ήχος αρκεί για να ξεκινήσει ο νους να «κυλάει» μόνος του. Μια σκέψη φέρνει μια άλλη, εντελώς αυτόματα, χωρίς καμία συμμετοχή της δικής μας θέλησης. Καθώς αυτή η αλυσίδα ξετυλίγεται ανεξέλεγκτα, μετατρέπεται σε Φαντασία. Αυτός ο μηχανισμός δίνει στον νου ροή και ατέρμονη όσο, και ανέλεγκτη συνέχεια. Ο άνθρωπος σε αυτή τη κατάσταση δεν έχει κανένα έλεγχο. Χάνεται μέσα σε εσωτερικούς διαλόγους, φανταστικά σενάρια και αυταπάτες για τον εαυτό του και τους άλλους. Αυτή η μηχανική ροή καταναλώνει τεράστιες ποσότητες πολύτιμης ενέργειας, ταυτόχρονα λειτουργεί και σαν αντικρουστήρας αφού μας κρατά σε βαθύ ύπνο.

Ψευδείς αναμνήσεις:

Ο νους μπορεί να κατασκευάσει συνδέσεις που ποτέ δεν υπήρξαν βασισμένη σε ψευδείς αναμνήσεις, χωρίς να το αντιληφθείς. Ο μηχανικός νους δεν είναι ένας αντικειμενικός καταγραφέας της πραγματικότητας, αλλά μια αυτόματη συνειρμική μηχανή. Κάθε ερέθισμα, κάθε λέξη και κάθε τυχαίο συναίσθημα πυροδοτεί μια τυφλή αλυσίδα αντιδράσεων στο παρασκήνιο. Νομίζεις ότι σκέφτεσαι, νομίζεις ότι θυμάσαι, αλλά στην πραγματικότητα, απλώς παρακολουθείς τη προβολή μιας ταινίας. Η συνειρμική σκέψη είναι ένας από τους κύριους μηχανισμούς που μας κρατούν σε κατάσταση βαθιού ύπνου. Οι ψευδείς αναμνήσεις δεν είναι σφάλμα του εγκεφάλου· είναι η φυσική κατάσταση της μηχανής όταν απουσιάζει η επίγνωση του εαυτού. Για να σπάσει αυτός ο αυτόματος κύκλος, απαιτείται μια εκούσια προσπάθεια: η ψυχρή, αντικειμενική παρατήρηση του μηχανισμού τη στιγμή ακριβώς που λειτουργεί.

«Απώλεια συγκέντρωσης»

Είναι η άμεση, αναπόφευκτη συνέπεια της συνειρμικής μηχανής!
Όταν ο νους γεμίζει αυτόματα με τυφλές αλυσίδες σκέψεων, η ελεγχόμενη προσοχή απουσιάζει. Η απώλεια συγκέντρωσης δεν είναι ένα απλό σχετικό σφάλμα κόπωσης, αλλά η μόνιμη κατάσταση της ανθρώπινης μηχανής όταν λειτουργεί στα μηχανικά τμήματα των κέντρων. Κάθε φορά που θέλεις να καταπιαστείς σε μια εργασία, με δίχως επίγνωση ή και με δίχως ελεγχόμενη προσοχή, ο μηχανικός συνειρμός εισβάλλει στο προσκήνιο, κλέβοντας την ενέργειά σου. Η προσοχή που έλκεται τυφλά από το τυχαίο ερέθισμα, όπως η μηχανική δράση σε αφήνουν μακρία από τον έλεγχο της κατάστασης. Στη Σχολή του Τέταρτου Δρόμου, η ανάκτηση της συγκέντρωσης δεν επιτυγχάνεται με νοητική πίεση, αλλά με την πρακτική της Ενσυνείδητης Παρουσίας (Επίγνωση).

Τα «Στερεότυπα»

Τα «Στερεότυπα» είναι η, τυφλή φυλακή της συνειρμικής σκέψης! Όταν ο άνθρωπος αφήνεται στη μηχανικότητα και στους αυτόματους συνειρμούς του, παύει να βλέπει την πραγματικότητα. Αντί για γεγονότα, βλέπει μόνο τις δικές του έτοιμες προκαταλήψεις και ταμπέλες. Στον άνθρωπο, οι συνειρμοί ( μηχανικός νους) οδηγούν αναπόφευκτα σε στερεότυπα και βαθιές προκαταλήψεις. Επειδή ο μηχανικός νους δεν μπορεί, δεν είναι στις δυνατότητες του να σκέφτεται ούτε σκόπιμα ούτε με προσοχή, ο μηχανικός νους αρέσκεται να κατηγοριοποιεί και έχει έτοιμες ταμπέλες για τα πάντα με βάση έτοιμα, μοτίβα. Αντιδρά, κρίνει και απορρίπτει, όχι με βάση αυτό που συμβαίνει τώρα μπροστά του, αλλά με βάση τις μηχανικές καταγραφές που έχει. Τα στερεότυπα είναι οι σκληρές αλυσίδες της προσωπικότητας που κρατούν τον αναζητητή εγκλωβισμένο στην ψευδαίσθηση ότι «γνωρίζει», ενώ στην πραγματικότητα απλώς επαναλαμβάνει τυφλούς συνειρμούς.

Επίγνωση του Εαυτού: Μια διαφορετική κατάσταση

Μέσα από την επίγνωση του εαυτού μας, μπορούμε να διαχωριστούμε από τους συνειρμούς μας και να τους παρατηρούμε σαν κάτι τρίτο από μας, σαν κάτι που συμβαίνει μηχανικά. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να αναγνωρίζουμε ποιοι συνειρμοί είναι χρήσιμοι τη δεδομένη στιγμή και, να τους επιλέξουμε. Παράλληλα, μπορούμε να αντιλαμβανόμαστε πότε η σκέψη μας παρασύρεται σε τυχαίες συνδέσεις και, αντί να ακολουθούμε μηχανικά τη ροή τους, να διακόπτουμε αυτή την πορεία. Αλλά αυτή η δυνατότητα υπάρχει μόνο στον άνθρωπο που έχει επίγνωση του εαυτού του,που θυμάται το εαυτό του.