Views: 2
Η Επίγνωση ως Βάση Αυτοελέγχου
Κύκλοι της Ανθρωπότητας
Την επίγνωση νομίζω πρέπει να την δούμε σε δύο διαφορετικά στάδια. Στην επίγνωση του εαυτού σαν αποτέλεσμα της ανάμνησης του εαυτού, και, στην εαυτόχρονη λειτουργία του ανώτερου συναισθήματος και τότε γίνεται απολαυστική εμπειρία επίγνωσης και ελέγχου. Αυτή ανήκει στον άνθρωπο που αφύπνισε το ανώτερο συναισθηματικό κέντρο .Σε κάθε περίπτωση η επίγνωση διαρκεί μόνο όσο διαρκεί η προσπάθεια ανάμνησης του εαυτού και επίγνωσης.
Η αφύπνιση ως ελευθερία του ανθρώπου.
Η αφύπνιση είναι ο στόχος του ανθρώπου που έχει καταλάβει ότι κοιμάται. Ο στόχος της αφύπνησης χρησιμεύει στο να ξεκινήσει ο άνθρωπος να θυμάται, να παρατηρεί, και να μελετά τον εαυτό του με σκοπό να φέρει επίγνωση, και την τρίτη κατάσταση συνειδητότητας στη ζωή του. Στην κατάσταση του ύπνου, (δεύτερη κατάσταση συνειδητότητας) ο άνθρωπος απλά αντιδρά αυτόματα, μηχανικά σε κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Επαναλαμβάνει τις ίδιες αντιδράσεις, και τις ίδιες συνήθειες πιστεύοντας ότι τις επιλέγει ενώ στην πραγματικότητα αντιδρά στα ερεθίσματα. Όταν ο άνθρωπος γίνει ενσυνείδητος και έχει επίγνωση του εαυτού του, δρα και λειτουργεί συνειδητά, βάση σχεδίου, με σκοπό. Η έξοδος από τη μηχανικότητα του δίνει πραγματική ελευθερία. Ο άνθρωπος αρχίζει να αποκτά συνοχή, με λιγότερα και ελεγχόμενα εγώ από τον υποεπιστάτη. καθώς αυξάνεται η ανάμνηση με επίγνωση του εαυτού, μειώνεται η δύναμή που έχουν οι αντικρουστήρες ή κάποιοι εξαφανίζονται, και τότε οι αντιφάσεις γίνονται ορατές. https://www.tetartosdromos.gr/i-anaptiksi-tis-sinidisis-skopos/
Η επίγνωση ως βάση αυτοελέγχου
Ο έλεγχος του εαυτού μπορεί υπάρχει μόνο όταν ο άνθρωπος έχει κατακτήσει την τρίτη κατάσταση συνειδητότητας και κατά συνέπεια έχει επίγνωση του εαυτού, και την ικανότητα να βλέπει τι συμβαίνει, τη στιγμή που συμβαίνει. Όσο ο άνθρωπος βρίσκεται στην δεύτερη κατάσταση συνειδητότητας, στη συνηθισμένη κατάσταση, (τον ύπνο), οι αντιδράσεις του θα είναι μηχανικές, δεν μπορεί να υπάρχει έλεγχος. Με την κατάκτηση της επίγνωσης, ο άνθρωπος βλέπει την παρόρμηση και την μετατρέπει σε σκόπιμη, συνειδητή πράξη. Αυτό είναι το βήμα του πραγματικού αυτοελέγχου γιατί βασίζεται στη επίγνωση του εαυτού. Ο έλεγχος αυτός σημαίνει ότι ο άνθρωπος ελέγχει τη δική του δράση, και όχι τα γεγονότα. Χωρίς επίγνωση ο άνθρωπος αντιδρά αυτόματα στα εξωτερικά ερεθίσματα σαν πραγματική μηχανή. Ο οποιοσδήποτε έλεγχος της κατάστασης προκύπτει από τον έλεγχο στη δική του δράση και όχι σε προσπάθεια κυριαρχίας στους άλλους ανθρώπους, με τον έλεγχο του εαυτού επιδρά στην ίδια τη κατάσταση και διατηρείται κάποια σταθερότητα.
Η επίγνωση ως προϋπόθεση πραγματικού ελέγχου
Η εργασία για το ξύπνημα, πρέπει να οδηγεί σε έλεγχο του εαυτού. Ωστόσο ο έλεγχος δεν προηγείται της επίγνωσης αλλά γεννιέται από αυτήν. Χωρίς επίγνωση ο άνθρωπος νομίζει ότι ελέγχει ενώ στην πραγματικότητα ελέγχετε. Αργότερα με την επίγνωση του εαυτού του, θα δει και θα αποκαλύψει αυτή την αυταπάτη. Όταν ο άνθρωπος αντιληφθεί πώς η μηχανικότητα ενεργοποιεί κάθε του αντίδραση, τότε καταλαβαίνει πως είναι αιχμάλωτος της μηχανικότητας, ότι δεν είναι ελεύθερος ή κύριος του εαυτού του. Αυτή η αντίληψη είναι απαραίτητη βάση για να ξεκινήσει την εργασία. Αν δεν αντιληφθεί ότι είναι μηχανή δεν μπορεί να υπάρξει εργασία για αλλαγή. Η ανάμνηση του εαυτού και η παρατήρηση, είναι οι βασικές ασκήσεις οι οποίες θα φέρουν κάποιες αναλαμπές, και γεύση της τρίτης κατάσταση συνειδητότητας. Με την ανάμνηση και παρατήρηση του εαυτού καθώς και την εργασία πάνω στα αρνητικά συναισθήματα αυτή η γεύση γίνεται συχνότερη, και ακόμα συχνότερη όσπου αποκτά την δυνατότητα να φέρνει την επίγνωση στον εαυτού του, όποτε το θελήσει και μετατρέπει την μηχανικότητα σε σκοπιμότητα,συνειδητά. https://www.tetartosdromos.gr/
Οι ιδέες και αρχές του συστήματος αυτού ανήκουν σε ανώτερο νου.
Θέλω να σας τονίσω ότι η εργασία αυτή έχει ιδιαίτερο νόημα γιατί οι πιο σημαντικές ιδέες και αρχές του συστήματος αυτού ανήκουν σε ανώτερο νου. Αυτό είναι κατά κύριο λόγο που τις κάνει πολύτιμες, δεν είναι θεωρίες που επινοεί ο συνηθισμένος νους. Εδώ εμφανίζεται η ιδέα, ότι πίσω από την επιφάνεια της ζωής που γνωρίζουμε, βρίσκεται κάτι πολύ πιο μεγάλο και πιο σημαντικό. Η κύρια ιδέα του συστήματος αυτού είναι ότι δεν χρησιμοποιούμε
ούτε μικρό μέρος των ικανοτήτων μας και των δυνάμεών μας.Το σύστημα αυτό έχει μεθόδους ανάπτυξης αυτών των δυνάμεων, μέσα από μελέτη των αρχών και των νόμων της ακτίνας της δημιουργίας, τη μελέτη του εαυτού του και την μελέτη των μεθόδων του συστήματος. Με την μελέτη και πρακτικές ασκήσεις βασισμένες σε αυτές τις μεθόδους ο άνθρωπος μπορεί να ανακτήσεις τις δυνάμεις αυτές που η φύση προνόησε. Και να αποκτήσει το φυσικό του προνόμιο να έχει επίγνωση του εαυτού του,τώρα, εδώ.
