Views: 4
Η ανάγκη της μελέτης του εαυτού
Η ιδέα της μελέτης του εαυτού συνδέεται αναγκαστικά με την ιδέα της βελτίωσης του εαυτού. Έτσι όπως είμαστε στη συνηθισμένη ζωή, δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε παρά μόνο ένα μικρό μέρος των δυνάμεών μας, αλλά η μελέτη αναπτύσσει τις δυνάμεις αυτές. Η μελέτη του εαυτού αρχίζει με τη μελέτη των καταστάσεων συνειδητότητας. Ο άνθρωπος δικαιούται να είναι ενσυνείδητος, με την προσπάθεια ανάμνησης και παρατήρηση του εαυτού, μπορεί να έχει συνειδητότητα του εαυτού του. Κι όμως δεν την έχει, αν και νομίζει πως την έχει. Γιατί αποδίδει ο άνθρωπος στον εαυτό του, συνειδητότητα του εαυτού; Την αποδίδει γιατί είναι η νομότυπη κατάστασή του! Αν λοιπόνδεν είναι ενσυνείδητος, τότε ζει χαμηλότερα από το νομότυπο επίπεδό του, χρησιμοποιεί ελάχιστες από τις δυνάμεις του. Αλλά όσο αποδίδει στον εαυτό του αυτό που δεν είναι παρά μόνο μία δυνατότητα, δεν θα εργαστεί για να επιτύχει την νομότυπη κατάσταση συνειδητότητας του εαυτού. Στη συνέχεια γεννιέται το ερώτημα: γιατί δεν έχει ο άνθρωπος συνειδητότητα του εαυτού αν και έχει όλες τις απαραίτητες δομές και όργανα γι’ αυτή; Ο λόγος είναι ο ύπνος του. Δεν είναι εύκολο να ξυπνήσει κανείς, γιατί οι αιτίες του ύπνου είναι πολλές. https://www.tetartosdromos.gr/meleti-tou-eaftou-ke-veltiosi/
Η διαδικασία της μελέτης του εαυτού
Συχνά ακούγεται το ερώτημα: έχουν όλοι οι άνθρωποι τη δυνατότητα να ξυπνήσουν; Όχι, όχι όλοι· ελάχιστοι είναι σε θέση να αντιληφθούν πως κοιμούνται και να κάνουν προσπάθειες να ξυπνήσουν. Πρώτον πρέπει να είναι ο άνθρωπος προετοιμασμένος, να κατανοεί την κατάστασή του· δεύτερον πρέπει να έχει έντονη επιθυμία να αφυπνιστεί για να μπορέσει να το κάνει. Σε όλο αυτό τον περίεργο συνδυασμό που λέγεται άνθρωπος, ένα από τα πράγματα που μπορεί να αλλάξει είναι η συνειδητότητα του. Αλλά πρέπει να αντιληφθεί κανείς πως λειτουργεί μηχανικά, για να μπορέσει να μελετήσει την δυνατότητα της αλλαγής. Όταν αντιληφθεί πως είναι μηχανή, θα δει πως η μηχανή του έχει τη δυνατότητα να δουλεύει σε διάφορες καταστάσεις συνειδητότητας και θα προσπαθήσει να της εξασφαλίσει καλύτερες συνθήκες εργασίας. Στο σύστημα αυτό μας λένε ότι ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να ζει σε τέσσερις καταστάσεις συνειδητότητας αλλά ζει μόνο σε δύο. Ξέρουμε επίσης ότι οι λειτουργίες μας χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες. Έτσι μελετάμε τέσσερις κατηγορίες λειτουργιών σε δύο καταστάσεις συνειδητότητας.
Τα εμπόδια στην εργασία και οι λειτουργίες
Αντιλαμβανόμαστε ότι αναλαμπές συνειδητότητας έχουμε πότε-πότε και ότι αυτό που μας εμποδίζει να έχουμε περισσότερες αναλαμπές είναι το γεγονός ότι δεν θυμόμαστε τον εαυτό μας, ότι κοιμόμαστε. Το πρώτο πράγμα που είναι απαραίτητο για τη μελέτη του εαυτού είναι να καταλάβει κανείς ότι η συνειδητότητα έχει βαθμούς. Όπως στον ύπνο μπορεί να είμαστε περισσότερο ή λιγότερο κοιμισμένοι, έτσι και στην κατάσταση που βρισκόμαστε τώρα, μπορεί να είμαστε πιο κοντά στη συνειδητότητα του εαυτού ή πιο μακριά απ’ αυτή. Το δεύτερο που είναι απαραίτητο για τη μελέτη του εαυτού είναι να μελετήσουμε τις λειτουργίες με την αυτοπαρατήρηση, να τις διαχωρίσουμε σωστά, και να αναγνωρίζουμε την καθεμία ξεχωριστά. Κάθε λειτουργία κάνει τη δική της δουλειά, έχει την ειδικότητά της. Τις μελετάμε έχοντας υπόψη ότι ελέγχονται από διαφορετικά είδη νου. Έτσι θα αντιληφθούμε ότι είναι εντελώς ανεξάρτητα. Υπάρχουν τέσσερις διαφορετικές υποστάσεις μέσα μας, τέσσερα διαφορετικά είδη νου. Από άγνοια προσπαθούμε πάντοτε να τα περιορίσουμε όλα σε ένα νου. Το ενστικτώδες κέντρο μπορεί να υφίσταται ξέχωρα από τα άλλα κέντρα και το κινητικό κέντρο και το συναισθηματικό κέντρο είναι δυνατόν να υπάρχουν χωρίς το διανοητικό κέντρο. Μπορούμενα φανταστούμε πως ζούνε μέσα μας τέσσερις άνθρωποι.
https://www.tetartosdromos.gr/apousia-siniditotitas/
Μελέτη των λειτουργιών
Αυτόν που τον ονομάζουμε ενστικτώδη, είναι ο σωματικός άνθρωπος. Ο κινητικός άνθρωπος είναι και σωματικός άνθρωπος αλλά με διαφορετικές τάσεις. Μετά υπάρχει ο συναισθηματικός άνθρωπος και ο θεωρητικός ή διανοητικός άνθρωπος. Αν κοιτάξουμε τον εαυτό μας από την άποψη αυτή, είναι εύκολο να δούμε πού κάνουμε το κύριο λάθος για τον εαυτό μας, είναι γιατί παίρνουμε τον εαυτό μας σαν έναν, σαν πάντα τον ίδιο. Δεν έχουμε τρόπο να δούμε τα κέντρα, αλλά μπορούμε να παρατηρήσουμε τις λειτουργίες, όσο τις παρατηρούμε, τόσο περισσότερο υλικό θα έχουμε. Ο διαχωρισμός των λειτουργιών είναι πολύ σημαντικός, διότι έλεγχο σε οποιαδήποτε από τις λειτουργίες μας μπορούμε να πετύχουμε μόνο αν γνωρίζουμε το κάθε κέντρο μεμονομένα τις ιδιαιτερότητες του, και την ταχύτητα του ξεχωριστά. Η παρατήρηση των λειτουργιών πρέπει να συνδέεται με τη μελέτη των καταστάσεων συνειδητότητας και των βαθμών συνειδητότητας. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι συνειδητότητα και λειτουργίες είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Να κινούμαστε, να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε, να έχουμε αισθήσεις – αυτά είναι λειτουργίες, και μπορούν να υπάρχουν ανεξάρτητα από το αν είμαστε ενσυνείδητοι ή όχι. Με άλλα λόγια μπορούν να γίνονται μηχανικά. Το να είναι κανείς ενσυνείδητος είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Αλλά αν είμαστε ενσυνείδητοι, αυξάνεται η οξύτητα των λειτουργιών μας.
Συνειδητότητα και λειτουργίες
Τις λειτουργίες μπορούμε να τις συγκρίνουμε με μηχανές που δουλεύουν σε διάφορους βαθμούς φωτός. Οι μηχανές αυτές είναι τέτοιες που έχουν τη δυνατότητα να δουλεύουν καλύτερα στο φως παρά στο σκοτάδι, κάθε στιγμή που υπάρχει περισσότερο φως οι μηχανές δουλεύουν καλύτερα. Η συνειδητότητα είναι φως και οι μηχανές είναι λειτουργίες. Η παρατήρηση των λειτουργιών απαιτεί μακρόχρονη εργασία. Είναι ανάγκη να βρούμε πολλά παραδείγματα για την καθεμιά. Καθώς τις μελετάμε θα δούμε αναπόφευκτα ότι η μηχανή μας δεν δουλεύει παντού σωστά· μερικές λειτουργίες είναι εντάξει, ενώ άλλες είναι ανεπιθύμητες από την άποψη του σκοπού μας. Για κάθε μελέτη πρέπει να έχουμε κάποιο σκοπό, διαφορετικά καμία μελέτη δεν θα φέρει αποτελέσματα. Αν αντιληφθούμε ότι κοιμόμαστε, ο σκοπός είναι να ξυπνήσουμε· αν αντιληφθούμε ότι είμαστε μηχανές, ο σκοπός είναι να πάψουμε να είμαστε μηχανές. Αν θέλουμε να είμαστε περισσότερο ενσυνείδητοι, πρέπει να μελετήσουμε αυτό που μας εμποδίζει να θυμόμαστε τον εαυτό μας.
Τι είναι χρήσιμο ή βλαβερό
Έτσι λοιπόν πρέπει να καθιερώσουμε κάποιο τρόπο για να αξιολογούμε τις λειτουργίες από την άποψη, αν είναι χρήσιμες ή βλαβερές για την ανάμνηση του εαυτού.Υπάρχουν δύο τομείς μελέτης: μελέτη των λειτουργιών των κέντρων μας και, μελέτη των περιττών και βλαβερών λειτουργιών. Μπορεί να εξακριβώσει κανείς πολλά με την αυτό παρατήρηση και ο τρόπος αυτός μπορεί να προετοιμάσει το έδαφος για παραπέρα μελέτη. αλλά δεν είναι αρκετός αυτός καθαυτός. Με την παρατήρηση του εαυτού δεν μπορεί να προσδιορίσει κανείς τις πιο σημαντικές διαιρέσεις μέσα του, διαιρέσεις τόσο οριζόντιες όσο και κάθετες, διότι υπάρχουν πολλές διαιρέσεις. Δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς τις διάφορες καταστάσεις συνειδητότητας και να ξεχωρίζει τις λειτουργίες του. Πρέπει να γνωρίζει τις κύριες διαιρέσεις, διαφορετικά θα κάνει λάθη και δεν θα ξέρει τι παρατηρεί. Ο άνθρωπος είναι πολύ περίπλοκη μηχανή. Στην πραγματικότητα δεν είναι μηχανή, αλλά μεγάλο εργοστάσιο που αποτελείται από πολλές μηχανές που όλες δουλεύουν με διαφορετική ταχύτητα, με διαφορετικά καύσιμα, σε διαφορετικές συνθήκες. Έτσι λοιπόν δεν είναι μόνο ζήτημα παρατήρησης αλλά και ζήτημα γνώσης και ο άνθρωπος δεν μπορεί να αποκτήσει τη γνώση αυτή από τον εαυτό του. Ο άνθρωπος λοιπόν πρέπει να μάθει και πρέπει να μάθει από κάποιον που έμαθε πριν αυτόν.
https://www.tetartosdromos.gr/pii-ehoun-tin-dinatotita-veltiosis/
