Τα αρνητικά συναισθήματα Προϋπάρχουν μέσα μας

Τα αρνητικά συναισθήματα υπάρχουν μέσα μας. Δεν γεννιούνται αυτόματα την στιγμή που τα νοιώθουμε η τα εκφράζουμε.Δεν προέρχονται από τον έξω κόσμο, από τα γεγονότα η από τους άλλους ανθρώπους Τα αρνητικά συναισθήματα είναι βιώματα που ήδη υπάρχουν μέσα μας ως δυνατότητες και ενεργοποιούνται όταν κάτι εξωτερικό ακουμπά τις ευαίσθητες πτυχές της ψυχολογίας μας. Το να αναγνωρίσουμε ότι τα συναισθήματα ζουν ήδη μέσα μας είναι το πρώτο βήμα προς την απελευθέρωση.Αυτό που συνήθως θεωρούμε ως εξωτερική πρόκληση είναι στην πραγματικότητα μια αφορμή, όχι η πηγή. Ένα σχόλιο μπορεί να μας θυμώσει, όχι επειδή το σχόλιο έχει εγγενή δύναμη, αλλά επειδή αγγίζει μια δική μας ευαισθησία. Ένα βλέμμα, μια συμπεριφορά, μια κριτική ενεργοποιεί αυτό που ήδη υπήρχε μέσα μας. Έτσι δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι τα αρνητικά συναισθήματα μάς επιβάλλονται, ενώ στην πραγματικότητα αναδύονται από τα βάθη του δικού μας ψυχισμού. https://www.tetartosdromos.gr/esoterismos/

Τα αρνητικά συναισθήματα τα μάθαμε μικρά παιδιά με τη μίμηση

Τα πρώτα χρόνια της ζωής μας αποτελούν στάδιο δεκτικότητας για ψυχικές εντυπώσεις. Το παιδί δεν διαθέτει ακόμη λογικά φίλτρα, ούτε διαμορφωμένη εσωτερική ταυτότητα. Παρατηρεί, μιμείται και απορροφά όσα βιώνει γύρω του. Τα αρνητικά συναισθήματα που εκδηλώνουν οι γονείς,φίλοι , γείτονες, τηλεόραση, σχολείο ή άλλες σημαντικές φιγούρες γίνονται πρότυπα συμπεριφοράς που το παιδί υιοθετεί χωρίς να το καταλαβαίνει.Τα αρνητικά συναισθήματα μεταδίδονται όχι μέσα από λέξεις, αλλά μέσω της ενέργειας, του τόνου της φωνής, των κινήσεων, των αντιδράσεων. Το παιδί χτίζει τον συναισθηματικό του κόσμο πάνω σε αυτό που βλέπει καθημερινά. Δεν γνωρίζει αν υπάρχει άλλος τρόπος. Απλώς ακολουθεί το παράδειγμα επειδή αυτό μοιάζει με τον φυσιολογικό τρόπο να ζεις.

Μίμηση ως μηχανισμός διαμόρφωσης της ταυτότητας

Το παιδί μαθαίνει από τους ενήλικες πώς πρέπει να αισθάνεται, πώς να αντιδρά, πώς να ερμηνεύει τον κόσμο. Αν στο περιβάλλον επικρατεί φόβος, το παιδί μαθαίνει ότι ο κόσμος είναι επικίνδυνος. Αν οι γονείς καταπιέζουν τα συναισθήματά τους,το παιδί μαθαίνει πως τα συναισθήματα είναι απειλή και πρέπει να κρύβονται. Έτσι δημιουργείται ψυχολογία πεποιθήσεων που θα συνοδεύει το άτομο στη ζωή. Τα αρνητικά συναισθήματα τα νοιώθει δικά του, όμως στην πραγματικότητα είναι μιμητικές ψυχικές στάσεις. Το παιδί, για να νιώσει ότι είναι αποδεκτό, μιμείται ό,τι βλέπει χωρίς να διαθέτει την ωριμότητα να επιλέξει. Έτσι τα αρνητικά συναισθήματα γίνονται μέρος της ταυτότητάς του, που δεν δημιουργήθηκε συνειδητά. Η κατανόηση ότι πολλά από τα συναισθήματά μας δεν είναι οι αυθεντικές μας αντιδράσεις, αλλά παιδικές μιμήσεις άλλων ανθρώπων, είναι ώθηση για να προσπαθήσουμε να ελευθερωθούμε από αυτά. Όταν παρατηρούμε δίχως να ταυτιζόμαστε, μπορούμε να δούμε καθαρά την προέλευσή τους. https://www.tetartosdromos.gr/sindesi-me-ta-anotera-kentra/

Η ενηλικίωση ως ευκαιρία μεταμόρφωσης

Με τη παρατήρηση χωρίς ταύτιση, χάνουν τη δύναμή τους, και τότε θα ανακαλύψουμε ότι δεν μας ανήκουν πραγματικά. Η παρατήρηση αυτή λειτουργεί σαν φως που αποκαλύπτει την φύση των συναισθημάτων. Χρειάζεται να το κατανοήσουμε αυτό. Όταν αναγνωρίζουμε ότι αυτά τα συναισθήματα υπήρχαν μέσα μας πολύ πριν εμφανιστεί το εξωτερικό γεγονός, επιτρέπουμε στον εαυτό μας να δούμε ότι δεν είναι μόνιμα ούτε αμετάβλητα, και έχουν μέσα τους μια  δυνατότητα μεταμόρφωσης. Αυτή η επίγνωση τα αποδυναμώνει, η εργασία αυτή είναι διαδικασία που απαιτεί χρόνο, αλλά οδηγεί στον αληθινό μας εαυτό. Μαθαίνουμε να αναγνωρίζουμε τα αρνητικά συναισθήματα ως υπολείμματα της παιδικής μας ταύτισης, και δίνεται χώρος για έναν πιο καθαρό εσωτερικό κόσμο.

Στην ενηλικίωση προσφέρετε ευκαιρία για  επαναδιαμόρφωση.Μέσα από την κατανόηση, την παρατήρηση και τη μη ταύτιση, τα  αρνητικά συναισθήματα  μεταμορφώνονται και αποκαλύπτουν τις πραγματικές μας ανάγκες έκφρασης και τις εσωτερικές μας αλήθειες. Μέσα σε αυτή τη διαδικασία γεννιέται μια εσωτερική ελευθερία που δεν εξαρτάται από τίποτα εξωτερικό, αλλά από το πόσο βαθιά μπορούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας.

παγειωμένες μιμητικές στάσεις να γίνουν σκόπιμα νοητικές στάσεις

Οι παγιωμένες μιμητικές στάσεις είναι πρότυπα που διαμορφώθηκαν στην παιδική μας ηλικία μέσα από παρατήρηση και αυτόματη μίμηση. Αυτές οι στάσεις βασίζονται σε παιδική ανάγκη προσαρμογής. Μεγαλώνοντας οι ίδιες στάσεις γίνονται εμπόδιο, διότι λειτουργούν μηχανικά και καθορίζουν τον τρόπο που σκεφτόμαστε, νιώθουμε και αντιδρούμε χωρίς επίγνωση. Η μετατροπή τους σε σκόπιμες νοητικές στάσεις απαιτεί παρατήρηση αυτών των εκφράσεων. Όταν αναγνωρίζουμε μία μιμητική συμπεριφορά, και την φέρνουμε στο φως της προσοχής μας παύει να είναι αυτόματη. Από εκεί ξεκινά η επιλογή. Μπορούμε να αποφασίσουμε ποια στάση θέλουμε να υιοθετήσουμε συνειδητά, και δημιουργούμε την νοητική στάση που θα επιλέξουμε. Αυτή η νοητική στάση θα γίνει με τον καιρό μόνιμη. Όταν επανέλθει το αρνητικό εκείνο συναίσθημα θα προσκρούσει στην μόνιμη νοητική στάση και θα μεταμορφωθεί. Έτσι μια παλιά μίμηση μπορεί να μεταμορφωθεί σε σκόπιμη και δημιουργική στάση του νου, επιτρέποντάς μας να ζούμε και να εκφράζουμε το αληθινό μας είναι. https://www.tetartosdromos.gr/siniditotita-simeni-thelisi/