Πόσες φορές μέσα στην ημέρα έχουμε νιώσει την ανάγκη να ηρεμήσουμε, αλλά το μυαλό μας αρνείται να σταματήσει; Βρισκόμαστε συχνά εγκλωβισμένοι σε μια ασταμάτητη ροή από αυτόματες σκέψεις, όπου ένας τυχαίος συνειρμός γεννά έναν επόμενο, παρασύροντάς μας σε μια δίνη υπερανάλυσης και ανησυχίας που δεν επιλέξαμε ποτέ συνειδητά. Αναρωτιόμαστε πώς μπορούμε να σταματήσουμε αυτές τις αυτόματες σκέψεις και να ελευθερωθούμε από τη μηχανικότητα των συνειρμών. Η πάλη με τη συνειρμική σκέψη είναι συγκεριμένη γραμμή εργασίας, αν μελετάμε κάτι, αν ακούμε η προπαθούμε να καταλάβουμε κάτι, πρέπει να το κάνουμε με ελεύθερο νου. Αν συνεχίζουμε ταυτόχρονα με τις σκέψεις μας, ο νους δεν θα είναι ποτέ ελεύθερος να παρακολουθήσει. Αλλά αν κάνετε κάποια δουλειά και είστε υποχρεωμένος να δίνετε την προσοχή σας σ’ αυτή, τότε, χωρίς να το προσέξετε, μέρος της προσοχής σας θα συνδεθεί με τη διατήρηση της προσοχής σ’ αυτό που κάνετε.
«Πώς μπορούμε να ελευθερωθούμε από τους συνειρμούς;»
Μπορεί κανείς να ενθαρρύνει το διανοητικό κέντρο να δουλέψει καλύτερα και να διακόψει αυτή την μηχανική λειτουργία καλλιεργώντας την προσοχή. Θα δεούμε ότι τότε δίνει διαφορετικά αποτλέσματα. Να ενεργούμε με προσοχή. Να μην αφήνουμε τον εαυτό μας να σκέφτεται μηχανικά. Όταν η προσοχή μας είναι απούσα, η μηχανική σκέψη μετατρέπεται σε φαντασία. Χανόμαστε σε σενάρια για το μέλλον ή αναμνήσεις του παρελθόντος, σπαταλώντας την ενέργειά μας σε μια εσωτερική ονειροπόληση που μας κρατά κοιμισμένους. Aν φέρουμε την προσοχή μας, μπορούμε να διακόψουμε αυτή τη φαντασίωση και να ελευθερωθούμε. Η διαχείριση της προσοχής αποτελεί το βασικό εργαλείο για την απελευθέρωση από την αιχμαλωσία των συνειρμών, καθώς διακόπτει τη μηχανική αλυσίδα των σκέψεων. Εστιάζοντας συνειδητά την προσοχή στο θέμα παύουμε να τροφοδοτούμε τους αυτόματους συνειρμούς.
«Το μηχανικό μέρος του διανοητικού κέντρου»
Αν παρατηρήσουμε ακόμα πιο βαθιά, θα ανακαλύψουμε ότι αυτή η αυτόματη λειτουργία οφείλεται στο μηχανικό μέρος της διανοητικής μας λειτουργίας. Δυστυχώς, οι περισσότεροι από εμάς χρησιμοποιούμε σχεδόν αποκλειστικά μόνο αυτό το κατώτερο μέρος του νου μας στην καθημερινότητά μας. Αυτό το μηχανικό τμήμα της διανοητικής μας λειτουργίας, είναι μηχανισμός καταγραφής δεν είναι φτιαγμένος για να σκέφτεται. Το μηχανικό αυτό τμήμα, έχει πολύ συγκεκριμένους περιορισμούς λειτουργεί σαν ένας απλός υπολογιστής: αναπαράγει έτοιμα σενάρια, βάζει ταμπέλες και συγκρίνει τα πάντα δυαδικά, χωρίς να έχει πραγματική κατανόηση. Εγκλωβισμένοι εκεί, δεν χρησιμοποιούμε ποτέ τα ανώτερα και καλύτερα μέρη του διανοητικού μας κέντρου, τα οποία μπορούν να λειτουργήσουν μόνο όταν υπάρχει συνειδητή προσοχή. Μπορούμε να αναγνωρίζουμε το μηχανικό τμήμα της διανοητικής λειτουργίας από μία ακόμη ιδιοτροπία του, είναι να ψάχνει πάντα για το αντίθετο μια σκέψης. Μπορούμε να βρούμε πολλά παραδείγματα αυτής της μηχανικής σκέςψης.
Η παραμόρφωση της πραγματικότητας
Εγγραφείτε για να λαμβάνετε αποκλειστικές αναλύσεις για τον Τέταρτο Δρόμο και την Αυτοπαρατήρηση.Σύμφωνα με τον Νόμο του Επτά (τον Νόμο των Οκτάβων), καμία εσωτερική προσπάθεια δεν μπορεί να εξελιχθεί σε ευθεία γραμμή αν την αφήσουμε στην τύχη της· πάντα θα εμφανίζονται εσωτερικά εμπόδια και κάμψεις που θα μας αλλάζουν κατεύθυνση.
